Yaralı Gazi

Geçtiğimiz günlerde Houston'dan bir grup Kuzeyli turist geçti ve trenleri istasyonda beklerken, bir kolu sargılı ve eski kırmızı bir mendille askılanmış yaşlı bir siyahi adam peronda yürüyordu.

Turistlerden biri, "Koluna ne oldu amca?" diye seslendi.

“O, de wah'da yaralandı, efendim. Zavallı bir zenciye verebileceğiniz tütününüz var mı, efendim?”

Turistlerden birkaçı dinlemek için araba camlarından başlarını uzattı ve birkaç dakika içinde yaşlı zenci şapkasına bir miktar tütün, üç dört puro ve çeşitli beş kuruşluk, on kuruşluk ve yirmi beş kuruşluk madeni paralardan oluşan bir koleksiyon çıkardı.

Bir turist, "Nasıl yaralandınız?" diye sordu. "Kolunuzdan mı vuruldunuz?"

"Hayır efendim; tam isabet değildi."

"Üzerinize şarapnel parçası mı isabet etti?"

"Hayır efendim; o bir mermi değildi."

"Süngü yarası olabilir mi?"

"Hayır patron, süngü değildi."

"Hangi savaşta yer aldınız?"

"Bunun bir adı olup olmadığını bilmiyorum ama sürdüğü süre boyunca çok çekişmeli bir mücadeleydi."

Emekli maaşı alıyor musunuz?

"Hayır, patron."

Bir turist diğerlerine, "Bu yaşlı zencinin adını alıp, kesinlikle hak ettiği emekli maaşını almasını sağlamak hayırsever bir davranış olurdu sanırım. Amca, senin adın ne?" dedi.

“Mose Atkisson, efendim.”

"Şimdi, Mose," dedi turist, "bana katıldığın çatışmanın ayrıntılarını, tarihini ve nasıl yaralandığınla ilgili sahip olduğun tüm bilgileri ver, hükümet sana her üç ayda bir güzel bir miktar para ödeyecek."

“Öyle mi patron?” diye sordu yaşlı esmer adam, gözleri hayretle büyüyerek. “O zaman size bunu anlatayım. Akşam yemeğinden hemen önceydi ve balık yapmak için büyük bir odun yığını taşıyordum ki—”

"Kampta yaptıklarınızı boş verin," dedi turist. "Bize İngiliz İç Savaşı'nın hangi muharebesinde yer aldığınızı anlatın."

“Olay o değildi patron; olay İspanya ile ilgiliydi.”

"Ne demek istiyorsun?"

"Size nasıl olduğunu anlatayım. Albay Wadkins'e kadar odun keser ve ufak tefek işler yapardım. Albay Wadkins Güney'in en büyük savaşçısıydı. İspanya ile ilgili bu haberler gazetelerde çıkınca Albay Wadkins tüm İspanyol ulusunu yerle bir edeceğini söyledi. Bütün gün barda oturup bundan bahsetti, yemek vakti eve gelince eski kılıcını çıkardı ve başka hiçbir şeyden bahsetmedi."

"Kuzen'in karısı Bayan Susie, ailenin geçimini sağlıyor ve yemekleri o yapıyor. Geçen Cumartesi akşamı Kuzen eve geldi ve çok içmişti. Bayan Susie ona baktı, ağzını sıkıca kapattı ve hiçbir şey söylemedi."

“Komutan, s'ord'u çıkardı ve hesaplaşma gününün zalim ve kana susamış İspanyollarla geldiğini söyledi. Bayan Susie hamur işleri kızartmaya devam etti, ama Tanrım! O kadının yakında her şeyi tamamen mahvedeceğini biliyorum!

“Birkaç odun getirdim; Başrahip mutfak ocağının yanında oturmuş, kilisede sallanıyordu. Kapıya girdiğimde Başrahip dedi ki: 'Bana soğuk davranıyorsunuz Madam, çünkü Wadkins ailesinin onurunu koruyorum. Wadkinsler çalışmaz; onlar askerdir ve ben de ülkelerinin çağrısına hazır olmalıyım.'

"'Sana soğuk davranıyorum, öyle mi?' diyor Bayan Susie. 'Öyleyse, sana biraz sıcak davranayım,' diyor.

"Kadın, kaynar çaydanlıktan kocaman bir tencere dolusu sıcak su çıkardı ve hepsini Başrahip'in üzerine fırlattı. Ben de odunları kutuya istiflerken koluma büyük bir kısmı sıçradı ve derisini soydu, günlerce sarılı tutamadım. Başrahip hâlâ yatakta ama kalkınca çalışacağına yemin ediyor."

“İspanya bu yaşlı zenciye böyle davrandı işte. Patron, o emeklilik maaşının ödemesi ne zaman gelecek, hatırlıyor musun?”

Turist, camını kapatırken, "Güneydeki siyahi insanların cehaleti ve aptallığı dehşet verici," dedi.