Altı Numaralı Odadaki Son Anahtar

Polis otele vardığında gelgit, terasın altındaki basamakları örtmüştü. Yağmur lobinin camlarına vuruyordu. Tezgâhın arkasında duran Bayan Venn, saat dokuzla on arasında bürosuna kimsenin girmediğinde ısrar ediyordu.

Zarfta bir haftalık ücretleri karşılayacak nakit para vardı. Şimdi içinden katlanmış bir menü çıkmıştı. Kahvaltıdan döndüğünde büronun kapısı kilitliydi ve anahtarı başından beri lobideki panoda asılı duruyordu. Yalnızca bagaj görevlisi Tomas’ta tüm kapıları açan bir anahtar vardı. Bavulu şimdiden ön kapının yanındaydı.

“Bir ay önce ayrılacağımı bildirdim,” dedi Tomas. “Kız kardeşim beni bekliyor.”

Polis memuru beklemesini istedi.

Yatak odalarını temizleyen Nell, biri onu fark edene kadar elinde kovayla yanlarından iki kez geçti. Üçüncü geçişinde durdu. “Altı numaralı odaya baktınız mı?”

“Orası boş,” dedi Bayan Venn.

“Öyle olması gerekir.”

Kimse kapılara numara vermeyi düşünmeden önce otel özel bir evdi. Altı numaralı oda ile büro, tadilat sırasında kapatılmış bir geçitten kalma dar bir dolabı paylaşıyordu. Nell bunu biliyordu, çünkü her bahar dolabın iki yanındaki güveleri temizlerdi.

Nell, temizlik anahtarlığında taşıdığı yedek anahtarla altı numaralı odayı açtı. İçeride temiz çarşaflar, dokunulmamış bir su bardağı ve gardırobun yanına saçılmış nemli kum vardı.

“Bu, birinin plajdan geldiğini kanıtlıyor,” dedi Bayan Venn.

“Belki,” dedi Nell. Parmağının ucuna bir kum tanesi aldı. “Ama plajın kumu gri. Bu, mutfağın dışındaki yangın kovalarından.”

Kahvaltı sırasında aşçı yağ dökmüştü. Nell üstünü örtmek için kum getirmişti. O kumun içinden iki kişinin geçtiğini hatırlıyordu: kendisi ve kahve almak için aceleyle gelen otelin muhasebecisi Bay Pike.

Polis memuru ona dönünce Pike gülümsedi. “O odanın anahtarı bende yok.”

“Hayır,” dedi Nell. “Büronun anahtarı var.”

Bayan Venn kendi anahtarının askısından hiç ayrılmadığını söyleyerek itiraz etti. Nell panoyu gösterdi. Otel anahtarları farklı boylarda pirinç etiketlere asılıydı. Büronun etiketi, arkasındaki anahtarı gizleyecek kadar büyüktü.

Polis memuru etiketi kaldırdı. Ona takılı olan, altı numaralı odanın anahtarıydı.

Pike, küçük yarık halkalara takılı anahtarları değiştirmişti. Altı numaralı odanın anahtarı gibi görüneni alırken büro etiketi askısında kalabiliyordu. Zarfı lobinin camlarından uzakta, boş yatak odasında açmış, sonra anahtarı altı numaralı odanın askısına geri koymuştu. Hiç yerinden oynamamış görünen bir büro anahtarını kimsenin denemeyeceğine güvenmişti.

Zarfı, katlanmış gazetesinin içinde buldular. Pike susmadan önce üç farklı açıklama yaptı.

Tomas’ın otobüsü gitmişti. Bayan Venn bir taksi ve fazladan bir haftalık ücret önerdi. Tomas taksiyi kabul etti, sonra ücretin mutfak çalışanları arasında bölüştürülmesini istedi.

Lobi boşalınca Nell kovasını boşalttı. Bayan Venn onu bir süre izledi.

“Anahtarları nereden bildin?”

“Panoyu salı günleri temizlerim,” dedi Nell. “Hep etrafını siliyorsanız bir şeyin şeklini fark edersiniz.”