กุญแจดอกสุดท้ายของห้องหก
เงินสดที่หายในโรงแรมริมทะเลทำให้ความสงสัยพุ่งไปยังพนักงานยกกระเป๋าที่กำลังลาออก จนกระทั่งแม่บ้านสังเกตเห็นกุญแจที่ไม่เคยหลุดจากตะขอ
เมื่อตำรวจมาถึงโรงแรม น้ำขึ้นก็ท่วมบันไดใต้ระเบียงแล้ว ฝนเคาะกระจกลอบบี้ คุณนายเวนน์ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ ยืนยันว่าไม่มีใครเข้าห้องทำงานของเธอระหว่างเก้าโมงถึงสิบโมง
ซองนั้นเคยมีเงินสดสำหรับจ่ายค่าจ้างหนึ่งสัปดาห์ ตอนนี้กลับมีเมนูพับอยู่หนึ่งแผ่น ประตูห้องทำงานยังล็อกเมื่อเธอกลับจากอาหารเช้า และกุญแจก็แขวนบนแผงในลอบบี้ตลอด มีเพียงโทมัส พนักงานยกกระเป๋า ที่มีกุญแจหลัก กระเป๋าเดินทางของเขาวางรอข้างประตูหน้าแล้ว
“ผมแจ้งลาออกตั้งแต่เดือนก่อน” โทมัสบอก “พี่สาวกำลังรอผมอยู่”
ตำรวจขอให้เขารอก่อน
เนลล์ซึ่งทำความสะอาดห้องพักหิ้วถังผ่านพวกเขาสองครั้งก่อนจะมีใครสังเกตเห็น ครั้งที่สามเธอหยุด “ตรวจห้องหกหรือยังคะ”
“ห้องนั้นว่าง” คุณนายเวนน์ตอบ
“ก็ควรจะว่างค่ะ”
โรงแรมเคยเป็นบ้านส่วนบุคคลมาก่อนจะมีใครคิดติดหมายเลขที่ประตู ห้องหกกับห้องทำงานใช้ตู้แคบร่วมกัน เป็นส่วนที่หลงเหลือจากทางเดินซึ่งถูกปิดตอนปรับปรุง เนลล์รู้เพราะทุกฤดูใบไม้ผลิเธอต้องเอาผีเสื้อกลางคืนออกจากตู้ทั้งสองฝั่ง
เนลล์เปิดห้องหกด้วยกุญแจสำรองในพวงกุญแจทำความสะอาด ข้างในมีผ้าปูเตียงสะอาด แก้วน้ำที่ยังไม่มีใครแตะ และทรายชื้นกระจายอยู่ข้างตู้เสื้อผ้า
“แสดงว่ามีคนมาจากชายหาด” คุณนายเวนน์พูด
“อาจใช่ค่ะ” เนลล์ตอบ เธอแตะทรายเม็ดหนึ่งขึ้นมาบนปลายนิ้ว “แต่ทรายชายหาดเป็นสีเทา นี่มาจากถังดับเพลิงข้างนอกครัว”
ตอนอาหารเช้า พ่อครัวทำน้ำมันหก เนลล์ไปเอาทรายมากลบ เธอจำได้ว่ามีคนเดินเหยียบตรงนั้นสองคน คือตัวเธอกับคุณไพก์ นักบัญชีของโรงแรมที่รีบเข้ามาดื่มกาแฟ
ไพก์ยิ้มเมื่อตำรวจหันไปหา “ผมไม่มีกุญแจห้องนั้น”
“ค่ะ” เนลล์พูด “คุณมีกุญแจห้องทำงาน”
คุณนายเวนน์คัดค้านว่ากุญแจของเธอไม่เคยถูกเอาออกจากตะขอ เนลล์ชี้แผงกุญแจ กุญแจโรงแรมติดกับป้ายทองเหลืองขนาดต่างกัน ป้ายห้องทำงานใหญ่พอจะบังตัวดอกกุญแจ
ตำรวจยกมันขึ้น ดอกที่ติดกับป้ายคือกุญแจห้องหก
ไพก์สลับดอกกุญแจบนห่วงแยกขนาดเล็ก ป้ายห้องทำงานจึงแขวนอยู่บนตะขอได้ ขณะที่เขายืมสิ่งซึ่งดูเหมือนกุญแจห้องหก เขาเปิดซองในห้องพักว่าง พ้นสายตาจากกระจกลอบบี้ แล้วนำกุญแจกลับไปแขวนตะขอห้องหก เขาหวังว่าจะไม่มีใครลองใช้กุญแจห้องทำงานที่ดูเหมือนไม่เคยถูกขยับ
พวกเขาพบซองอยู่ในหนังสือพิมพ์ที่เขาพับไว้ เขาเสนอคำอธิบายสามแบบก่อนจะเงียบไป
รถบัสของโทมัสออกไปแล้ว คุณนายเวนน์เสนอค่าแท็กซีกับค่าจ้างพิเศษอีกหนึ่งสัปดาห์ เขารับค่าแท็กซี่ แต่ขอให้นำค่าจ้างแบ่งแก่พนักงานครัว
เมื่อลอบบี้ว่าง เนลล์ก็เทน้ำในถัง คุณนายเวนน์มองเธอครู่หนึ่ง
“คุณรู้เรื่องกุญแจได้ยังไง”
“ฉันเช็ดแผงทุกวันอังคารค่ะ” เนลล์ตอบ “เวลาเช็ดรอบสิ่งของอยู่เสมอ เราจะสังเกตรูปร่างของมัน”
เรื่องแต่งต้นฉบับ © Stories.red
วงสนทนานักอ่าน
เริ่มต้นบทสนทนา





