เก้าอี้ที่ฝากไว้กับแม่น้ำ

ในหมู่บ้านเมียร์ ทุกครัวเรือนยกเก้าอี้ไปที่แม่น้ำในค่ำแรกของฤดูหนาว เก้าอี้หันเข้าหาน้ำ ไม่มีใครนั่ง และไม่มีใครนำกลับบ้านก่อนพระอาทิตย์ขึ้น

เมื่ออีโวมาซ่อมกังหันโรงสี เขาถามว่าถ้าฝนตกจะเป็นอย่างไร

“เก้าอี้ก็เปียก” เจ้าของบ้านเช่าตอบ

เขาตัดสินว่าชาวบ้านไม่ชอบคำถาม

ยามพลบ เขาตามพวกเขาลงตลิ่ง เก้าอี้บางตัวเป็นไม้โอ๊กขัดเงา บางตัวใช้เชือกขึงเป็นที่นั่งหรือซ่อมขาด้วยไม้ต่างชนิด ม้านั่งเตี้ยเล็ก ๆ ตั้งระหว่างเก้าอี้อาหารหรูสองตัว ทั้งสามเอนเข้าหากระแสน้ำมืด

อีโวไม่ได้เอาอะไรมา เขายืนข้างเจ้าของบ้านเช่า ผู้ยกเก้าอี้ครัวที่มีซี่พนักสีฟ้าซี่หนึ่งมา

“สำหรับใครครับ” เขาถาม

“แล้วแต่ว่าเธอถามใคร”

คนทำขนมปังบอกว่าแม่น้ำเคยคืนเด็กคนหนึ่งสู่ฝั่งบนขอนไม้ เก้าอี้จึงเป็นคำขอบคุณที่อุ้มเด็กมาอย่างอ่อนโยน คนแจวเรือบอกว่าธรรมเนียมเริ่มเมื่อหญิงชรารอเรือที่ไม่เคยมาอยู่ตลอดฤดูหนาว ครูบอกว่าเรื่องทั้งสองใหม่กว่าเก้าอี้เสียอีก

อีโวฟังแล้วกลับโรงสี ก่อนรุ่งสาง เขาตื่นเพราะเสียงครูด แม่น้ำขึ้นสูง น้ำเคลื่อนผ่านดงอ้อ ดันกิ่งไม้หักชิดฝั่ง

เขาออกไปพร้อมตะเกียง เก้าอี้ตัวหนึ่งล้ม อีกตัวจมครึ่งหนึ่ง ถ้าน้ำขึ้นอีก หมู่บ้านจะเสียมันทั้งหมด

เขาเริ่มลากเก้าอี้ขึ้นเนิน ทำไปได้ครึ่งหนึ่ง เจ้าของบ้านเช่าก็ปรากฏตัวในผ้าคลุมไหล่

“มันต้องอยู่ข้างล่างจนพระอาทิตย์ขึ้น” เธอบอก

“มันจะลอยหายไปครับ”

“ใช่” เธอพูด “ก็อาจเป็นอย่างนั้น”

แต่เธอจับปลายอีกด้านของม้านั่งหนัก ทั้งคู่ยกมันพ้นแนวน้ำ ไม่นานตะเกียงดวงอื่นก็เข้ามา ผู้คนยกเก้าอี้ตัวเองแล้วต่อด้วยสิ่งที่อยู่ใกล้ คนทำขนมปังช่วยม้านั่งของครู คนแจวเรือแบกเก้าอี้ที่เคยเป็นของชายผู้ไม่ได้พูดกันมาหลายปี

เมื่อแสงวันแผ่บนผิวน้ำ ทุกคนนั่งหมดแรงบนหญ้าเปียก อีโวถามอีกครั้งว่าเก้าอี้มีไว้ทำอะไร

เจ้าของบ้านเช่านวดมือที่ระบม “สามีฉันจมน้ำที่นี่ พ่อเขาสอนว่าแม่น้ำเป็นถนน หลังจากนั้นฉันกลับอยากให้มันเป็นกำแพง เป็นสิ่งที่ไม่มีใครข้ามได้”

เธอมองเลียบตลิ่ง ที่เพื่อนบ้านกำลังแยกเฟอร์นิเจอร์โดยไม่ค่อยตกลงกันนักว่าอะไรเป็นของใคร

“เก้าอี้ทำให้เรามีที่วางการรอคอย” เธอพูด

ฤดูหนาวต่อมา อีโวยังอยู่ในเมียร์ กังหันโรงสีหมุนราบรื่น และเขาเช่าบ้านใกล้เนิน ยามพลบเขายกเก้าอี้ไปที่แม่น้ำ เป็นตัวที่เพิ่งทำใหม่ ที่นั่งกว้างและขาแข็งแรง

ไม่มีใครถามว่าสำหรับใคร เมื่อฝนหยดแรกตก เจ้าของบ้านเช่าขยับเก้าอี้สีฟ้าของเธอเข้าใกล้ของเขาอีกนิด