Taş Bahçesi

Kraliyet bahçesindeki her armut mermerden oyulmuştu. Kral kahvaltıda kaşığıyla bir armuta dokundu ve bahçıvanların onu yine hayal kırıklığına uğrattığını söyledi.

Kral, bahçeyi, ağaçlarının sahibinin dilediği her şeyi yetiştireceğine söz veren bir sihirbazdan satın almıştı. Kral yedi yıldır kimsenin çalamayacağı bir meyve bahçesi arzuluyordu. Sonuç olarak elde edilen meyveler son derece güvenliydi.

Leda, elinde tahta bir kova ile yeni çırak olarak geldi. Baş bahçıvan ona budama makasını gösterdi, ardından da tek bir dalı bile değiştirmeyi yasaklayan kraliyet fermanını gösterdi.

"Neyi budayacağız?" diye sordu.

"Beklentilerimiz," dedi.

O öğleden sonra bir çocuk duvara tırmandı. Cebine mermerden bir elma koydu ve hemen çürümüş bir kulübenin çatısından aşağı düştü. Leda onu kırık kil parçalarının arasında oturmuş, burkulmuş ayak bileği yüzünden ağlarken buldu.

"Kız kardeşim kralların daha iyi yemek yediğini söyledi," diye açıkladı.

Leda ona öğle yemeğini verdi. Muhafızlar geldiğinde, çatıyı kendisinin kırdığını söyledi. Çocuk topallayarak hizmetçi kapısından uzaklaştı.

Kral gün batımında onu yanına çağırdı. Elinde beyaz yüzeyinde minik bir kırmızı leke bulunan bir elma tutuyordu.

“Mülküme zarar verdiniz.”

“Birilerinin yeterince yemek yiyebilmesini istedim.”

"O zaman bunu tekrar istersin."

Denedi. Hiçbir şey olmadı. Ziyafet sofraları ve kocaman ekmekler hayal etti, ama elma çoğunlukla çekirdekten ibaret kaldı. Kral görevden alınmakla tehdit etti. Düşünceleri maaşlar ve annesinin ilaçlarının maliyetiyle doldu. İkinci elma sapının etrafında sertleşti.

Baş bahçıvan sessizce odaya girdi.

"Bekçi," dedi, "sahip kelimesinin eş anlamlısı değildir."

Kral ikisini de dışarı çıkardı. Bütün gece ağaçların arasında yürüdü. Leda kapıdan çizmelerinin sürtünme sesini ve çok daha sonra bir kovanın doldurulma sesini duydu.

Sabahleyin kraliyetten gelen bir duyuruyla meyve bahçesinin herkese açılacağı açıklandı. Kral bizzat kapının yanında duruyordu. Küçük bir kız solgun meyveleri inceleyerek gerçek elmaların olup olmayacağını sordu.

"Bilmiyorum," dedi.

Kadın adamın elini tuttu ve onu alçak bir dala götürdü. İkisi birlikte, hiçbir hak iddiasında bulunmadan, dalın altında beklediler.

Öğle vakti bir elma kızardı. Onu o kadar küçük parçalara ayırdılar ki, herkes daha çok tadının kendisini hissetti. Leda tohumları sakladı. Kral ilk defa ona ne ekmeyi planladığını sordu.