Ağustos'un Erken Saatleri

Gece saat birde Lena, neredeyse kimsenin duymadığı yerel bir radyo istasyonundan trafik duyurularını okudu. Saat bir on beşte, kendini Blue Line olarak tanıtan bir adam şarkı isteğinde bulunmak için telefon etti. Trafiğin az olduğu bir saatte çevre yoluna trafik işaretleri boyadı. Ekibi, eski püskü bir minibüsten onu dinliyordu.

Altı hafta boyunca aynı şarkıcıyı istedi. Lena, onun hiç bahsetmediği parçaları seçmeye başladı. Vardiyanın sonuna doğru yavaş bir parça çalarsa şikayet etmek için aradı; bu, son kilometreyi daha uzun hissettiriyordu. Lena ise ona, bir şarkıyı kilometre cinsinden ölçen herkesin uzun versiyonunu hak ettiğini söyledi.

Hiçbir zaman buluşmayı konuşmadılar. Adam, kadının radyo konsolunun üzerinde tost yediğini ve istasyonun bozuk duvar saatinden nefret ettiğini biliyordu. Kadın ise adamın her pazar arayan bir kızı olduğunu ve yol boyası kururken kuşları izlediğini biliyordu. Adı Daniel'di, ancak bunu ancak bir meslektaşı telefonuna cevap verdiğinde öğrendi.

Ardından istasyon satıldı. Gece yayınlarının yerini kayıtlı programlar alacaktı. Lena'nın on iki vardiyası daha vardı. Sesini değiştirmeden anonsu okudu, sonra da öğle yemeği kutusunu açma sesini bastıracak kadar uzun bir plak çaldı.

Daniel saat bir on beşte geldi. Şarkı istemedi. "Nereye gideceksin?"

“Makul bir saatte eve dönmek.”

"Peki ya sonrasında?"

Bilmiyordu. Uyanık kalmayı, bir yere gitmesi gerektiğiyle karıştırmıştı.

Son gecesinde, yol ekibini istedikleri herhangi bir şarkıyı istemeye davet etti. Kayıp köpekler, yeni doğan bir bebek, bir futbol kulübü ve berbat bir yaz tatili için şarkılar vardı. Saat dörtte Daniel, yayın bittikten sonra kahvaltıda buluşup buluşamayacağını sordu. Nehrin yakınındaki bir kafenin adını verdi.

Saat altıda geldiğinde, temiz iş pantolonu giymiş bir adamın parmaklarının arasında bir çay kaşığını çevirdiğini gördü. Çok hızlı ayağa kalktı. Gün ışığında sesi daha yakın ve daha belirsiz geliyordu. Birdenbire, kendileriyle diğer müşteriler arasında boş olan her sandalye için minnettar oldu.

Yumurta sipariş ettiler. Adam bozuk saati sordu. Kadın kuşları sordu. Bir süre boyunca, ikisi de geceleri onları güvende tutan konulardan ayrılamadılar.

Son olarak Lena, kırmızı ışık yanmadığı sürece söyleyecek hiçbir şeyi olmayan biri haline gelmekten korktuğunu söyledi.

Daniel kaşığı bıraktı. Üç açılış cümlesi prova ettiğini ve kadın içeri girince hepsini unuttuğunu itiraf etti.

Dışarıda, sabah trafiği onun boyadığı çizgilerin üzerinden geçiyordu. Kahvaltılarını bitirdikten sonra, radyo çalmadan nehir boyunca yürüdüler. Kadın ona bir soru sorduğunda, cevap vermeden önce biraz zaman ayırdı.