Buzulun Altındaki Yol

Tavi, deri kayışın kopma sesini duymadan önce ilaç sandığının katırın sırtından kaydığını gördü. Sandık buzulun üzerine çarptı, bir kez döndü ve mavi bir çatlağın içine kayboldu. Kenara vardığında, sandık buzdan bir rafın üzerinde, kendisinden on iki metre aşağıda yatıyordu.

Geçidin ötesinde, altı çocuk antibiyotiklerini bekliyordu. Arkasında, hava koşulları yolu kapatmıştı. Rehberi Soren, çatlağı bir direkle yokladı ve başını salladı. Eriyen kar suları, altındaki kaya tabakasını oymuştu.

"Fiyatınızı düşürebiliriz," dedi Tavi.

Soren, "Bir ip indirebiliriz," diye yanıtladı. "Ama bir insanı indiremeyiz."

Bir ilmek yaptılar ve sandığın sapına geçirmeye çalıştılar. Rüzgar ipi yana doğru itti. Beşinci denemede ilmek tuttu, ancak sap koptu. Tavi, eldivenindeki küçük pirinç parçayı tutarken, ne kadar hafif olduğuna öfkelendi.

Soren katırı indirdi. Yedek kayışların arasında tahıl çuvallarını taşımak için kullanılan dar bir tahta kızak vardı. Kılavuz direğiyle çevirerek kızağı önce kenarı üzerine indirdiler ve sandığın yanına yerleştirdiler. Tavi itti; Soren çekti. Sandık bir santim kaydı, sonra bir buz sırtına sıkıştı.

Raf gıcırdadı. Soren, bir parça koptuğu anda Tavi'yi geri çekti. Sandık çatlağın içine daha da düştü ve ikinci bir çıkıntıda durdu. Geçidin üzerindeki gökyüzü karardı.

Tavi karda sertçe oturdu. Köy hemşiresine akşam karanlığına kadar geleceğine söz vermişti. Zar zor tahıl alabilen insanlardan topladığı parayı da kabul etmişti. Kapısına eli boş gelmeyi hayal bile edemiyordu.

Soren kırık kayışı ona uzattı. Üzerinde küçük bir metal mühür kalmıştı: bölge kliniğinin işareti. "Sandığın içinde ne var?"

“Sekiz adet ilaç kutusu. Keçeye sarılı.”

"O zaman sandığa ihtiyacımız yok."

Kılavuz direği ve kızağın demir kızağını kullanarak kapağı kırdılar. Tavi, pirinç saplı ipi kanca gibi bağlayarak aşağı indirdi. Keçe demetlerini tek tek kaldırdılar. Yedinci demet yakalandı; sekizinci demet gözden kayboldu. Onu orada bıraktılar.

Gece yarısından sonra yedi sandıkla ve tahıl yüklü kızak olmadan köye ulaştılar. Hemşire ilaçları saydı, sonra kapısında duran iki adamı saydı. Suyu kaynatmaya başladıktan sonra ancak ne olduğunu sordu.

Tavi kayışla işe başladı. Soren sobanın yanında oturmuş, parmaklarını ısıtıyordu. Dışarıda, yoldaki ayak izleri karla kaplıydı ve dağın daha yukarısında da çatlak aynı şekilde karla örtülüydü.