Şelalelerin Üzerindeki Geçit
Sular altında kalan bir kanyonun yukarısında mahsur kalan bir araştırma ekibi, çıkış yolu inşa etmek için keşif gezilerinin kanıtlarını feda etmek zorunda kalır.
Pilar kanyona vardığında ip köprü yoktu. Sabahleyin iki incir ağacı arasında asılı duruyordu. Şimdi yakındaki ağaç kıyıya devrilmişti ve aşağıdaki nehir kırık dalları şelaleye doğru sürüklüyordu.
Kanyonun karşısında, araştırma ortağı uzaktaki kayalıktan el salladı. Tomas, sel yükselmeden önce örnek çantasıyla karşıya geçmişti. Pilar ise ipleri, yiyecekleri ve telsizi taşıyordu. Fırtına telsizin pilini bitirmişti. Nehir her iki kıyıyı da sisle örtmeden önce bir kez daha karşıya geçmeyi deneyecek kadar gün ışığı vardı.
Haritada yukarıda sığ bir geçit gösteriliyordu, ancak harita otuz yıllıktı. Pilar yarım mil boyunca haritayı takip etti ve ağaçların tepelerinden geçen kahverengi bir akıntı buldu. Vadiye geri döndü ve gördüklerini bağırdı. Tomas, örnek kutusuna doğru, ardından da geçidin bir kısmını kaplayan yüksek bir dala doğru işaret etti.
Kasanın içinde, dört hafta boyunca topladıkları bitkileri tutan ince alüminyum çerçeveler vardı. Çerçeveler birleştirilerek uzun bir direk oluşturulabiliyordu. Tomas kasayı açtı. Pilar, karşı kıyıdan bile, her bir preslenmiş yaprağın üzerinde tereddüt ettiğini görebiliyordu.
Bu keşif gezisi ona iki yıllık hibe başvurusuna mal olmuştu. Birkaç örnek, nesli tükenmiş olarak kaydedilen bir bitkinin vadide hala hayatta olduğunu ortaya koyabilirdi. Pilar, ilk kağıdı neden rüzgardan korumak için bir taşın altına koyduğunu anlamıştı.
"Gazeteleri bırakın!" diye bağırdı.
Başını salladı ve onları bir çıkıntının altına taşıdı. Sonra çerçeveleri birbirine bağladı. Direk kendi ağırlığı altında büküldü ama yüksek dala ulaştı. Üzerine ince bir ip geçirdi ve serbest ucunu Pilar'a doğru sallanmasına izin verdi.
Üçüncü denemede yakaladı. İpi kullanarak bir tırmanma ipini dalın üzerinden geçirip geri çektiler. Pilar ipin iki ucunu da ayakta duran bir ağaca bağladı. Tomas kendini ilmeğe bağladı ve nehrin yukarısına doğru çekerek, Pilar ipi kayadan uzak tutarken el ele hareket ettirdi.
Yolun yarısına geldiğinde, numune çantası omzundan kaydı. Onu yakalamak için uzandı. İp dolandı ve onu suyun üzerinde savurdu.
"Boş ver gitsin," dedi Pilar. Bu sefer o kadar alçak sesle konuştu ki, adam dinlemek zorunda kaldı.
Kayışı bıraktı. Kılıf nehre çarptı ve kayboldu.
Karanlık çöktükten sonra kampa ulaştılar. Tomas üç gün boyunca çok az konuştu. Dördüncü gün yeni bir defter açtı ve hatırlayabildiği her bitkiyi çizmeye başladı. Pilar karşısına oturdu ve yerlerini ekledi. Kanıtların yeniden toplanması gerekecekti. Bu sefer haritadaki ilk çizgileri eve dönüş için daha güvenli bir rotaydı.
Özgün kurmaca © Stories.red
Okur sohbeti
Sohbeti başlatın.





