ทางเดินเหนือน้ำตก
คณะสำรวจที่ติดอยู่เหนือหุบเขาที่ถูกน้ำท่วมต้องเสียสละหลักฐานจากการสำรวจเพื่อสร้างทางออก
สะพานเชือกหายไปแล้วเมื่อปิลาร์มาถึงหุบเขา ในตอนเช้ามันยังห้อยอยู่ระหว่างต้นมะเดื่อสองต้น แต่ตอนนี้ต้นไม้ที่อยู่ใกล้กว่าล้มขวางฝั่งแม่น้ำ และแม่น้ำด้านล่างก็พัดพาเศษกิ่งไม้ที่หักลงไปสู่ thácน้ำ
อีกฟากหนึ่งของหุบเขา เพื่อนร่วมสำรวจของเธอโบกมือจากหน้าผาฝั่งไกล โทมัสข้ามไปพร้อมกับกล่องใส่ตัวอย่างก่อนที่น้ำจะท่วม ปิลาร์แบกเชือก อาหาร และวิทยุ พายุทำให้แบตเตอรี่ของวิทยุเสียหาย พวกเขามีเวลาเหลือพอที่จะลองข้ามแม่น้ำครั้งหนึ่งก่อนที่แม่น้ำจะปกคลุมทั้งสองฝั่งด้วยหมอก
แผนที่ของพวกเขาแสดงให้เห็นทางข้ามลำธารตื้นๆ อยู่เหนือน้ำ แต่แผนที่นั้นมีอายุสามสิบปีแล้ว ปิลาร์เดินตามแผนที่ไปครึ่งไมล์และพบกระแสน้ำสีน้ำตาลไหลผ่านยอดไม้ เธอจึงกลับไปยังหุบเขาและตะโกนบอกสิ่งที่เธอเห็น โทมัสชี้ไปที่ตู้เก็บตัวอย่าง จากนั้นชี้ไปที่กิ่งไม้สูงที่ยื่นออกมาขวางช่องว่างนั้น
ภายในกล่องมีโครงอะลูมิเนียมบางๆ ที่บรรจุต้นไม้ที่พวกเขารวบรวมมาตลอดสี่สัปดาห์ โครงเหล่านั้นสามารถนำมาต่อกันเป็นเสายาวได้ โทมัสเปิดกล่อง แม้จากฝั่งตรงข้าม ปิลาร์ก็ยังเห็นเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งกับกระดาษแต่ละแผ่นที่ถูกกดทับไว้
การสำรวจครั้งนี้ทำให้เขาเสียเวลาไปสองปีในการยื่นขอทุน ตัวอย่างหลายชิ้นอาจช่วยยืนยันได้ว่าพืชที่บันทึกไว้ว่าสูญพันธุ์ไปแล้วยังคงมีชีวิตรอดอยู่ในหุบเขา ปิลาร์เข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงวางแผ่นแรกไว้ใต้ก้อนหินเพื่อพยายามปกป้องมันจากลม
“เอาเอกสารไปวางไว้!” เธอตะโกน
เขาส่ายหัวแล้วอุ้มพวกมันเข้าไปหลบอยู่ใต้ชายคา จากนั้นก็มัดโครงไม้เข้าด้วยกัน เสาโค้งงอด้วยน้ำหนักของตัวเองแต่ก็ไปถึงกิ่งไม้สูงได้ เขาเกี่ยวเชือกเส้นเล็กไว้กับเสาแล้วปล่อยให้ปลายอีกด้านแกว่งไปทางปิลาร์
เธอจับมันได้ในการลองครั้งที่สาม พวกเขาใช้เชือกนั้นดึงเชือกปีนเขาข้ามกิ่งไม้ไปแล้วดึงกลับมา ปิลาร์ผูกปลายทั้งสองข้างไว้กับต้นไม้ที่ยังยืนต้นอยู่ โทมัสผูกตัวเองเข้ากับห่วงแล้วดึงขึ้นไปเหนือแม่น้ำ โดยขยับมือไปมาขณะที่เธอคอยระวังไม่ให้เชือกไปโดนหิน
เมื่อข้ามไปได้ครึ่งทาง กล่องใส่ตัวอย่างก็หลุดจากไหล่ของเขา เขาคว้ามันไว้ เชือกบิดตัว ทำให้เขาพลิกคว่ำลงไปในน้ำ
“ปล่อยวางเถอะ” ปิลาร์กล่าว คราวนี้เธอพูดเบาจนเขาต้องตั้งใจฟัง
เขาปล่อยสายสะพาย กระเป๋าตกน้ำแล้วหายไป
พวกเขามาถึงค่ายหลังจากมืดแล้ว โทมัสแทบไม่พูดอะไรเลยเป็นเวลาสามวัน ในวันที่สี่ เขาเปิดสมุดบันทึกเล่มใหม่และเริ่มวาดภาพพืชทุกชนิดที่เขาจำได้ ปิลาร์นั่งตรงข้ามเขาและจดบันทึกตำแหน่งลงไป หลักฐานจะต้องถูกรวบรวมใหม่อีกครั้ง คราวนี้ เส้นทางแรกบนแผนที่ของพวกเขาเป็นเส้นทางที่ปลอดภัยกว่าในการกลับบ้าน
เรื่องแต่งต้นฉบับ © Stories.red
วงสนทนานักอ่าน
เริ่มต้นบทสนทนา
