Onun İkilemi
O. Henry'nin "İkilemi" adlı kısa öyküsünün tamamını okuyun.
Uzun beyaz sakallı ve iki beden küçük melon şapkalı yaşlı bir adam dün ana caddedeki bir eczaneye girdi ve tezgahtarı bir köşeye çağırdı. Altmış beş yaşlarında olduğu tahmin ediliyordu, ancak parlak kırmızı bir kravat takıyordu ve olabildiğince rahat bir şekilde çok kötü ve sert bir puro içmeye çalışıyordu.
“Genç adam,” dedi, “sana birkaç soru sorayım, sonra da gelecek yaz çiftlikten sana büyük bir karpuz göndereceğim. Houston'a bu karnavalı görmek ve biraz ticaret yapmak için geldim. Şimdi, daha fazla ilerlemeden önce, saç boyanız var mı?”
"Bol miktarda."
"Güneş ışığında mavi gibi görünen, gerçek siyah parlak boyalardan var mı?"
"Evet."
"Pekala, şimdi devam edeyim. Bu Monroe doktoru hakkında bir şey biliyor musunuz?"
"Evet, bir şeyler var."
"Dullar hakkında birkaç satır tahminde bulunabileceğinizi düşünüyor musunuz?"
"Ne demek istediğinizi anlayamıyorum," dedi görevli. "Ne öğrenmek istiyorsunuz?"
“Konuya geliyorum. Şimdi saç boyası, Monroe doktorluğu ve dullar var. Hepsini aklında tuttun mu?”
“Evet, ama—”
“Bir dakika, açıklayayım. Yan çiftliğime taşınan, hayatınızda gördüğünüz en mutsuz, şişman ve arsız dul kadınlardan biri. Kadın kalbini tanıyorsam, bana özlem dolu bakışlar atmıştır. Şimdi şu beyaz bıyıklarımı boyarsam onu yakalarım. Bıyıklarımı karartıp, olması gereken yere dört parmak çavdar otu sokarak, topuklarımı kaldırıp, kırk yaşında bir buzağı gibi vals yaparak dul kadına selam veririm.”
"Şey," dedi tezgahtar, "saç boyamız..."
“Bir dakika bekle, genç adam. Öte yandan bu sabah savaş söylentileri duyuyorum ve şu Monroe doktorluğu hakkında endişe verici konuşmalar duyuyorum. Saçımı boyayıp otuz sekiz ya da kırk yaşına kadar inceltirsem, dul kadını yakalarım ama bu büyük savaşta savaşmaya zorlanacak neşeli ve enerjik bir gence dönüşürüm. Saç boyasını bırakırsam, askere alma çavuşu bu beyaz saçlara selam verip geçer gider, ama ben dul kadına büyük şans veriyorum. Boşanmış ve kendi nafakasını kendi bağlayan bir adamla iki kez görüşmeye gitti ve şu Monroe doktorluğu, yetmiş beş sent çıkarıp bu boyayla büyük bir hamle yapmamı engelleyen tek şey. Benim yerimde olsaydın ne yapardın, genç adam?”
"Yakında bir savaş çıkacağını sanmıyorum," dedi memur.
“Kudüs; bunu duyduğuma sevindim! Bana elinizdeki en büyük mavi-siyah saç boyasını yetmiş beş sente verin. Kurumadan önce o dul kadına evlenme teklif edeceğim ve Monroe'nun bu savaş işinde tekrar ölme ihtimalini göze alacağım.”
Klasik öykünün tam metni. İngilizce kaynak: Standard Ebooks. Kaynak baskı, metnin Amerika Birleşik Devletleri’nde kamu malı olduğunu belirtir; telif kuralları ülkelere göre değişir.
Okur sohbeti
Sohbeti başlatın.





