ภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเขา

เมื่อวานนี้ ชายชราคนหนึ่งที่มีหนวดเคราสีขาวขึ้นยาวที่คาง สวมหมวกทรงเดอร์บี้ที่เล็กกว่าขนาดศีรษะสองไซส์ เดินเข้ามาในร้านขายยาบนถนนเมนสตรีท และเรียกพนักงานขายคนหนึ่งให้เดินไปที่มุมห้อง เขาอายุประมาณหกสิบห้าปี แต่สวมเนคไทสีแดงสด และพยายามสูบซิการ์ที่รสชาติแย่และแรงมากอย่างไม่ใส่ใจที่สุดเท่าที่จะทำได้

“หนุ่มน้อย” เขาพูด “ให้ฉันถามคำถามคุณสักสองสามข้อ แล้วฉันจะส่งแตงโมลูกใหญ่จากฟาร์มไปให้คุณในฤดูร้อนหน้า ฉันมาฮิวสตันเพื่อมาดูงานเทศกาลที่นี่ และมาค้าขายบ้าง ตอนนี้ ก่อนที่ฉันจะไปต่อ คุณมีสีย้อมผมบ้างไหม?”

“มีเหลือเฟือเลยครับ”

“มีสีย้อมสีดำเงาๆ ที่ดูเป็นสีฟ้าเมื่อโดนแสงแดดบ้างไหม?”

"ใช่."

“เอาล่ะ งั้นผมจะเริ่มเลย คุณรู้เรื่องเกี่ยวกับหมอมอนโรคนนี้บ้างไหม?”

“อืม ใช่ มีบ้าง”

“แล้วพวกแม่ม่ายล่ะครับ คุณคิดว่าตัวเองสามารถทำนายเกี่ยวกับพวกแม่ม่ายได้สักสองสามบรรทัดไหมครับ?”

“ฉันบอกไม่ได้ว่าคุณต้องการถามอะไร” พนักงานกล่าว “คุณอยากรู้เรื่องอะไรกันแน่?”

“ผมกำลังจะถึงคิวดื่มเบียร์แล้ว ตอนนี้มีเรื่องย้อมผม เรื่องหมอรักษาแบบมอนโร และเรื่องแม่ม่าย จำทุกอย่างได้หมดแล้วใช่ไหม?”

“ใช่ แต่—”

“เดี๋ยว ๆ เดี๋ยวฉันจะอธิบาย มีแม่ม่ายอ้วน ๆ ปากจัดที่ไม่มีความสุขที่สุดย้ายเข้ามาอยู่ในฟาร์มข้าง ๆ ฉัน เธอเคยเห็นมาแล้ว และถ้าฉันรู้จักหัวใจของผู้หญิง เธอคงมองฉันด้วยสายตาโหยหาแน่ ๆ ถ้าฉันย้อมหนวดขาว ๆ นี่ ฉันจะได้เธอมาครอง ด้วยการย้อมหนวดให้เป็นสีดำ แล้วเสียบข้าวไรย์สักสี่นิ้วลงไปในที่ที่มันควรอยู่ ฉันจะเตะส้นเท้าแล้วเต้นวอลซ์ไปทักทายแม่ม่ายคนนั้นเหมือนลูกวัวอายุสี่สิบ”

“เอ่อ” พนักงานกล่าว “ยาย้อมผมของเราก็คือ—”

“เดี๋ยวก่อนสิ เจ้าหนุ่ม อีกอย่างหนึ่ง ฉันได้ยินข่าวลือเรื่องสงครามเมื่อเช้านี้ และได้ยินเรื่องน่าตกใจเกี่ยวกับเรื่องการรักษาด้วยวิธีของมอนโรนี่ด้วย ถ้าฉันย้อมผมแล้วลดน้ำหนักให้เหลือแค่สามสิบแปดหรือสี่สิบปี ฉันจะได้แม่ม่ายมาครอง แต่ฉันก็จะกลายเป็นหนุ่มร่าเริงสดใสที่อาจต้องไปรบในสงครามครั้งใหญ่ครั้งนี้ ถ้าฉันเลิกย้อมผม จ่าเกณฑ์ก็จะทำความเคารพผมขาวของฉันแล้วก็เดินผ่านไป แต่ฉันกำลังเสี่ยงกับแม่ม่ายคนนั้นมาก เธอเคยไปพบกับชายที่หย่าร้างมาแล้วสองครั้ง และเขาก็จัดการเรื่องส่วนตัวของตัวเองได้ และการรักษาด้วยวิธีของมอนโรนี่แหละที่ทำให้ฉันไม่กล้าควักเงินเจ็ดสิบห้าเซนต์ออกมาย้อมผม ถ้าเป็นฉัน เธอจะทำอย่างไร เจ้าหนุ่ม?”

“ผมไม่คิดว่าจะเกิดสงครามในเร็วๆ นี้” พนักงานกล่าว

“เยรูซาเลม! ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น! เอาขวดสีย้อมผมสีน้ำเงินดำที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่คุณมีมาให้หน่อย ราคาเจ็ดสิบห้าเซ็นต์ ฉันจะขอแต่งงานกับแม่ม่ายคนนั้นก่อนที่มันจะแห้ง และเสี่ยงที่มอนโรจะยอมอ่อนข้ออีกครั้งในเรื่องสงครามนี้”