Kurt ve Tilki

Kurt, tilkiyle birlikteydi ve kurt ne isterse onu yapmak zorundaydı, çünkü tilki daha zayıftı ve efendisinden kurtulmayı çok isterdi. Bir gün ormanda yürürken kurt, "Kızıl tilki, bana yiyecek bir şey getir, yoksa seni kendim yiyeceğim" dedi.

Tilki, "Biliyorum, orada iki kuzu var; istersen birini alalım," diye cevap verdi. Bu, kurdun hoşuna gitti ve oraya gittiler. Tilki küçük kuzuyu çaldı, kurda götürdü ve uzaklaştı. Kurt kuzuyu yedi, ama bir tanesiyle yetinmedi; diğerini de istedi ve onu almaya gitti. Ancak bunu çok beceriksizce yaptığı için, küçük kuzunun annesi onu duydu ve korkunç bir şekilde bağırmaya ve melemeye başladı, bunun üzerine çiftçi koşarak oraya geldi. Kurdu buldular ve onu acımasızca dövdüler, öyle ki kurt topallayarak ve uluyarak tilkinin yanına gitti.

“Beni çok güzel yanılttın,” dedi; “Diğer kuzuyu getirmek istiyordum, köylüler beni gafil avlayıp alt ettiler.”

Tilki, "Neden bu kadar obursun?" diye cevap verdi.

Ertesi gün yine kırsal bölgeye gittiler ve açgözlü kurt bir kez daha, "Kızıl tilki, bana yiyecek bir şey getir, yoksa seni kendim yiyeceğim" dedi.

Tilki, “Biliyorum, karısının bu akşam krep pişirdiği bir çiftlik evi var; onlardan kendimize de biraz alacağız” diye cevap verdi. Oraya gittiler ve tilki evin etrafında sessizce dolaştı, etrafı koklayıp gözetledi, sonunda krep tabağının nerede olduğunu buldu, sonra altı krep alıp kurda götürdü. “İşte sana yiyecek bir şey,” dedi ve sonra yoluna devam etti.

Kurt, krepleri bir anda yuttu ve "İnsan daha fazlasını istiyor!" dedi, sonra oraya gidip bütün tabağı parçalara ayırdı. Bu öyle büyük bir gürültü çıkardı ki, kadın dışarı çıktı ve kurdu görünce insanları çağırdı. İnsanlar aceleyle oraya koştular ve ellerindeki sopalarla onu dövdüler. Kurt, iki topal bacağıyla ve yüksek sesle uluyarak ormandaki tilkinin yanına geri döndü. "Beni ne kadar da aldattın!" diye bağırdı, "Köylüler beni yakaladılar ve derimi tabakladılar."

Tilki ise, "Neden bu kadar obursun?" diye karşılık verdi.

Üçüncü gün birlikte dışarıdayken ve kurt ancak acı içinde topallayarak ilerleyebildiği halde, yine şöyle dedi: "Kızıl tilki, bana yiyecek bir şey getir, yoksa seni kendim yiyeceğim."

Tilki, "Tanıdığım bir adam orada avlanıyor ve tuzlanmış etler bodrumdaki bir fıçıda duruyor; onu alacağız," diye cevap verdi.

Kurt, "Sen gittiğinde ben de gideceğim, böylece kaçamazsam bana yardım edebilirsin" dedi.

Tilki, "İsteğim var," dedi ve ona patikaları ve yolları gösterdi; sonunda bu yollardan geçerek mahzene ulaştılar.

Et boldu ve kurt anında saldırdı, "Gitmem gerekmeden önce daha çok zamanım var!" diye düşündü. Tilki de eti beğendi, ama etrafına bakındı ve sık sık girdikleri deliğe koşup vücudunun hala yeterince ince olup olmadığını, oradan geçip geçemeyeceğini denedi. Kurt, "Sevgili tilki, bana neden bu kadar çok oradan buraya koşup girip çıktığını söyle?" dedi.

"Kimsenin gelmediğinden emin olmalıyım," diye yanıtladı kurnaz adam. "Çok fazla yemeyin!"

Kurt, “Fıçı boşalana kadar buradan ayrılmayacağım” dedi. Bu sırada, tilkinin zıplama sesini duyan çiftçi mahzene girdi. Tilki onu görünce tek bir sıçrayışla delikten dışarı fırladı. Kurt onu takip etmek istedi, ama o kadar çok yiyip şişmanlamıştı ki artık geçemedi ve sıkışıp kaldı. Bunun üzerine çiftçi bir sopayla gelip onu öldürdü, ama tilki yaşlı oburdan kurtulduğu için sevinerek ormana doğru sıçradı.