หมาป่ากับสุนัขจิ้งจอก

หมาป่ามีสุนัขจิ้งจอกอยู่ด้วย และไม่ว่าหมาป่าต้องการอะไร สุนัขจิ้งจอกก็ต้องทำตาม เพราะมันอ่อนแอกว่า และมันอยากจะหลุดพ้นจากเจ้านายของมันเสียเหลือเกิน วันหนึ่งขณะที่พวกมันกำลังเดินผ่านป่า หมาป่าพูดว่า “เจ้าจิ้งจอกแดง หาอะไรให้ข้ากินหน่อย ไม่อย่างนั้นข้าจะกินเจ้าเอง”

จากนั้นสุนัขจิ้งจอกก็ตอบว่า “ฉันรู้จักฟาร์มแห่งหนึ่งที่มีลูกแกะสองตัว ถ้าเจ้าสนใจ เราจะไปรับลูกแกะตัวหนึ่งมา” หมาป่าพอใจ และพวกเขาก็ไปที่นั่น สุนัขจิ้งจอกขโมยลูกแกะตัวน้อยไปให้หมาป่า แล้วก็จากไป หมาป่ากินลูกแกะจนหมด แต่ยังไม่พอใจ มันอยากได้อีกตัวหนึ่งด้วย จึงไปเอา แต่เนื่องจากมันทำอย่างงุ่มง่าม แม่ของลูกแกะได้ยินเสียง จึงเริ่มร้องโหยหวนและร้องเสียงดังจนชาวนาวิ่งมา พวกเขาพบหมาป่าและทุบตีมันอย่างโหดเหี้ยมจนมันเดินกะเผลกและหอนไปหาสุนัขจิ้งจอก

“เจ้าหลอกลวงข้าอย่างแยบยล” เขากล่าว “ข้าต้องการไปรับลูกแกะอีกตัว แต่ชาวบ้านก็มาดักรอและทุบตีข้าจนเละเทะ”

สุนัขจิ้งจอกตอบว่า “ทำไมเจ้าถึงตะกละนักเล่า?”

วันรุ่งขึ้นพวกเขาก็เข้าไปในชนบทอีกครั้ง และหมาป่าโลภมากก็พูดอีกครั้งว่า “จิ้งจอกแดง หาอะไรให้ข้ากินหน่อย มิฉะนั้นข้าจะกินเจ้าเอง”

จากนั้นสุนัขจิ้งจอกก็ตอบว่า “ฉันรู้จักบ้านไร่หลังหนึ่งที่ภรรยากำลังอบแพนเค้กคืนนี้ เราจะไปเอามาทานกัน” พวกเขาจึงไปที่นั่น สุนัขจิ้งจอกเดินย่องไปรอบๆ บ้าน แอบมองและดมกลิ่นไปจนกระทั่งพบว่าจานแพนเค้กอยู่ที่ไหน จากนั้นก็หยิบแพนเค้กหกชิ้นลงมาแล้วนำไปให้หมาป่า “มีอะไรให้เจ้ากิน” มันพูดกับหมาป่า แล้วก็จากไป

หมาป่ากลืนแพนเค้กลงไปในพริบตาเดียว แล้วพูดว่า “มันน่ากินเหลือเกิน” จากนั้นก็เดินไปฉีกจานแพนเค้กทั้งจานจนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เสียงดังสนั่นจนหญิงคนนั้นออกมาดู และเมื่อเห็นหมาป่าก็ร้องเรียกชาวบ้าน พวกเขารีบมาและตีมันอย่างสุดกำลัง จนกระทั่งมันขาพิการสองข้างและหอนเสียงดังลั่น วิ่งกลับไปหาจิ้งจอกในป่า “เจ้าช่างหลอกลวงข้าอย่างน่ารังเกียจ!” มันร้อง “ชาวบ้านจับข้าได้และฟอกหนังข้าให้แล้ว”

แต่สุนัขจิ้งจอกตอบว่า “ทำไมเจ้าถึงตะกละนักเล่า?”

ในวันที่สาม ขณะที่พวกเขาออกไปเดินเล่นด้วยกัน และหมาป่าเดินกะเผลกอย่างเจ็บปวด เขาก็พูดอีกครั้งว่า “จิ้งจอกแดง หาอะไรให้ข้ากินหน่อย ไม่อย่างนั้นข้าจะกินเจ้าเอง”

สุนัขจิ้งจอกตอบว่า “ฉันรู้จักคนคนหนึ่งที่ฆ่าคน และเนื้อเค็มนั้นอยู่ในถังในห้องใต้ดิน เราจะไปเอามันมา”

หมาป่ากล่าวว่า “ข้าจะไปเมื่อท่านไป เพื่อท่านจะได้ช่วยเหลือข้าหากข้าหนีไปไม่ได้”

“ข้าเต็มใจ” สุนัขจิ้งจอกกล่าว และชี้ทางและทางลัดต่างๆ ให้เขาดู จนในที่สุดพวกเขาก็ไปถึงห้องใต้ดินได้

มีเนื้อมากมายเหลือเฟือ และหมาป่าก็จู่โจมมันทันทีพลางคิดว่า “ยังมีเวลาเหลือเฟือก่อนที่ฉันจะต้องหยุด!” สุนัขจิ้งจอกก็ชอบมันเช่นกัน แต่มันมองไปรอบๆ และมักจะวิ่งไปที่รูที่พวกมันเข้ามา และพยายามดูว่าร่างกายของมันยังผอมพอที่จะลอดผ่านได้หรือไม่ หมาป่าจึงพูดว่า “เจ้าสุนัขจิ้งจอกที่รัก บอกฉันหน่อยสิว่าทำไมเจ้าถึงวิ่งไปมาและกระโดดเข้าออกอยู่แบบนี้?”

“ฉันต้องแน่ใจว่าไม่มีใครมา” ชายเจ้าเล่ห์ตอบ “อย่ากินเยอะเกินไปนะ!”

จากนั้นหมาป่าก็พูดว่า “ข้าจะไม่ไปจนกว่าถังจะว่างเปล่า” ในระหว่างนั้น ชาวนาซึ่งได้ยินเสียงกระโดดของสุนัขจิ้งจอกก็เข้ามาในห้องใต้ดิน เมื่อสุนัขจิ้งจอกเห็นเขา มันก็กระโดดออกจากรูในคราวเดียว หมาป่าต้องการจะตามไป แต่เพราะมันกินจนอ้วนมาก มันจึงไม่สามารถลอดผ่านได้ มันจึงติดอยู่ตรงนั้น จากนั้นชาวนาก็มาพร้อมกับไม้กระบองและตีมันจนตาย แต่สุนัขจิ้งจอกก็กระโดดเข้าไปในป่าด้วยความดีใจที่ได้กำจัดเจ้าสัตว์ตะกละตัวเก่าไปเสียที