Tilki ve At

Bir köylünün sadık bir atı vardı, ancak at yaşlanmış ve artık çalışamaz hale gelmişti. Bu yüzden efendisi ona artık yiyecek vermiyordu ve şöyle dedi: "Elbette artık senden faydalanamam, ama yine de sana iyi niyet besliyorum; eğer bana bir aslan getirecek kadar güçlü olduğunu kanıtlarsan, seni geçindirmeye devam edeceğim, ama şimdi ahırımdan defol git," ve bununla birlikte atı açık araziye doğru kovaladı. At üzüldü ve hava koşullarından biraz korunmak için ormana gitti.

Tilki onunla karşılaştı ve "Neden başını böyle öne eğip tek başına dolaşıyorsun?" dedi.

“Ne yazık ki,” diye yanıtladı at, “açgözlülük ve sadakat aynı evde barınmaz. Efendim, bunca yıldır ona yaptığım hizmetleri unuttu ve artık iyi bir şekilde tarlayı süremediğim için bana yiyecek vermiyor ve beni evden kovdu.”

"Sana bir şans bile vermeden mi?" diye sordu tilki.

"Bu kötü bir fırsattı. Bana, eğer hâlâ ona bir aslan getirebilecek kadar güçlü olsaydım beni tutacağını söyledi, ama bunu yapamayacağımı çok iyi biliyor."

Tilki, "Sana yardım edeceğim, yere uzan, sanki ölüymüşsün gibi gerin ve kıpırdama," dedi.

At, tilkinin istediğini yaptı ve tilki, mağarası çok uzakta olmayan aslanın yanına giderek, “Dışarıda ölü bir at yatıyor, gel benimle, güzel bir ziyafet çekebilirsin” dedi. Aslan onunla gitti ve ikisi de atın yanında dururken tilki, “Sonuçta, burada senin için pek rahat değil, sana ne söyleyeyim? Onu kuyruğundan sana bağlayacağım, sonra onu mağarana sürükleyip huzur içinde yiyebilirsin” dedi.

Bu tavsiye aslanı memnun etti: yere yattı ve tilkinin atı ona sıkıca bağlayabilmesi için sessiz kaldı. Ama tilki aslanın bacaklarını atın kuyruğuyla birbirine bağladı ve her şeyi o kadar iyi ve sağlam bir şekilde büküp sabitledi ki, hiçbir güç onu koparamadı. İşini bitirdiğinde, atın omzuna dokundu ve "Çek, beyaz at, çek!" dedi. Bunun üzerine at hemen sıçradı ve aslanı da beraberinde sürükledi. Aslan kükremeye başladı, öyle ki ormandaki bütün kuşlar korkudan kaçtı, ama at onun kükremesine izin verdi, onu çekti ve efendisinin kapısına kadar sürükledi.

Efendi aslanı görünce aklı başına geldi ve ata, "Benimle kalacaksın ve iyi olacaksın," dedi ve ölene kadar ona bol bol yiyecek verdi.