Lis i koń

Pewien chłop miał wiernego konia, który się zestarzał i nie mógł już pracować, więc jego pan nie chciał mu już nic dawać do jedzenia i powiedział: „Z pewnością nie mogę cię już wykorzystać, ale wciąż mam dobre intencje; jeśli okażesz się wystarczająco silny, by przyprowadzić mi tu lwa, będę cię utrzymywał, ale teraz wynoś się z mojej stajni”. Po tych słowach pogonił go w otwartą przestrzeń. Koń był smutny i poszedł do lasu, aby znaleźć tam schronienie przed niepogodą.

Wtedy spotkał go lis i zapytał: „Dlaczego tak zwieszasz głowę i chodzisz sam?”

„Ach”, odpowiedział koń, „chciwość i wierność nie mieszkają razem w jednym domu. Mój pan zapomniał, jakie usługi mu świadczyłem przez tyle lat, a ponieważ nie potrafię już dobrze orać, nie daje mi już więcej jedzenia i wygnał mnie”.

„Nie dając ci szansy?” zapytał lis.

„Szansa była nikła. Powiedział, że gdybym był wystarczająco silny, żeby przyprowadzić mu lwa, zatrzymałby mnie, ale dobrze wie, że nie mogę tego zrobić”.

Lis powiedział: „Pomogę ci, połóż się, wyciągnij się jak martwy i nie ruszaj się”.

Koń spełnił prośbę lisa, a lis podszedł do lwa, który miał swoją jamę niedaleko i powiedział: „Tam na zewnątrz leży martwy koń, chodź ze mną, możesz zjeść obfity posiłek”. Lew poszedł z nim, a gdy obaj stali przy koniu, lis rzekł: „Przecież nie jest ci tu zbyt wygodnie, powiem ci, co mam, przywiążę ci to do ogona, a potem będziesz mógł go zaciągnąć do swojej jaskini i zjeść w spokoju”.

Ta rada spodobała się lwu: położył się, a żeby lis mógł mocno przywiązać do siebie konia, milczał. Ale lis związał nogi lwa ogonem konia i skręcił i przymocował wszystko tak dobrze i mocno, że żadna siła nie mogła tego zerwać. Kiedy skończył, poklepał konia po ramieniu i powiedział: „Ciągnij, biały koniu, ciągnij”. Wtedy koń natychmiast zerwał się na równe nogi i pociągnął lwa za sobą. Lew zaczął ryczeć tak, że wszystkie ptaki w lesie wyleciały w popłochu, ale koń pozwolił mu ryczeć, pociągnął go i powlókł przez kraj do drzwi swego pana.

Kiedy pan zobaczył lwa, opamiętał się i rzekł do konia: „Zostań u mnie i będziesz się dobrze czuł”. I dał mu tyle jedzenia, że ​​koń umarł.