Yaşam Süresi

Tanrı dünyayı yarattıktan ve her yaratığın ömrünün uzunluğunu belirlemek üzereyken, eşek gelip sordu: "Efendim, ne kadar yaşayacağım?"

Tanrı, "Otuz yıl," diye yanıtladı; "bu sana yeter mi?"

“Ah, Tanrım,” diye cevap verdi eşek, “bu çok uzun bir süre. Acı dolu hayatımı düşün! Sabahtan akşama kadar ağır yükler taşımak, başkalarının ekmek yiyebilmesi için değirmene çuvallar dolusu buğday taşımak, sadece darbe ve tekmelerle neşelenip ferahlamak... Bu uzun sürenin bir kısmını benden al.” Bunun üzerine Tanrı ona acıdı ve on sekiz yılını ondan aldı.

Eşek rahatlayarak uzaklaştı ve köpek göründü. Tanrı ona, “Ne kadar daha yaşamak istersin?” dedi. “Otuz yıl eşek için çok fazla, ama sen bununla yetineceksin.”

“Efendim,” diye cevap verdi köpek, “bu senin isteğin mi? Düşün bakalım, nasıl koşmam gerekecek, ayaklarım asla bu kadar uzun süre dayanmayacak, bir kere havlamak için sesimi, ısırmak için dişlerimi kaybettiğimde, geriye ne kalacak ki, bir köşeden diğerine koşup hırlamaktan başka?” Tanrı onun haklı olduğunu gördü ve onu on iki yıllık ömürden kurtardı.

Sonra maymun geldi. Rab ona, “Otuz yıl boyunca isteyerek yaşayacak mısın? Eşek ve köpek gibi çalışmana gerek yok, her zaman keyif içinde olacaksın” dedi.

“Ah! Tanrım,” diye cevap verdi, “öyleymiş gibi görünebilir ama durum çok farklı. Yulaf lapası yağdığında kaşığım yok. Her zaman neşeli şakalar yapmalı, insanları güldüren suratlar yapmalıyım ve bana bir elma verseler, ısırdığımda ekşi olur! Üzüntü ne sıklıkla neşenin ardına saklanır! Otuz yıl boyunca asla dayanamayacağım.” Tanrı lütufkâr davrandı ve on yılını aldı.

Sonunda adam neşeli, sağlıklı ve dinç bir şekilde göründü ve Tanrı'dan kendisine ömrünün zamanını belirlemesini istedi. Rab, "Otuz yıl yaşayacaksın," dedi. "Bu sana yeter mi?"

“Ne kadar kısa bir süre!” diye haykırdı adam, “Evimi kurdum, ocağımda ateş yanıyor; çiçek açan ve meyve veren ağaçlar diktim, hayatımın tadını çıkarmaya niyetlenmişken, öleceğim! Ya Rab, zamanımı uzat!”

"Buna eşeğin on sekiz yılını da ekleyeceğim," dedi Tanrı.

"Bu yeterli değil," diye yanıtladı adam.

“Sen de köpeğin on iki yılını yaşayacaksın.”

"Hâlâ çok az!"

“Pekâlâ,” dedi Tanrı, “sana maymunun on yılını da vereceğim, ama daha fazlasını vermeyeceğim.” Adam gitti, ama tatmin olmadı.

İnsan yetmiş yıl yaşar. İlk otuz yılı insanlık yıllarıdır ve çabuk geçer; o zamanlar sağlıklıdır, neşelidir, zevkle çalışır ve hayatından memnundur. Sonra eşeğin on sekiz yılı gelir; üzerine bir yük daha yüklenir, başkalarını besleyen tahılı taşımak zorundadır ve sadakatli hizmetlerinin karşılığı olarak dayak ve tekmeler yer. Sonra köpeğin on iki yılı gelir; köşeye yatar, hırlar ve artık ısırmak için dişleri kalmaz; bu zaman da bittiğinde maymunun on yılı sonu oluşturur. Sonra insan zayıf ve aptal olur, aptalca şeyler yapar ve çocukların alay konusu olur.