Eski Sultan

Bir zamanlar bir çiftçinin Sultan adında sadık bir köpeği vardı. Yaşlanmış ve bütün dişlerini kaybetmişti, artık hiçbir şeyi sıkıca tutamıyordu. Bir gün çiftçi karısıyla evin kapısının önünde dururken, "Yarın yaşlı Sultan'ı vurmayı düşünüyorum, artık hiçbir işe yaramıyor," dedi.

Sadık hayvana acıyan karısı, "Bize o kadar uzun süre hizmet etti ve o kadar sadık oldu ki, ona geçimini sağlamamızda bir sakınca yok" diye cevap verdi.

“Eh! Ne?” dedi adam. “Pek zeki değilsin. Ağzında tek bir diş bile kalmamış, hırsız bile ondan korkmuyor; şimdi gidebilir. Bize hizmet ettiyse, karşılığında iyi bir yemek yemiştir.”

Yakınlarda güneşin altında uzanmış olan zavallı köpek her şeyi duymuştu ve yarının son günü olacağı için üzgündü. Kurt adında iyi bir dostu vardı ve akşamleyin ormana gizlice gidip onu bekleyen kaderden yakınıyordu. “Dinleyin bakalım, dedikoducu,” dedi kurt, “neşeli olun, sizi bu sıkıntıdan kurtaracağım. Aklıma bir şey geldi. Yarın sabahın erken saatlerinde efendiniz karısıyla birlikte ot biçmeye gidecek ve küçük çocuklarını da yanlarına alacaklar, çünkü evde kimse kalmayacak. Çalışma zamanlarında çocuğu gölgedeki çalıların altına yatırırlar; siz de oraya yatın, sanki onu korumak istiyormuşsunuz gibi. Sonra ben ormandan çıkıp çocuğu alacağım. Sanki onu benden geri alacakmışsınız gibi hızla peşimden koşmalısınız. Ben çocuğu düşüreceğim ve siz onu anne babasına geri götüreceksiniz; onlar çocuğu kurtardığınızı düşünecek ve size zarar vermeyecek kadar minnettar olacaklar; aksine, çok sevileceksiniz ve bir daha asla hiçbir şeyden mahrum kalmanıza izin vermeyecekler.”

Plan köpeği memnun etti ve her şey planlandığı gibi uygulandı. Baba, kurdun çocuğuyla birlikte tarlada koştuğunu görünce çığlık attı, ama Yaşlı Sultan onu geri getirdiğinde sevinçten havalara uçtu, onu okşadı ve şöyle dedi: "Bir kılına bile zarar gelmeyecek, yaşadığın sürece ekmeğimi bedava yiyeceksin." Karısına da şöyle dedi: "Hemen eve git ve Yaşlı Sultan'a ısırmak zorunda kalmayacağı bir ekmek yap, yatağımdan yastığı getir, onu ona vereceğim."

Bundan böyle Yaşlı Sultan, dilediği kadar refah içinde yaşıyordu.

Kısa süre sonra kurt onu ziyaret etti ve her şeyin bu kadar iyi gittiğine sevindi. "Ama dedikoducu," dedi, "fırsat bulduğumda efendinin semiz koyunlarından birini kaçırırsam, sen göz kırpacaksın herhalde."

"Böyle bir şeye güvenmeyin," diye yanıtladı köpek; "Efendime sadık kalacağım; buna razı olamam."

Bunun ciddi bir söz olamayacağını düşünen kurt, geceleyin sinsice yaklaşıp koyunları kaçırmaya hazırlanıyordu. Ancak sadık Sultan'ın kurdun planını anlattığı çiftçi, onu yakalayıp dövenle iyice dövdü. Kurt kaçmak zorunda kaldı, ama köpeğe şöyle bağırdı: "Biraz bekle, seni alçak, bunun bedelini ödeyeceksin!"

Ertesi sabah kurt, köpeği ormana davet ederek aralarındaki meseleyi çözmek için yaban domuzunu gönderdi. Yaşlı Sultan, yanında sadece üç bacaklı bir kedi bulabildi ve birlikte dışarı çıktıklarında zavallı kedi topallayarak ilerledi ve aynı zamanda acı içinde kuyruğunu havaya doğru uzattı.

Kurt ve arkadaşı zaten belirlenmiş yerdeydiler, ancak düşmanlarının geldiğini görünce, kedinin uzattığı kuyruğu kılıçla karıştırdıkları için, onun da kılıç getirdiğini sandılar. Zavallı hayvan üç ayağı üzerinde sekince, her seferinde onlara taş atmak için bir taş aldığını düşündüler. Bu yüzden ikisi de korktu; yaban domuzu çalılıkların arasına saklandı ve kurt bir ağaca tırmandı.

Köpek ve kedi yaklaştıklarında, etrafta kimsenin görünmemesine şaşırdılar. Ancak yaban domuzu kendini tamamen saklayamamıştı ve kulaklarından biri hala görünüyordu. Kedi dikkatlice etrafına bakarken, domuz kulağını oynattı; kedi, orada hareket eden bir fare olduğunu sanarak üzerine atladı ve sertçe ısırdı. Domuz korkunç bir ses çıkardı ve "Suçlu ağaçta!" diye bağırarak kaçtı. Köpek ve kedi yukarı baktılar ve kendini bu kadar ürkek gösterdiği için utanan ve köpekle arkadaş olan kurdu gördüler.