İkna edilmiş

Houston, şans tanrıçasının lütufkar hediyeleriyle olağanüstü derecede kutsanmış genç bir bayanın ikametgahıdır. Çok güzel görünüşlü, zeki, esprili ve tarif edilmesi zor ama bir o kadar da etkili olan, genellikle kişisel manyetizma olarak adlandırılan o zarif çekiciliğe sahiptir. Böylesine yalnız bir dünyada yaşamasına ve zihinsel ve fiziksel olarak birçok güzelliğe sahip olmasına rağmen, moda düşkünü bir kelebek değildir ve çok sayıda hayranından aldığı övgüler onu şımartmamıştır.

Dış görünüşü sade, ancak aklı başında ve pratik bir genç kız olan yakın bir arkadaşı var; hayatın karmaşık sorunları konusunda ona sık sık danışır, bilge bir danışman ve rehber olarak başvurur.

Bir gün bilge arkadaşı Marian'a şöyle dedi: "Keşke bu dalkavuklar arasında hangisinin bana yaptığı iltifatlarda samimi ve gerçek olduğunu öğrenmenin bir yolu olsaydı. Erkekler çok aldatıcıdır ve hepsi bana öyle cömertçe övgüler yağdırıyor, öyle güzel sözler söylüyorlar ki, aralarında hangisinin, eğer varsa, gerçekten samimi ve dürüst olduğunu bilmiyorum."

“Size bir yol söyleyeyim,” dedi Marian. “Ertesi akşam, birçoğu sizi ziyarete geldiğinde, dramatik bir şiir okuyun ve sonra bana her birinin çabanız hakkındaki görüşünü nasıl ifade ettiğini söyleyin.”

Genç bayan bu fikirden çok etkilendi ve ertesi cuma akşamı salonda yaklaşık yarım düzine genç adam ona ilgi gösterirken, şiir okumaya gönüllü oldu. Hiç dramatik yeteneği yoktu, ama ayağa kalktı ve birçok jest yaparak, gözlerini devirerek ve ellerini kalbine bastırarak uzun bir şiir okudu. Bunu çok kötü yaptı ve hitabet veya ifade kurallarına en ufak bir saygı göstermedi.

Daha sonra arkadaşı Marian ona çabasının nasıl karşılandığını sordu.

“Ah,” dedi, “hepsi etrafıma toplandı ve son derece memnun görünüyorlardı. Tom, Henry, Jim ve Charlie kendinden geçmişti. Mary Anderson’ın bile bunu başaramayacağını söylediler. Daha önce hiç bu kadar dramatik bir etki ve duyguyla söylenmiş bir şey duymadıklarını söylediler.”

"Herkes seni övdü mü?" diye sordu Marian.

“Bir kişi hariç hepsi alkışladı. Bay Judson koltuğuna yaslandı ve hiç alkışlamadı. Gösterim bittikten sonra bana, dramatik yeteneğimin çok az olduğundan korktuğunu söyledi.”

“Şimdi,” dedi Marian. “Kimin samimi ve dürüst olduğunu biliyor musun?”

“Evet,” dedi güzel kız, gözleri coşkuyla parlayarak. “Sınav tamamen başarılı geçti. O iğrenç Judson'dan nefret ediyorum ve hemen sahne için çalışmaya başlayacağım.”