Genç Bir Türk Felaketi

Güzel Sanatlar Bakanı (bakanlığına yakın zamanda Seçim Mühendisliği adlı yeni bir alt bölüm eklenmişti) Sadrazam'ı iş ziyaretinde ziyaret etti. Doğu görgü kurallarına göre, bir süre önemsiz konular üzerine sohbet ettiler. Bakan, Sadrazam'ın Fars bir büyükannesi olduğunu ve Maraton'a yapılan herhangi bir göndermeyi biraz düşüncesiz bulabileceğini hatırlayarak, Maraton Yarışı'na değinmekten son anda vazgeçti. Ardından Bakan, görüşmesinin konusuna geçti.

"Yeni Anayasaya göre kadınlar oy hakkına sahip olacak mı?" diye sordu birden.

"Oy hakkı mı? Kadınlar mı?" diye hayretle haykırdı Vezir. "Sevgili Paşa, Yeni Başlangıç ​​zaten absürt bir havaya sahip; onu tamamen gülünç hale getirmeye çalışmayalım. Kadınların ruhu ve zekası yok; neden oy hakkı olsun ki?"

Bakan, "Biliyorum kulağa absürt geliyor," dedi, "ama Batı'da bu fikir ciddi olarak değerlendiriliyor."

"O halde, sandığımdan daha büyük bir ciddiyet donanımına sahip olmalılar. Hayatım boyunca ciddiyetimi korumak için gösterdiğim özel çabadan sonra, bu öneriye gülümseme isteğimi zorlukla bastırabiliyorum. Çünkü kadınlarımızın çoğu okuma yazma bilmiyor. Nasıl oy kullanabilirler ki?"

"Adayların isimleri ve nereye işaret koymaları gerektiği gösterilebilir."

Vezir sözümü keserek, "Affedersiniz?" dedi.

Bakan, "Hilalden bahsediyorum," diyerek düzeltti. "Genç Türk Partisi'nin hoşuna giderdi," diye ekledi.

Vezir, "Eh, peki," dedi, "madem bu işi yapacağız, bari tam anlamıyla yapalım—" tam da pis bir hayvanın adını söylerken durdu ve devam etti, "tam anlamıyla deve. Kadınların da oy hakkına sahip olmaları için talimat vereceğim."

⁂

Lakoumistan bölgesinde oylama sona ermek üzereydi. Genç Türk Partisi adayının üç dört yüz oy önde olduğu biliniyordu ve seçmenlere teşekkür konuşmasını çoktan hazırlıyordu. Zaferi neredeyse kesin gibiydi, çünkü Batı'nın onaylanmış tüm seçim kampanya mekanizmalarını harekete geçirmişti. Hatta otomobiller bile kullanmıştı. Destekçilerinin çok azı bu araçlarla sandığa gitmişti, ancak şoförlerinin zekice sürüşü sayesinde rakiplerinin çoğu ya mezara ya da yerel hastanelere gitmiş veya oy kullanmaktan kaçınmıştı. Ve sonra beklenmedik bir şey oldu. Rakip aday, Mübarek Ali, yaklaşık altı yüz kişiden oluşan eşleri ve kadınlarıyla birlikte olay yerine geldi. Ali seçim broşürlerine fazla emek harcamamıştı, ancak rakibine verilen her oyun Boğaz'a atılan bir çuval daha anlamına geldiğini söylediği duyulmuştu. Batı geleneklerine uyarak tek eşli ve neredeyse hiç metresi olmayan genç Türk aday, rakibinin anketlerde ezici bir çoğunluğa ulaşmasını çaresizce izledi.

"Cristabel Columbus!" diye haykırdı, biraz karışıklıkla da olsa tanınmış bir öncünün adını anarak; "Kim tahmin ederdi ki?"

Ali kendi kendine, "Garip," diye düşündü, "gizli oylama konusunda bu kadar yaygara koparan birinin örtülü oylamayı gözden kaçırmış olması."

Ve seçmenleriyle birlikte evine doğru yürürken, sakalının arasından İranlı sapkın şair üzerine doğaçlama bir şeyler mırıldandı:

"Metaforlar bakımından zengin olan biri, davasını kurgular."
Keskin sözlerle, Kabil bıçakları gibi, ısrar etmek;
Ve ben, bu acınası oyunda ondan daha kötü olan kişi,
"Hiçbir şeyde zengin olmadım, sadece eşlerim konusunda zengindim."