Dünya İçin Ayrılmış Bir Koltuk

Bir nesil gemisi, atalarının gezegenine tek bir dönüş bileti sunuyor, ancak en yaşlı yolcusu, yolculuğun restore etmeyi amaçladığı şeyi sorguluyor.

Öyküyü oku

Dönüş gemisinde tek bir yolcu yatağı vardı. Bir kişiyi on sekiz ayda Dünya'ya götürebilir ve bir miktar tohum kültürü yükünü gemiye geri getirebilirdi. Nesil gemisindeki hiç kimse Dünya'yı görmemişti. Kaydedilen en eski ayrılış, onların altı yaşam öncesine dayanıyordu.

Neri oylamayı kazandı. Otuz iki yaşında, toprak teknisyeni olan Neri, yerçekimine dayanacak kadar sağlıklıydı ve son iletide anlatılan tohum depolarını inceleyebilecek durumdaydı. Artık akmayan nehirlerin isimlerini öğrenmek için üç hafta harcadı.

Ayrılıştan önceki gece, Yaşlı Sen'i elinde bir bez torbayla hava kilidinin dışında beklerken buldu. Elli yıldır bakım işlerinde çalışıyordu. Torbadan küçük gri bir kutu çıkardı ve onu açık su kenarına gömmesini istedi.

İçeride kül yoktu. Bir diş, bir fotoğraf ve üzerinde adres yazılı katlanmış bir kağıt vardı. Fotoğrafta bir kanal kenarında, omuzlarında bir çocuk taşıyan bir kadın görülüyordu.

"Büyükannemin büyükannesi," dedi Sen. "Kutuyu nesilden nesile aktardılar. Her büyük çocuk onu eve göndermeye söz verdi."

Neri, neden resmi anma kargosuna koymadığını sordu. Sen dişi işaret etti. Biyolojik materyalin sterilizasyona ihtiyacı vardı. Isı, kağıdı tahrip eder ve fotoğrafı toz haline getirirdi.

"Yine de aynı diş olurdu."

"Aynı kutu olmazdı."

Hiçbir şey vaat etmedi. Geminin yük kapasitesi kesindi. Her fazladan gram, ondan sonra gelenlerin ihtiyaç duyacağı bir şeyin yerine geçecekti. Sen bunu herkesten daha iyi biliyordu; hayatının yarısını yedek pompa contalarını tartarak geçirmişti.

Şafak vakti yolcu bölmesini inceledi. Bölmede minderli bir koltuk, uyku kayışları ve geri dönüş misyonunu finanse edenlerin isimlerinin yazılı olduğu çelik bir levha vardı. Levha neredeyse bir kilogram ağırlığındaydı.

Neri, görev direktörüne bunun hayati önem taşıyan bir ekipman olup olmadığını sordu. Direktör, sponsorların bunun Dünya'ya ulaşmasını beklediklerini söyledi. Neri bunun yerine isimlerini bilgisayara kaydetmeyi teklif etti. Kalkış zamanına gelindiğinde, gri kutu koltuğunun arkasındaki küçük bir girintiyi kaplamıştı.

On sekiz ay sonra Neri bir kanalın kenarında duruyordu. Adres bir sel duvarının altında kaybolmuştu ve fotoğraftaki kadını kimse tanıyamıyordu. Düzenlenecek bir tören yoktu. Su seviyesinin üzerinde küçük bir çukur kazdı ve mühürlü kutuyu içine yerleştirdi.

Mesajı, Sen öldükten çok sonra gemiye ulaştı. Torunu, yeni bir levhanın tezgahın üzerine yerleştirildiği bakım atölyesinde mesajı çaldı. Levhada, henüz doğmamış olanlar için yer bırakacak kadar küçük harflerle her mürettebat üyesinin adı yazılıydı.

Özgün kurmaca © Stories.red

Okur sohbeti

Sohbeti başlatın.

Yorumlar editör onayından sonra yayımlanır.

Diğer öyküler

İyi öyküler sınırları aşar.

Bize ulaşın

Bir öykü, kitap veya sorunuz hakkında bize yazın.