Yabancının Çağrısı

Uzun boylu, köşeli bir vücudu, keskin gri gözleri ve ciddi bir yüzü vardı. Koyu renk ceketi yüksekten düğmelenmişti ve din adamı tarzı bir kesime sahipti. Tuz ve karabiber karışımı pantolonu neredeyse ayakkabılarının üst kısmını örtüyordu, ancak uzun şapkası tartışmasız saygın bir görünüm sergiliyordu ve insan onun tatil için dışarı çıkmış bir taşra vaizi olduğunu söyleyebilirdi. Hafif bir at arabası sürüyordu ve Teksas'taki küçük bir kasabada postane verandasında oturan beş altı adamın yanına geldiğinde durdu ve arabadan indi.

“Arkadaşlarım,” dedi, “hepiniz zeki insanlara benziyorsunuz ve ülkenin bu bölgesinde şu anda var olan korkunç ve içler acısı durumla ilgili olarak size birkaç söz söylemeyi görevim olarak görüyorum. Son zamanlarda Teksas'ın en medeni kasabalarından bazılarının ortasında işlenen korkunç vahşetlerden bahsediyorum; Yaratıcılarının suretinde yaratılmış insanlar acımasız işkencelere maruz bırakıldı ve ardından halka açık sokaklarda insanlık dışı bir şekilde yakıldı. Eyaletinizin iyi adından bu lekeyi silmek için bir şeyler yapılmalı. Benimle aynı fikirde değil misiniz?”

"Galveston'dan mısınız, yabancı?" diye sordu adamlardan biri.

“Hayır efendim. Ben Massachusetts'liyim, ezilen zencilerin özgürlük beşiği ve onların davasının savunucularının yurdu. Bu yakmalar bizi kanlı gözyaşları döktürüyor ve ben buraya, kalplerinizi onun adına merhamete sevk edip edemeyeceğimi görmek için geldim.”

Gruptan biri, "Sanırım yolunuza devam etseniz iyi olur," dedi. "Biz kendi başımızın çaresine bakacağız ve zenciler işledikleri suçları işlemeye devam ettikleri sürece, biz de onları cezalandırmaya devam edeceğiz."

"Ateşin korkunç aracıyla aldığınız canlardan tövbe etmeyecek misiniz?"

“Hiçbir şekilde tövbe etmiyor.”

"Ve siz onlara yakılarak öldürülme gibi korkunç acıları yaşatmaya devam mı edeceksiniz?"

“Eğer durum gerektirirse.”

“Pekâlâ beyler, madem bu kadar kararlısınız, size hayatınızda gördüğünüz en ucuz kibritlerden birkaç düzine satmak istiyorum. Arabaya gelin ve bakın. Şiddetli rüzgarda sönmeyecekleri ve her şeye, tahtaya, tuğlaya, cama, iç çamaşırına, ayakkabı tabanına ve demire sürtünecekleri garantilidir. Kaç kutu alacaksınız beyler?”