Dokuzuncu Hava İstasyonu

Dokuzuncu İstasyon her şafakta aynı uyarıyı gönderiyordu: SUYUN GERİ DÖNME OLASILIĞI YÜKSEK. Ayda bulut yoktu. Atmosferi yağmur için çok inceydi ve koloninin suyu kargo tanklarında donmuş halde geliyordu. Leena'nın amiri uyarıyı sensör arızası olarak işaretledi ve ona yedek bir kart verdi.

İstasyon, eski maden yolunun ötesinde, basınç kubbelerinden üç saat uzaklıktaydı. Leena, pas rengi tozun içine yarı gömülmüş beyaz kazıkları takip ederek oraya yalnız başına arabayla gitti. İstasyonda, test tahtası temiz çıktı. Aletler de öyle. Her kırk yedi saniyede bir zeminden hafif bir titreşim geçiyordu.

Bakım kayıtlarını açtı. On iki yıl önce, madenler kapanmadan önce, mühendisler istasyonun altına bir ısı eşanjörü gömmüşlerdi. Bu eşanjör, egzoz dumanlarından nemi geri kazanıyordu. Kapatma emrinde bunun boşaltıldığı belirtiliyordu. Ancak sıcaklık ölçümleri bunun aksini gösteriyordu.

Leena, bir inceleme borusundan kamerayı aşağı indirdi. Çok aşağıda, koloninin toplantı salonu kadar büyük bir odayı mavi buz dolduruyordu. Kenarından dar bir akıntı geçiyordu. Her kırk yedi saniyede bir pompa, çatlak bir geri dönüş hattına bir fincan dolusu buz pompalıyor ve buz orada tekrar donuyordu.

Fotoğrafları evine gönderdi. Amiri ona uyarıyı devre dışı bırakıp gitmesini emretti. Oda, ihtilaflı bir maden kiralama bölgesindeydi. Herhangi bir geri ödeme, bir arazi ölçümü, mülkiyet duruşması ve altı yıl önce gemilerinin gelmeyi bıraktığı şirketten izin gerektirecekti.

O akşam koloni, üçüncü hafta üst üste duşları kısıtladı. Kargo gecikmesi yakıt sorununa dönüşmüştü. Leena, çocukların sınıftaki musluktan içme poşetlerini doldururken, son damlaları kurtarmak için dikkatlice bastırdıklarını izledi.

Araştırma dronuyla Nine'a geri döndü. Mühürleri kırmadı veya pompaları çalıştırmadı. Bunun yerine, odayı, gömülü boruları ve sınır kazıklarını haritalandırdı. Buz iki kiralama alanını kaplıyordu. Dönüş hattı, koloninin adı bile olmadan önce kurulmuş olan kamu acil durum rezervine doğru üçüncü bir sınırı geçiyordu.

Amiri haritaya uzun süre baktı. "Kırk yedi saniyede bir fincan kahve bizi kurtarmaz."

Leena, "Pompa çalışmayacak," dedi. "Ama rezervuar çalışacak. Zaten bakımını yapmak için iznimiz var."

Boruyu değiştirmek ve eriyen suyu test etmek için dokuz gün harcadılar. İlk güvenli depo Çarşamba günü doldu. Kimse bir mucize ilan etmedi; su hala elektriğe, filtrelere ve işleri tamir etmeye istekli insanlara ihtiyaç duyuyordu.

Dokuzuncu istasyon nihayet uyarı göndermeyi bıraktı. Onun yerine sıradan bir bakım mesajı geldi: DÖNÜŞ HATTI ÇALIŞIYOR. Leena bu mesajı yazdırıp duş programının üzerine astı. Altına da birisi herkesin su tasarrufuna devam etmesini isteyen el yazısıyla yazılmış bir not ekledi.