Saman, Kömür ve Fasulye

Bir köyde, bir tabak fasulye toplamış ve pişirmek isteyen fakir yaşlı bir kadın yaşıyordu. Ocağına ateş yaktı ve daha çabuk yanması için bir avuç samanla tutuşturdu. Fasulyeleri tencereye boşaltırken, bir tanesi farkında olmadan yere düştü ve samanın yanına düştü. Kısa süre sonra ateşten bir köz parçası ikisinin üzerine sıçradı. Bunun üzerine saman irkildi ve dedi ki: "Sevgili dostlarım, buraya nereden geldiniz?"

Kömür şöyle cevap verdi: "Neyse ki ateşten kurtuldum, eğer zorla kaçmasaydım ölümüm kesin olurdu, küle dönüşürdüm."

Fasulye, "Ben de derim sağlam kurtuldum, ama yaşlı kadın beni tencereye atsaydı, arkadaşlarım gibi acımasızca çorbaya dönüştürülürdüm," dedi.

“Benim kaderim daha mı iyi olurdu acaba?” dedi saman çöpü. “Yaşlı kadın bütün kardeşlerimi ateş ve duman içinde yok etti; altmışını birden yakaladı ve canlarını aldı. Ben şans eseri onun elinden kurtuldum.”

“Peki şimdi ne yapacağız?” dedi kömür.

"Bence," diye yanıtladı fasulye, "ölümden bu kadar şanslı bir şekilde kurtulduğumuza göre, iyi dostlar gibi birlikte kalmalıyız ve burada yeni bir felaket başımıza gelmesin diye birlikte uzaklara, yabancı bir ülkeye gitmeliyiz."

Bu teklif diğer ikisini memnun etti ve birlikte yola koyuldular. Ancak kısa süre sonra küçük bir dereye geldiler ve köprü ya da tahta bir geçit olmadığı için nasıl geçeceklerini bilemediler. Saman iyi bir fikir buldu ve "Kendimi doğrudan karşıya uzatacağım, sonra siz de köprüden geçer gibi üzerimden yürüyebilirsiniz" dedi. Böylece saman kendini bir kıyıdan diğerine uzattı ve aceleci bir yapıya sahip olan kömür, yeni inşa edilmiş köprüye oldukça cesurca atladı. Ama ortaya ulaştığında ve altından akan suyun sesini duyduğunda, sonunda korktu ve durdu, daha ileri gitmeye cesaret edemedi. Ancak saman yanmaya başladı, iki parçaya ayrıldı ve dereye düştü. Kömür de onun ardından kaydı, suya girdiğinde tısladı ve son nefesini verdi. Kıyıda ihtiyatlı bir şekilde kalan fasulye ise olaya gülmeden edemedi, kendini tutamadı ve o kadar içten güldü ki patladı. Aynı şekilde, eğer şans eseri iş aramak için seyahat eden bir terzi derenin kenarına oturup dinlenmeseydi, onun da sonu gelmiş olacaktı. Merhametli bir kalbe sahip olan terzi iğnesini ve ipliğini çıkarıp fasulyeyi dikti. Fasulye ona çok güzel bir şekilde teşekkür etti, ancak terzi siyah iplik kullandığı için o zamandan beri tüm fasulyelerin dikişleri siyahtır.