Kraliçe Arı

İki kralın oğlu bir zamanlar macera arayışına çıkmış ve düzensiz, vahşi bir yaşam tarzına kapılmışlar, öyle ki bir daha asla eve dönmemişlerdir. En küçükleri, adı Basit Adam olan, kardeşlerini aramaya koyulmuştur; ancak sonunda onları bulduğunda, kendisi basitliğiyle dünyayı aşabileceğini düşündüğü için onunla alay etmişlerdir; çünkü kendileri çok daha zeki olmalarına rağmen, yolunu bile bulamamışlardır. Üçü birlikte yola koyulmuş ve bir karınca yuvasına gelmişlerdir. İki büyük kardeş, küçük karıncaların korku içinde etrafta dolaşıp yumurtalarını taşımasını görmek için yuvayı yok etmek istemişlerdir, ancak Basit Adam, "Yaratıkları rahat bırakın; onları rahatsız etmenize izin vermeyeceğim" demiştir. Sonra yola devam etmişler ve üzerinde çok sayıda ördeğin yüzdüğü bir göle gelmişlerdir. İki kardeş birkaç ördek yakalayıp kızartmak istemişlerdir, ancak Basit Adam buna izin vermemiş ve "Yaratıkları rahat bırakın, onları öldürmenize izin vermeyeceğim" demiştir. Sonunda, içinde o kadar çok bal olan bir arı kovanına rastladılar ki, bal bulunduğu ağacın gövdesinden dışarı akıyordu. İki kardeş ağacın altında ateş yakıp arıları boğarak balı almak istediler, ama Aptal onları tekrar durdurup, "Yaratıkları rahat bırakın, yakmanıza izin vermeyeceğim" dedi. Sonunda üç kardeş, ahırlarında taş atların durduğu ve hiçbir insanın görünmediği bir kaleye vardılar ve tüm koridorlardan geçtiler, en sonunda üç kilitli bir kapıya geldiler. Ancak kapının ortasında, içeriye bakabilecekleri küçük bir cam bölme vardı. İçeride, bir masada oturan küçük, gri bir adam gördüler. Onu bir, iki kez çağırdılar, ama duymadı; sonunda üçüncü kez çağırdıklarında, adam kalktı, kilitleri açtı ve dışarı çıktı. Ancak adam hiçbir şey söylemedi, onları güzelce hazırlanmış bir sofraya götürdü ve yiyip içtikten sonra her birini bir yatak odasına götürdü. Ertesi sabah küçük gri adam en büyüğün yanına geldi, ona işaret etti ve onu üzerinde kalenin kurtarılması için üç görev yazılı olan bir taş masaya götürdü. İlk görev, ormanda, yosunların altında, prensesin bin incisinin bulunduğu ve bunların toplanması gerektiğiydi; eğer gün batımına kadar tek bir inci bile eksik olursa, onu arayan kişi taşa dönüşecekti. En büyük kardeş oraya gitti ve bütün gün aradı, ancak günün sonunda sadece yüz inci bulabildi ve masada yazılı olan gerçekleşti ve taşa dönüştü. Ertesi gün, ikinci kardeş bu maceraya girişti; ancak onun için de en büyüğünden çok daha iyi sonuçlanmadı; iki yüzden fazla inci bulamadı ve taşa dönüştü. Sonunda sıra Saf Adam'a da geldi ve o da yosunların arasında inci aramaya başladı. Ancak incileri bulmak çok zordu ve çok yavaş ilerliyordu, bu yüzden bir taşa oturup ağladı. O sırada, hayatını bir zamanlar kurtardığı karıncaların kralı beş bin karıncayla geldi ve kısa süre sonra küçük yaratıklar tüm incileri bir araya toplayıp bir yığın halinde bıraktılar. İkinci görev ise gölden kralın kızının yatak odasının anahtarını çıkarmaktı. Saf Adam göle vardığında, kurtardığı ördekler ona doğru yüzdüler, suya daldılar ve anahtarı sudan çıkardılar. Ama üçüncü görev en zoruydu; kralın uyuyan üç kızı arasından en küçüğü ve en sevgilisi aranmalıydı. Ancak birbirlerine tıpatıp benziyorlardı ve sadece uyumadan önce farklı tatlılar yemiş olmalarıyla ayırt edilebilirlerdi; büyüğü biraz şeker; ikincisi biraz şurup; En küçüğüne ise bir kaşık bal verdi. Sonra, Aptal'ın yangından koruduğu arıların kraliçesi geldi ve üçünün de dudaklarını tattı; sonunda bal yiyen ağzın üzerinde oturmaya devam etti ve böylece Kral'ın oğlu doğru prensesi tanıdı. O zaman büyü sona erdi; her şey uykudan uyandı ve taşa dönüşenler tekrar doğal hallerine döndüler. Aptal, en küçük ve en tatlı prensesle evlendi ve babasının ölümünden sonra kral oldu; diğer iki kız kardeşi ise iki erkek kardeşine verdi.