ราชินีผึ้ง

ครั้งหนึ่งโอรสของกษัตริย์สองพระองค์ออกไปผจญภัย และตกอยู่ในวิถีชีวิตที่ป่าเถื่อนและไร้ระเบียบ จนกระทั่งไม่กลับบ้านอีกเลย โอรสองค์เล็กสุดซึ่งมีชื่อว่าซิมเพิลตัน ออกตามหาพี่ชายทั้งสอง แต่เมื่อพบพวกเขากลับเยาะเย้ยเขาที่คิดว่าตนเองจะอยู่รอดในโลกได้ด้วยความเรียบง่าย ในขณะที่พี่ชายทั้งสองกลับฉลาดกว่ามาก พวกเขาทั้งสามเดินทางไปด้วยกันและมาถึงรังมด พี่ชายทั้งสองอยากทำลายรังมดเพื่อดูมดตัวเล็กๆ คลานไปมาด้วยความหวาดกลัวและขนไข่ไป แต่ซิมเพิลตันกล่าวว่า “ปล่อยพวกมันไว้ตามลำพังเถอะ ข้าจะไม่ยอมให้พวกเจ้าไปรบกวนพวกมัน” จากนั้นพวกเขาก็เดินทางต่อไปและมาถึงทะเลสาบที่มีเป็ดจำนวนมากว่ายน้ำอยู่ พี่ชายทั้งสองอยากจับเป็ดสักสองสามตัวมาย่าง แต่ซิมเพิลตันไม่อนุญาตและกล่าวว่า “ปล่อยพวกมันไว้ตามลำพังเถอะ ข้าจะไม่ยอมให้พวกเจ้าฆ่าพวกมัน” ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงรังผึ้ง ซึ่งมีน้ำผึ้งมากมายจนไหลออกมาจากลำต้นของต้นไม้ที่มันอยู่ สองคนนั้นอยากจะก่อไฟใต้ต้นไม้เพื่อเผาผึ้งให้ตายเพื่อเอาน้ำผึ้ง แต่ซิมเพิลตันห้ามพวกเขาอีกครั้งและพูดว่า “ปล่อยพวกมันไว้ตามลำพังเถอะ ข้าจะไม่ยอมให้พวกเจ้าเผาพวกมัน” ในที่สุดพี่น้องทั้งสามก็มาถึงปราสาทที่มีม้าหินยืนอยู่ในคอกม้า และไม่มีมนุษย์คนใดให้เห็น พวกเขาเดินผ่านห้องโถงทั้งหมดจนกระทั่งสุดทาง พวกเขาก็มาถึงประตูที่มีกุญแจสามดอก แต่ตรงกลางประตูมีบานกระจกเล็กๆ ที่พวกเขาสามารถมองเข้าไปในห้องได้ ที่นั่นพวกเขาเห็นชายร่างเล็กผมสีเทานั่งอยู่ที่โต๊ะ พวกเขาเรียกเขาครั้งหนึ่ง สองครั้ง แต่เขาไม่ได้ยิน ในที่สุดพวกเขาก็เรียกเขาเป็นครั้งที่สาม เขาจึงลุกขึ้น เปิดกุญแจ และออกมา เขาไม่ได้พูดอะไร แต่พาพวกเขาไปยังโต๊ะอาหารที่จัดเตรียมไว้อย่างสวยงาม และเมื่อพวกเขากินและดื่มเสร็จแล้ว เขาก็พาแต่ละคนไปยังห้องนอน เช้าวันรุ่งขึ้น ชายร่างเล็กผมสีเทามาหาพี่ชายคนโต เรียกเขา และพาเขาไปยังโต๊ะหิน ซึ่งมีภารกิจสามอย่างจารึกไว้ หากทำภารกิจเหล่านั้นสำเร็จ ปราสาทก็จะตกเป็นของพี่ชาย ภารกิจแรกคือ ในป่าใต้ต้นมอส มีไข่มุกของเจ้าหญิงอยู่หนึ่งพันเม็ด ซึ่งจะต้องเก็บให้ครบ และหากก่อนพระอาทิตย์ตกดินแล้วยังขาดไข่มุกแม้แต่เม็ดเดียว ผู้ที่ค้นหาไข่มุกนั้นจะกลายเป็นหิน พี่ชายคนโตไปที่นั่นและค้นหาตลอดทั้งวัน แต่เมื่อสิ้นสุดวัน เขาพบเพียงหนึ่งร้อยเม็ด และสิ่งที่เขียนไว้บนโต๊ะก็เป็นจริง เขาจึงกลายเป็นหิน วันรุ่งขึ้น น้องชายคนที่สองก็ออกไปผจญภัยเช่นกัน แต่ก็ไม่ได้ดีไปกว่าพี่ชายคนโตมากนัก เขาพบไข่มุกไม่เกินสองร้อยเม็ด และก็กลายเป็นหินเช่นกัน ในที่สุดถึงคราวของคนโง่เขลาบ้าง เขาจึงค้นหาไข่มุกในมอส แต่การหาไข่มุกนั้นยากลำบากมาก และเขาก็หาได้ช้ามากจนต้องนั่งลงบนก้อนหินและร้องไห้ ขณะที่เขานั่งอยู่นั้น ราชาแห่งมดซึ่งเขาเคยช่วยชีวิตไว้ ก็ได้มาพร้อมกับมดห้าพันตัว และในไม่ช้าเหล่ามดตัวเล็กๆ ก็ได้รวบรวมไข่มุกทั้งหมดมากองรวมกัน ภารกิจที่สองคือการไปเอาลูกกุญแจห้องนอนของพระธิดาของพระราชาขึ้นมาจากทะเลสาบ เมื่อคนโง่เขลามาถึงทะเลสาบ เป็ดที่เขาช่วยชีวิตไว้ก็ว่ายเข้ามาหาเขา ดำดิ่งลงไป และนำลูกกุญแจขึ้นมาจากน้ำ แต่ภารกิจที่สามนั้นยากที่สุด ในบรรดาพระธิดาทั้งสามที่กำลังหลับอยู่นั้น จำเป็นต้องตามหาพระธิดาองค์เล็กที่สุดและเป็นที่รักที่สุด แต่พวกเธอกลับมีหน้าตาเหมือนกันทุกประการ สิ่งเดียวที่จะแยกแยะได้ก็คือ พวกเธอกินขนมหวานต่างกันก่อนหลับ พระธิดาองค์โตกินน้ำตาลเล็กน้อย พระธิดาองค์ที่สองกินน้ำเชื่อมเล็กน้อย และเจ้าหญิงองค์สุดท้องก็ได้รับน้ำผึ้งหนึ่งช้อน จากนั้นราชินีผึ้งซึ่งคนโง่ได้ปกป้องจากไฟ ก็มาชิมริมฝีปากของทั้งสามคน และในที่สุดนางก็มานั่งอยู่บนปากที่กินน้ำผึ้ง และด้วยเหตุนี้โอรสของกษัตริย์จึงจำได้ว่าเจ้าหญิงองค์ใดคือเจ้าหญิงที่ถูกต้อง จากนั้นมนตร์สะกดก็สิ้นสุดลง ทุกสิ่งทุกอย่างตื่นจากการหลับใหล และผู้ที่ถูกสาปให้กลายเป็นหินก็กลับคืนสู่ร่างเดิมอีกครั้ง คนโง่ได้แต่งงานกับเจ้าหญิงองค์สุดท้องและอ่อนหวานที่สุด และหลังจากที่บิดาของเจ้าหญิงสิ้นพระชนม์ เขาก็ขึ้นเป็นกษัตริย์ และพี่ชายสองคนของเขาก็ได้แต่งงานกับน้องสาวอีกสองคน