Simeli Dağı

Bir zamanlar biri zengin, diğeri fakir iki kardeş vardı. Zengin olan fakir olana hiçbir şey vermezdi ve o da tahıl ticareti yaparak kıt kanaat geçinirdi; çoğu zaman o kadar kötü durumdaydı ki karısı ve çocukları için ekmeği kalmazdı. Bir gün ormanda el arabasıyla giderken, yanında büyük, çıplak, çıplak görünümlü bir dağ gördü ve daha önce hiç görmediği için olduğu yerde durup hayretle ona baktı.

O sırada, kendisine doğru gelen on iki iri, vahşi adam gördü ve onları soyguncu zannederek el arabasını çalılığa itti, bir ağaca tırmandı ve ne olacağını bekledi. Ancak on iki adam dağa gidip, “Semsi dağı, Semsi dağı, açıl!” diye bağırdılar ve hemen çorak dağ ortadan ikiye açıldı ve on iki adam içeri girdi; içeri girer girmez dağ kapandı. Ancak kısa bir süre sonra dağ tekrar açıldı ve adamlar omuzlarında ağır çuvallar taşıyarak dışarı çıktılar ve tekrar gün ışığına çıktıklarında, “Semsi dağı, Semsi dağı, kendini kapat!” dediler; bunun üzerine dağ tamamen kapandı ve artık dağa giriş görünmüyordu ve on iki adam uzaklaştı.

Onlar gözden tamamen kaybolunca, zavallı adam ağaçtan indi ve dağda gizlice neyin saklı olduğunu merak etti. Bu yüzden dağa çıktı ve "Semsi dağı, Semsi dağı, açıl!" dedi ve dağ da ona açıldı. Sonra içeri girdi ve dağın tamamı gümüş ve altınla dolu bir mağaraydı; arkasında ise mısır taneleri gibi yığılmış büyük inci ve pırıl pırıl mücevher yığınları vardı. Zavallı adam ne yapacağını bilemedi ve bu hazinelerden herhangi birini alıp alamayacağından emin değildi; ama sonunda ceplerini altınla doldurdu, incileri ve değerli taşları ise oldukları yerde bıraktı. Tekrar dışarı çıktığında da "Semsi dağı, Semsi dağı, kapan!" dedi ve dağ kendini kapattı ve adam el arabasıyla evine gitti.

Artık endişelenmek için hiçbir sebebi kalmamıştı; altınlarıyla karısı ve çocukları için ekmek, hatta şarap bile alabiliyordu. Neşeli ve dürüst bir hayat sürdü, fakirlere yardım etti ve herkese iyilik yaptı. Ancak parası bitince kardeşine gitti, bir kile ölçü kabı ödünç aldı ve kendine biraz daha getirdi, ama en değerli şeylere dokunmadı. Üçüncü kez bir şey almak istediğinde yine kardeşinin ölçü kabını ödünç aldı. Zengin adam ise uzun zamandır kardeşinin mal varlığına ve kurduğu güzel yaşam tarzına imreniyordu ve zenginliğin nereden geldiğini, kardeşinin ölçü kabıyla ne yapmak istediğini anlayamıyordu. Sonra kurnazca bir numara düşündü ve ölçü kabının dibini ziftle kapladı; ölçü kabını geri aldığında içinde bir para parçası sıkışmış haldeydi. Hemen kardeşine gitti ve sordu: "Kile ölçüsüyle ne ölçüyordun?"

Diğeri, "Mısır ve arpa," dedi. Sonra ona parayı gösterdi ve eğer doğruyu söylemezse onu mahkemeye vereceğini söyledi. Zavallı adam da her şeyi, olduğu gibi anlattı. Ancak zengin adam, arabasının hazırlanmasını emretti ve kardeşinden daha iyi bir fırsattan yararlanmaya ve bambaşka hazinelerle geri dönmeye kararlı bir şekilde yola koyuldu.

Dağa vardığında, “Semsi dağı, Semsi dağı, açıl!” diye bağırdı. Dağ açıldı ve içeri girdi. Hazineler önünde seriliydi ve uzun süre hangisine önce sarılacağını bilemedi. Sonunda taşıyabileceği kadar değerli taşı yükledi. Yükünü dışarı taşımak istedi, ancak kalbi ve ruhu tamamen hazinelerle dolu olduğu için dağın adını unutmuştu ve “Simeli dağı, Simeli dağı, açıl!” diye bağırdı. Ancak bu doğru isim değildi ve dağ hiç kıpırdamadı, kapalı kaldı. O zaman korktu, ama ne kadar çok düşünürse düşünceleri o kadar karıştı ve hazineleri artık ona hiçbir fayda sağlamadı. Akşam vakti dağ yarıldı ve on iki soyguncu içeri girdi. Onu görünce güldüler ve bağırdılar: “Kuş, sonunda seni yakaladık! İki kez burada olduğunu hiç fark etmediğimizi mi sandın? O zaman seni yakalayamadık; bu üçüncü seferde bir daha dışarı çıkamayacaksın!”

Sonra "Ben yapmadım, kardeşim yaptı" diye bağırdı, ama canını kurtarmak için yalvarıp ne derse desin, kafasını kestiler.