Eski Rinkrank

Bir zamanlar bir kral vardı ve bir kızı vardı. Kral, camdan bir dağ yaptırdı ve düşmeden dağın öbür tarafına geçebilenin kızını eş olarak alacağını söyledi. Sonra kralın kızına aşık olan bir adam kraldan kızını istedi. Kral, "Evet," dedi; "eğer düşmeden dağı geçebilirsen, onu alırsın." Prenses de onunla birlikte geçeceğini ve düşmek üzereyse onu tutacağını söyledi. Böylece birlikte dağı geçmek için yola çıktılar ve yarı yolda prenses kayıp düştü. Cam dağ açıldı ve onu içine hapsetti. Nişanlısı nereye gittiğini göremedi, çünkü dağ hemen kapandı. Bunun üzerine adam ağladı ve çok yas tuttu. Kral da çok üzüldü ve prensesin kaybolduğu yeri dağı kırdırdı ve onu tekrar çıkarabileceğini düşündü, ama düştüğü yeri bulamadılar. Bu sırada kralın kızı yerin derinliklerine, büyük bir mağaraya düşmüştü. Çok uzun gri sakallı yaşlı bir adam onu ​​karşılamaya geldi ve eğer onun hizmetkarı olup her dediğini yaparsa yaşayabileceğini, aksi takdirde onu öldüreceğini söyledi. Böylece prenses her dediğini yaptı. Sabahları cebinden merdivenini çıkarıp dağa dayadı ve onun yardımıyla tepeye tırmandı, sonra da merdiveni arkasından çekti. Prenses onun akşam yemeğini pişirmek, yatağını yapmak ve tüm işlerini yapmak zorundaydı ve kral eve döndüğünde her zaman yanında bir yığın altın ve gümüş getirirdi. Prenses onunla uzun yıllar yaşadıktan ve iyice yaşlandıktan sonra, kral ona Anne Mansrot diye seslendi ve prenses de ona Yaşlı Rinkrank diye seslenmek zorunda kaldı. Sonra bir keresinde kral dışarıdayken, prenses yatağını yapıp bulaşıklarını yıkadıktan sonra kapıları ve pencereleri sıkıca kapattı; içeriye ışık giren küçük bir pencere vardı ve onu açık bıraktı.

Yaşlı Rinkrank eve geldiğinde kapısını çaldı ve "Anne Mansrot, kapıyı bana aç!" diye bağırdı.

“Hayır,” dedi kadın, “Yaşlı Rinkrank, sana kapıyı açmayacağım.” Bunun üzerine adam şöyle dedi:

"İşte buradayım, zavallı Rinkrank,"

On yedi uzun bacağımla,

Yorgun, bitkin ayağımla,

"Bulaşıklarımı yıka, Anne Mansrot."

"Bulaşıklarını çoktan yıkadım," dedi kadın. Sonra adam tekrar şöyle dedi:

"İşte buradayım, zavallı Rinkrank,"

On yedi uzun bacağımla,

Yorgun, bitkin ayağımla,

"Yatağımı hazırla, Anne Mansrot."

"Yatağını çoktan hazırladım," dedi kadın. Sonra adam tekrar şöyle dedi:

"İşte buradayım, zavallı Rinkrank,"

On yedi uzun bacağımla,

Yorgun, bitkin ayağımla,

Kapıyı aç, Anne Mansrot.

Sonra evin etrafında koştu ve küçük pencerenin açık olduğunu gördü ve “İçeri bakıp ne yapıyor olabileceğini ve neden kapıyı açmadığını göreyim” diye düşündü. İçeri bakmaya çalıştı ama uzun sakalı yüzünden kafasını geçiremedi. Bu yüzden önce sakalını açık pencereden içeri soktu, ama tam sakalını içeri sokmuşken, Anne Mansrot geldi ve bağladığı bir iple pencereyi aşağı çekti ve sakalı pencereye sıkıştı. Bunun üzerine çok acıdığı için acıklı bir şekilde ağlamaya ve onu tekrar serbest bırakması için yalvarmaya başladı. Ama kadın, dağa tırmandığı merdiveni ona vermedikçe onu bırakmayacağını söyledi. Sonra, isteyip istememesine bakılmaksızın, merdivenin nerede olduğunu ona söylemek zorunda kaldı. Kadın pencereye çok uzun bir kurdele bağladı, sonra merdiveni kurdu ve dağa tırmandı ve tepesine vardığında pencereyi açtı. Babasına gitti ve başına gelen her şeyi anlattı. Kral çok sevindi; nişanlısı hâlâ oradaydı. Gidip dağı kazdılar ve içinde Yaşlı Rinkrank'ı bütün altın ve gümüşüyle ​​birlikte buldular. Bunun üzerine Kral, Yaşlı Rinkrank'ı öldürttü ve bütün altın ve gümüşünü aldı. Prenses nişanlısıyla evlendi ve büyük bir ihtişam ve neşe içinde mutlu bir hayat yaşadı.