Hans Evlendi

Bir zamanlar Hans adında genç bir köylü vardı. Amcası ona zengin bir eş bulmak istiyordu. Bu yüzden Hans'ı sobanın başına oturttu ve sobayı iyice ısıttı. Sonra bir kap süt ve bol miktarda beyaz ekmek getirdi, eline yeni basılmış parlak bir kuruş verdi ve şöyle dedi: "Hans, o kuruşu sıkıca tut, beyaz ekmeği süte ufala ve ben geri dönene kadar olduğun yerde kal, kıpırdama."

"Evet," dedi Hans, "hepsini yapacağım."

Ardından talip eski, yamalı bir pantolon giydi, yan köydeki zengin bir köylünün kızının yanına gitti ve şöyle dedi: "Yeğenim Hans'la evlenmez misin? Dürüst ve aklı başında, sana uygun bir adamla evlenirsin."

Hırslı baba sordu: "Durumu nasıl? Ekmek parası var mı?"

“Sevgili dostum,” diye yanıtladı talip, “genç yeğenimin rahat bir yatağı, elinde hatırı sayılır bir miktar parası ve bolca ekmeği var; üstelik benim kadar çok toprak parçasına da sahip,” (ve konuşurken pantolonundaki toprak parçalarını işaret etti, ama o bölgede küçük toprak parçalarına da toprak parçası denirdi.) “Eğer zahmet edip benimle eve gelirsen, her şeyin dediğim gibi olduğunu hemen göreceksin.”

Cimri adam bu iyi fırsatı kaçırmak istemedi ve "Eğer durum böyleyse, evliliğe karşı söyleyecek başka bir şeyim yok" dedi.

Düğün belirlenen günde kutlandı ve genç gelin damadın mülkünü görmek için dışarı çıktığında, Hans pazar ceketini çıkarıp yamalı önlüğünü giydi ve "İyi ceketimi kirletebilirim" dedi. Sonra birlikte dışarı çıktılar ve nerede bir sınır çizgisi veya tarlalar ve çayırlar birbirinden ayrılıyorsa, Hans parmağıyla işaret etti ve önlüğündeki büyük veya küçük bir yamayı vurarak, "Bu yama benim, sevgilim, şuna bir bak" dedi; bununla karısının geniş araziye değil, kendisine ait olan giysisine bakmasını kastediyordu.

"Gerçekten de düğünde miydiniz?"

“Evet, gerçekten de oradaydım, hem de tam teçhizatlı. Başlığım kardandı; sonra güneş çıktı ve eridi. Paltom örümcek ağlarındandı ve dikenlerin arasından geçerken yırtıldı. Ayakkabılarım camdandı ve bir taşa çarptığımda 'Çınk' diye ses çıkarıp ikiye ayrıldılar.”