Fundevogel (Kuş Yavrusu)

Bir zamanlar ormana avlanmaya giden bir ormancı vardı. Ormana girer girmez küçük bir çocuğun çığlıklarına benzer bir ses duydu. Sesi takip etti ve sonunda yüksek bir ağaca ulaştı. Ağacın tepesinde küçük bir çocuk oturuyordu; çünkü annesi çocuğuyla birlikte ağacın altında uyuyakalmıştı ve bir yırtıcı kuş çocuğu annenin kollarında görünce aşağı inmiş, kapıp alıp ağaca koymuştu.

Ormancı yukarı tırmandı, çocuğu aşağı indirdi ve kendi kendine, “Onu evine götüreceksin ve Lina’nla birlikte büyüteceksin” diye düşündü. Bu yüzden çocuğu evine götürdü ve iki çocuk birlikte büyüdü. Ancak ağaçta bulduğu çocuğa Fundevogel adı verildi, çünkü bir kuş onu alıp götürmüştü. Fundevogel ve Lina birbirlerini o kadar çok seviyorlardı ki, birbirlerini görmediklerinde üzülüyorlardı.

Ormancının ise yaşlı bir aşçısı vardı; bir akşam iki kova alıp su getirmeye başladı ve sadece bir kez değil, birçok kez pınara gitti. Lina bunu görünce, "Dinle bakalım yaşlı Sanna, neden bu kadar çok su getiriyorsun?" dedi.

“Bunu asla kimseye anlatmazsan, sana sebebini söyleyeceğim.” Lina da hayır, bunu asla kimseye anlatmayacağını söyledi. Bunun üzerine aşçı, “Yarın sabah erkenden, ormancı avlanmaya çıktığında, suyu ısıtacağım ve su kaynamaya başlayınca Fundevogel'i içine atıp haşlayacağım” dedi.

Ertesi sabah erkenden ormancı kalkıp ava çıktı ve o gittiğinde çocuklar hâlâ yataklarındaydı. Bunun üzerine Lina, Fundevogel'e, "Sen beni asla terk etmeyeceksen, ben de seni asla terk etmeyeceğim" dedi.

Fundevogel, "Ne şimdi ne de gelecekte seni terk edeceğim" dedi.

Lina şöyle dedi: “Öyleyse sana anlatacağım. Dün gece yaşlı Sanna eve o kadar çok kova su taşıdı ki, neden böyle yaptığını sordum. O da kimseye söylemeyeceğime söz verirsem bana söyleyeceğini söyledi. Ben de kimseye söylemeyeceğime söz verdim. O da yarın sabah babam ava çıktığında, su dolu bir kazan hazırlayıp seni içine atıp haşlayacağını söyledi. Ama biz hemen kalkıp giyinip birlikte gideceğiz.”

Bu yüzden iki çocuk kalktı, hızla giyindi ve gitti. Çaydanlıktaki su kaynayınca aşçı, Fundevogel'i getirmek ve içine atmak için yatak odasına gitti. Ama içeri girip yataklara gittiğinde, iki çocuk da gitmişti. O zaman çok korktu ve kendi kendine, "Ormancı eve gelip çocukların gittiğini görünce şimdi ne diyeceğim? Onları geri getirmek için hemen peşlerinden gitmeliyim." dedi.

Bunun üzerine aşçı, çocukları yakalamak için peşlerinden üç hizmetçi gönderdi. Ancak çocuklar ormanın dışında oturuyorlardı ve uzaktan üç hizmetçinin koştuğunu görünce Lina, Fundevogel'e, "Beni asla bırakma, ben de seni asla bırakmam" dedi.

Fundevogel, "Ne şimdi, ne de asla" dedi.

Lina, “Sen bir gül ağacı ol, ben de onun üzerindeki gül olayım” dedi. Üç hizmetçi ormana vardıklarında, orada bir gül ağacı ve üzerinde bir gülden başka bir şey yoktu, çocuklar ise ortada yoktu.

Sonra, "Burada yapılacak bir şey yok," dediler ve eve gidip aşçıya ormanda üzerinde tek bir gül bulunan küçük bir gül çalısından başka bir şey görmediklerini anlattılar.

Yaşlı aşçı onları azarlayarak, “Siz aptallar, gül çalısını ikiye bölüp gülü koparıp eve getirmeliydiniz; gidin bir kere yapın bunu,” dedi. Bu yüzden ikinci kez dışarı çıkıp aramaya gitmek zorunda kaldılar. Ancak çocuklar onları uzaktan gelirken gördüler.

Lina daha sonra, "Fundevogel, beni asla terk etme, ben de seni asla terk etmeyeceğim" dedi.

Fundevogel, "Ne şimdi, ne de asla" dedi.

Lina, "Öyleyse sen bir kilise ol, ben de onun avizesi olayım" dedi. Üç hizmetçi geldiğinde, orada bir avizesi olan bir kiliseden başka bir şey yoktu.

Bunun üzerine birbirlerine, "Burada ne yapabiliriz ki, eve gidelim" dediler. Eve vardıklarında aşçı onlara onları bulup bulmadıklarını sordu; onlar da hayır, bir kiliseden başka bir şey bulamadıklarını ve içinde bir avize olduğunu söylediler.

Aşçı onları azarlayarak, “Ahmaklar! Kilisenin parçalarını yıkıp avizeyi eve götürmediniz mi?” dedi. Bunun üzerine yaşlı aşçı ayağa kalktı ve üç hizmetçiyle birlikte çocukların peşinden gitti. Çocuklar ise uzaktan üç hizmetçinin geldiğini ve aşçının da onların arkasından ağır ağır yürüdüğünü gördüler.

Lina şöyle dedi: "Fundevogel, beni asla yalnız bırakma, ben de seni asla yalnız bırakmam."

Ardından Fundevogel, "Ne şimdi, ne de asla" dedi.

Lina, “Bir balık havuzu ol, ben de üzerindeki ördek olayım” dedi. Ancak aşçı kadın yanlarına geldi ve havuzu görünce yanına uzandı ve suyunu içmek üzereydi. Fakat ördek hızla ona doğru yüzdü, başını gagasıyla yakaladı ve onu suya çekti; yaşlı cadı orada boğuldu. Sonra çocuklar birlikte eve gittiler ve çok sevindiler; eğer ölmedilerse, hâlâ yaşıyorlar.