Kumaştan Yapılmış Bir Pusula

Çölde yolunu kaybetmiş bir haritacı, haritası yıpranmış, katlanmış ve yanlış anlaşılabilecek genç bir rehberi takip etmek zorundadır.

Öyküyü oku

Kum fırtınası dindiğinde, keşif ekibinin üç devesi, altı su tulumu vardı ama pusulaları yoktu. Metal pusula kutusu eyer çantasıyla birlikte kaybolmuştu. Rehberleri Samir, atkısından kumları silkeleyip batıyı işaret etti.

"Kuyu şu tarafta."

Sefer lideri Dr. Venn, bunu nereden bildiğini sordu. Samir atkıyı kaldırdı. Kahverengi kumaşın üzerinde kanca ve kare deseninde mavi dikişler vardı.

"Teyzem başardı."

Venn, Samir'i hayvanlara bakması için işe almıştı, fırtına sırasında bacağını kıran resmi rehberin yerine geçmesi için değil. Yine de, başka hiç kimsenin yol gösterebilecek bir önerisi yoktu.

Akşama kadar yolculuk ettiler. Siyah taşlardan oluşan bir sırtın üzerinde Samir güneye döndü. Venn kağıt haritasını açıp itiraz etti. Eski kuyu sırtın kuzeyindeydi.

Samir, "Eski kuyu artık kum oldu," dedi.

Venn onu görmek konusunda ısrar etti. Taşlardan oluşan bir halka ve sıkıştırılmış tozun içine doğru kaybolan bir ip buldular. Tepeye geri döndüklerinde, su tulumlarından biri boşalmıştı.

O gece Venn atkıyı incelemek istedi. Samir atkıyı ateşin yanına serdi. Her kare, teyzesinin kumaş ticareti yaparken kamp kurduğu bir yeri işaretliyordu. Kesik çizgiler yazın kuruyan suyu, minik sarı dikişler ise gölgeyi gösteriyordu.

“Neden kağıda çizmiyorsunuz?”

"Kağıt, ağzınıza kum girmesini engelleyemez."

Şafak sökmeden önce, yaralı rehber ateşlendi. Adımları yavaşladı. Öğle vakti geldiğinde Samir bile kararsız görünüyordu. İki kez önden gidip geri döndü, hiçbir şey söylemedi.

Venn neredeyse haritayı geri isteyecekti. Bunun yerine hangi dikişin onu rahatsız ettiğini sordu.

"Teyzem buraya üç palmiye ağacı dikti. Ben ikisini görüyorum."

Üçüncü palmiye ağacı yıldırım çarpması sonucu ölmüş, yerde yatıyordu. Onun ötesinde, düşmüş yaprakların arasında yarı gizlenmiş, bir çukura inen dar bir patika vardı. Dibinde bir gölet, beyaz gökyüzünün bir parçasını yansıtıyordu.

Ateşleri geçene kadar orada dinlendiler. Venn, eski kuyuya yaptıkları boşuna yolculuk için özür diledi. Samir, hiçbir şeye mal olmamış gibi davranmadan özrünü kabul etti.

Şehre döndüğünde, Venn'in raporuna atkının özenle çizilmiş bir versiyonu da eklenmişti. Kaynak olarak Samir'in teyzesini gösterdi ve her bir işareti kontrol etmesi için ona para ödedi.

İki kuyuyu onardı, mevsimlik bir dere ekledi ve Venn'in etkileyici makalesini inceledi.

"Faydalı," dedi. "Ama yine de bir atkıya ihtiyacınız olacak."

Bir sonraki seferden önce ondan bir tane satın aldı. Bu sefer yola çıkmadan önce dikişlerin ne anlama geldiğini sordu.

Özgün kurmaca © Stories.red

Okur sohbeti

Sohbeti başlatın.

Yorumlar editör onayından sonra yayımlanır.

Diğer öyküler

İyi öyküler sınırları aşar.

Bize ulaşın

Bir öykü, kitap veya sorunuz hakkında bize yazın.