เข็มทิศที่ทำจากผ้า

เมื่อพายุทรายสงบลง คณะสำรวจเหลืออูฐสามตัว ถุงใส่น้ำหกใบ และไม่มีเข็มทิศ กล่องโลหะสำหรับใส่เข็มทิศหายไปพร้อมกับกระเป๋าอานม้า ซามีร์ ไกด์ของพวกเขา สลัดทรายออกจากผ้าพันคอแล้วชี้ไปทางทิศตะวันตก

“บ่อน้ำอยู่ทางนั้น”

ดร.เวนน์ หัวหน้าคณะสำรวจ ถามว่าเขารู้ได้อย่างไร ซามีร์ชูผ้าพันคอขึ้น การเย็บด้วยด้ายสีน้ำเงินตัดผ่านผ้าสีน้ำตาลเป็นลวดลายคล้ายตะขอและสี่เหลี่ยม

“ป้าของฉันเป็นคนทำค่ะ”

เวนน์จ้างซามีร์มาดูแลสัตว์ ไม่ใช่มาแทนไกด์อย่างเป็นทางการที่ขาหักจากพายุ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครอื่นที่จะให้คำแนะนำได้

พวกเขาเดินทางไปจนถึงเย็น เมื่อถึงสันเขาหินสีดำ ซามีร์ก็เลี้ยวไปทางใต้ เวนน์กางแผนที่กระดาษของเขาออกแล้วคัดค้าน บ่อน้ำเก่าอยู่ทางเหนือของสันเขาต่างหาก

“บ่อน้ำเก่าตอนนี้กลายเป็นทรายไปหมดแล้ว” ซามีร์กล่าว

เวนน์ยืนกรานที่จะไปดูมัน พวกเขาพบวงแหวนหินและเชือกที่หายลับไปในฝุ่นที่อัดแน่น เมื่อพวกเขากลับมาถึงสันเขา ถุงน้ำใบหนึ่งก็ว่างเปล่าแล้ว

คืนนั้น เวนน์ขอตรวจสอบผ้าพันคอ ซามีร์จึงคลี่มันออกข้างกองไฟ แต่ละช่องสี่เหลี่ยมแสดงถึงสถานที่ที่ป้าของเขาเคยตั้งแคมป์ขณะค้าขายผ้า เส้นประหมายถึงแหล่งน้ำที่แห้งแล้งในฤดูร้อน รอยเย็บสีเหลืองเล็กๆ แสดงถึงที่ร่มเงา

“ทำไมไม่ลองวาดลงบนกระดาษดูล่ะ?”

“กระดาษไม่สามารถกันทรายไม่ให้เข้าปากได้”

ก่อนรุ่งสาง ไกด์ที่บาดเจ็บก็มีไข้ขึ้นสูง การเดินทางของพวกเขาจึงช้าลง พอถึงเที่ยง แม้แต่ซามีร์ก็ดูไม่แน่ใจ เขาเดินนำหน้าไปแล้วกลับมาสองรอบโดยไม่พูดอะไรเลย

เวนน์เกือบจะขอแผนที่คืน แต่เขากลับถามว่าตะเข็บไหนที่ทำให้เขากังวล

“ป้าของฉันวางต้นปาล์มสามต้นไว้ตรงนี้ ฉันเห็นแค่สองต้น”

ต้นปาล์มต้นที่สามล้มลงกับพื้น ถูกฟ้าผ่าตาย ถัดจากนั้นไป มีทางแคบๆ ที่ซ่อนอยู่ครึ่งหนึ่งใต้ใบปาล์มที่ร่วงหล่น นำไปสู่แอ่งน้ำที่ก้นแอ่ง สะท้อนภาพท้องฟ้าสีขาวเป็นหย่อมๆ

พวกเขาพักอยู่ที่นั่นจนกระทั่งไข้ลดลง เวนน์ขอโทษที่เสียเวลาเดินทางไปบ่อน้ำเก่าโดยเปล่าประโยชน์ ซามีร์รับคำขอโทษโดยไม่เสแสร้งว่ามันไม่ได้ทำให้พวกเขาเสียอะไรเลย

เมื่อกลับมาถึงเมือง รายงานของเวนน์ได้รวมถึงภาพวาดผ้าพันคออย่างละเอียด เขาอ้างว่าป้าของซามีร์เป็นแหล่งข้อมูล และจ่ายเงินให้เธอตรวจสอบทุกรายละเอียด

เธอแก้ไขบ่อน้ำสองแห่ง เพิ่มลำธารตามฤดูกาล และตรวจสอบเอกสารอันน่าประทับใจของเวนน์

“มีประโยชน์นะ” เธอกล่าว “แต่คุณก็ยังต้องใช้ผ้าพันคออยู่ดี”

ก่อนออกเดินทางครั้งต่อไป เขาซื้อผ้าจากเธอผืนหนึ่ง คราวนี้เขาถามถึงความหมายของรอยเย็บก่อนออกเดินทาง