Neşelendirici Bir Düşünce

Yorgun görünümlü, kederli kızıl bıyıklı bir adam dün öğleden sonra polis karakoluna girdi ve sorumlu memura şunları söyledi:

“Teslim olmak istiyorum. Beni kelepçeleyip bolca örümcek ve fare olan karanlık bir hücreye koymanız gerekiyor sanırım. Gördüğünüz en kötü adamlardan biriyim ve yargılanmayı reddediyorum. Lütfen gardiyana küflü ekmek ve bolca kükürtlü musluk suyu vermesini söyleyin.”

"Ne yaptınız?" diye sordu polis memuru.

“Ben sefil, alçak, yalancı, işe yaramaz, iftiracı, sarhoş, alçak, kutsal değerlere saygısız bir herifim ve ölmeye layık değilim. Ayrıca gardiyandan küçük oğlan çocuklarını da getirip parmaklıkların arasından bana bakmalarını isteyebilirsiniz, ben de şeytani bir öfkeyle dişlerimi gıcırdatıp küfredeceğim.”

“Bir suç işlemediğiniz sürece sizi hapse atamayız. Kendi aleyhinize daha somut bir suçlama getiremez misiniz?”

“Hayır, sadece genel prensipler gereği kendimi teslim etmek istiyorum. Bakın, dün gece Sam Jones'u dinlemeye gittim ve beni kalabalığın içinde gördü ve durumumu tam olarak teşhis etti. O zamana kadar kendimi arabanın altında sarı bir köpek olan dört atlı bir ekip sanıyordum, ama Sam olumsuz tarafı ele aldı ve kazandı. Ben yaşlı, gözleri ağrıyan bir av köpeğiyim; beni hapse atmadan önce birkaç kez tekmeleseniz ve karıma yirmi yıldır ona kötü davranan o yaşlı caninin hak ettiği cezayı bulduğunu haber verseniz de umurumda olmaz.”

"Hadi ama," dedi polis memuru, "Sandığınız kadar kötü olduğunuza inanmıyorum. Sam Jones'un sizden bahsettiğini bilmiyorsunuz bile. Belki de vurduğu kişi başka biriydi. Kendinizi toparlayın ve bunun sizi endişelendirmesine izin vermeyin."

Yorgun görünen adam düşünceli bir şekilde, "Bir bakayım," dedi. "Düşününce, tam arkamda oturan komşularımdan biri Houston'daki en kötü adam. Tam bir serseri, hiç şüphe yok. Karısını dövüyor ve bana beş farklı kez üç dolar borç vermeyi reddetti. Sam'in söyledikleri tam da onun durumuna uyuyor. Şimdi düşünseydim..."

"Olaylara bu şekilde bakmak gerekiyor," dedi polis memuru. "Büyük ihtimalle Sam sizi hiç düşünmüyordu."

"İnanılmaz ama şimdi o komşumu hatırladım," dedi tövbe eden adam, yüzü aydınlanmaya başlayarak. "Aklımdan ne büyük bir yükü kaldırdığınızı bilemezsiniz. Kendimi dünyanın en kötü günahkarlarından biri gibi hissediyordum. Eminim ki, arkamda oturan o sefil, aşağılık herife doğru doğruca konuşuyordum. Hadi gel, dışarı çıkıp bir şeyler alalım, olur mu?"

Polis memuru teklifi reddetti ve yorgun görünen adam parmağını boynundan aşağı doğru gezdirdi, yakasını yukarı çekerek şöyle dedi:

“Bana bu endişemden kurtulmamda gösterdiğiniz nezaketi asla unutmayacağım efendim. Bütün gün kendimi çok kötü hissettim. Şimdi yarış pistine gidiyorum ve favoriyle yarışarak birkaç bahis oynayacağım. İyi günler, nezaketinizi her zaman hatırlayacağım.”