สองรายการในตลาด

ทุกวันเสาร์ เรนจะซื้อมะเขือเทศหกลูก ชาใบ และลูกพีชที่มีกลิ่นหอมที่สุด ทุกวันเสาร์ เอลิสจะยืนอยู่ข้างหลังเขาแล้วบอกว่าลูกพีชช้ำ เขาจะยื่นให้เธอหนึ่งลูก แต่เธอจะปฏิเสธ แล้วไปซื้อลูกพีชสีเขียวสดจากแผงข้างๆ แทน

ความรู้จักกันของพวกเขาคงอยู่ตลอดฤดูร้อนโดยที่ความสัมพันธ์ไม่ได้พัฒนาไปไกลกว่าการซื้อผลไม้ พวกเขารู้จักรายการซื้อของของกันและกันดีกว่าชื่อของกันและกันเสียอีก ครั้งหนึ่ง เมื่อเรนลืมซื้อชา เอลิสก็เรียกเขากลับมาจากประตู ครั้งหนึ่ง เขาพบถั่วขาวเม็ดเล็กที่พ่อค้าของเธอขายหมดแล้ว และวางถุงหนึ่งไว้ข้างตะกร้าของเธอ

ในเดือนกันยายน พ่อค้าขายลูกพีชบอกพวกเขาว่าสัปดาห์หน้าจะเป็นตลาดสุดท้ายของเขาแล้ว ภรรยาของเขาต้องการคนช่วยงานบ้าน เรนจึงซื้อลูกพีชเพิ่มอีกสองถุง ส่วนเอลิสไม่ได้ซื้ออะไรเลย

“คุณจะมีรอยฟกช้ำมากพอที่จะใช้ได้จนถึงฤดูหนาวเลย” เธอกล่าว

“พวกนี้ให้พ่อฉันค่ะ พ่อทานผลไม้แข็งๆ ไม่ได้”

เธอมองดูรายการของตัวเอง มันถูกพับเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแคบๆ และรอยพับก็บางลง “ใบสีเขียวเป็นของลูกสาวฉัน เธอเอาไปใช้ที่มหาวิทยาลัย ฉันซื้อให้ก่อนที่เธอจะกลับบ้าน”

"เธอมาทุกสัปดาห์เลยเหรอ?"

“ไม่หรอก” เอลิสกล่าว “แต่เธออาจจะทำก็ได้”

ที่ตลาดแห่งต่อไป เรนถามเอลิสว่าอยากดื่มกาแฟไหม เธอมองดูนาฬิกา ลูกสาวของเธอจะต้องมาตอนเที่ยง เขาบอกว่าจะมาเวลาอื่น และเธอก็ตอบตกลงอย่างรวดเร็วจนทั้งคู่แสร้งทำเป็นดูแผงขายหัวหอมกัน

จากนั้นพ่อของเขาก็ล้มป่วย และเรนก็ไม่ได้ไปโรงพยาบาลสามวันเสาร์ติดต่อกัน ที่โรงพยาบาลเขาพบถุงชาเล็กๆ ที่เอลิสฝากไว้กับเพื่อนบ้านชั้นล่าง บนถุงชานั้นเธอเขียนชื่อและเบอร์โทรศัพท์ไว้ ตามด้วยประโยคที่ทำให้เขายิ้มได้ว่า: ไม่รับคำแนะนำเรื่องผลไม้เว้นแต่จะได้รับการร้องขอ

เขาโทรมาจากสวนของโรงพยาบาล พวกเขาคุยกันเรื่องความดื้อรั้นของพ่อเขา อพาร์ตเมนต์ใหม่ของลูกสาวเธอ และเสียงฝนที่ตกกระทบกันสาดในตลาด ก่อนวางสาย เขาถามถึงกาแฟอีกครั้ง

“วันเสาร์นี้” เอลิสกล่าว “ถึงแม้จะมีใครกลับบ้านก็ตาม”

พวกเขานัดเจอกันตอนสิบโมง เรนไม่ได้พกรายการซื้อของมาด้วย ส่วนเอลิสพกมา แต่พับเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อ ระหว่างจิบกาแฟ เธอสารภาพว่าเธอไม่ชอบลูกพีชไม่ว่าสภาพไหนก็ตาม เรนยอมรับว่าเขาแทบไม่รู้เรื่องชาเลย พ่อของเขาเป็นคนเขียนชื่อชาลงในทุกรายการซื้อของ

พวกเขาหัวเราะเยาะตัวละครที่พวกเขาคิดขึ้นมาเองสำหรับกันและกัน จากนั้นพวกเขาก็เดินผ่านตลาด ซื้อขนมปัง แอปเปิ้ลสองลูก และดอกไม้ ซึ่งไม่มีใครขอให้พวกเขานำมาด้วย