Dwie listy na rynku

W każdą sobotę Ren kupował sześć pomidorów, herbatę sypaną i brzoskwinie, które pachniały najmocniej. W każdą sobotę Elise stawała za nim i mówiła, że ​​brzoskwinie są obtłuczone. On proponował jej jedną. Ona odmawiała, a potem kupowała jędrne, zielone brzoskwinie na sąsiednim straganie.

Ich znajomość trwała całe lato, nie wychodząc poza owoce. Znali swoje listy zakupów lepiej niż swoje imiona. Kiedyś, gdy Ren zapomniał o herbacie, Elise zawołała go zza bramy. Raz znalazł małe białe fasolki, których sprzedał jej sprzedawca, i zostawił torebkę obok jej koszyka.

We wrześniu sprzedawca brzoskwiń powiedział im, że w przyszłym tygodniu będzie jego ostatni targ. Jego żona potrzebowała pomocy w domu. Ren kupił dwa dodatkowe worki. Elise nie kupiła żadnego.

„Będziesz miał tyle siniaków, że wystarczy ci ich do zimy” – powiedziała.

„Są dla mojego ojca. Nie radzi sobie z twardymi owocami.”

Spojrzała na swoją listę. Była złożona w wąski prostokąt i przetarta na zagięciach. „Te zielone są dla mojej córki. Zabiera je na studia. Kupuję je, zanim wróci do domu”.

„Czy ona przychodzi co tydzień?”

„Nie” – powiedziała Elise. „Ale może”.

Na następnym targu Ren zapytał Elise, czy chce kawy. Spojrzała na zegarek. Jej córka miała przyjść o dwunastej. Powiedział, że innym razem, a ona odpowiedziała twierdząco tak szybko, że oboje udawali, że przyglądają się wystawie cebuli.

Potem jego ojciec zachorował i Ren opuścił trzy soboty. W szpitalu znalazł torebkę herbaty, którą Elise zostawiła sąsiadce z dołu. Napisała na niej swoje imię i nazwisko oraz numer telefonu, a potem dopisek, który go rozbawił: „Żadnych porad owocowych, chyba że ktoś o nie poprosi”.

Zadzwonił ze szpitalnego ogrodu. Rozmawiali o uporze ojca, nowym mieszkaniu córki i szumie deszczu na markizach na targu. Zanim się rozłączył, zapytał ponownie o kawę.

„W tę sobotę” – powiedziała Elise. „Nawet jeśli ktoś wróci do domu”.

Spotkali się o dziesiątej. Ren nie miał przy sobie listy zakupów. Elise przyniosła swoją, ale zostawiła ją złożoną w kieszeni. Przy kawie przyznała, że ​​nie lubi brzoskwiń w żadnej postaci. Ren przyznał, że prawie nic nie wie o herbacie; jego ojciec wpisywał to nazwisko na każdej liście.

Śmiali się z ludzi, których sobie nawzajem wymyślili. Potem przeszli przez targ, kupując chleb, dwa jabłka i kwiaty, o których przyniesienie nikt ich nie prosił.