“คนเลว”

อ่านเรื่องสั้นฉบับเต็มเรื่อง “คนเลว” โดย โอ. เฮนรี

อ่านเรื่อง

ชายผู้กล้าหาญและประพฤติตัวไม่ดีคนหนึ่งได้แสดงพฤติกรรมน่าเกรงขามในเมืองแห่งหนึ่งในรัฐเท็กซัสเมื่อไม่กี่วันก่อน ดูเหมือนว่าเขาจะดื่มเหล้ามากพอที่จะเกิดความกระหายที่จะแสดงพฤติกรรมเลวร้ายให้คนในเมืองเห็น และเมื่อเจ้าหน้าที่พยายามจับกุมเขา เขาก็ถอยไปพิงข้างอาคารและขัดขืนการจับกุม ฝูงชนจำนวนมาก ซึ่งรวมถึงมือกลองจากโรงแรมใกล้เคียงจำนวนหนึ่ง ได้มารวมตัวกันเพื่อเป็นพยานในเหตุการณ์นี้

ชายร้ายคนนั้นเป็นชายร่างใหญ่ หน้าตาน่าเกรงขาม ผมยาวหยิกเป็นลอนลงมาถึงไหล่ สวมหมวกปีกกว้าง เสื้อคลุมหนังกลับมีพู่ระบายที่ชายเสื้อ และพูดจาฉะฉาน เขากำลังชักปืนพกหกนัดกระบอกใหญ่ขึ้นมาโบกสะบัด และสาบานต่อกระดูกของเดวี่ คร็อกเก็ตต์ว่าจะยิงใครก็ตามที่พยายามจับตัวเขาให้แหลกละเอียด

นายอำเภอยืนอยู่กลางถนนและพยายามเกลี้ยกล่อมเขา แต่ชายผู้นั้นกลับส่งเสียงร้องและเขย่งเท้าขึ้น ทำให้ฝูงชนทั้งหมดถอยกลับไปอีกฝั่งของถนน ตำรวจประชุมกัน แต่ไม่มีใครอาสาเป็นผู้นำในการปราบปราม

ในขณะนั้นเอง มือกลองร่างเล็ก ผอมแห้ง ดูเหมือนเป็นวัณโรค จากโรงงานผลิตรองเท้าในคอนเนตทิคัต เบียดเสียดฝ่าฝูงชนจากฝั่งตรงข้ามถนนเพื่อแอบดูโจร เขาหนักประมาณเก้าสิบปอนด์และสวมแว่นตาสองชั้น ทันใดนั้นเอง โจรก็ส่งเสียงร้องโหยหวนอีกครั้งและตะโกนว่า:

“ให้ตายสิ ทำไมพวกเจ้าไม่มาพาข้าไปเสียที? ข้าจะกินพวกเจ้าห้าคนโดยไม่ต้องเคี้ยวเลย และข้าก็ไม่หิวด้วย—วู้ฮู้!”

ฝูงชนถอยร่นไปอีกสองสามหลา และตำรวจก็หน้าซีดอีกครั้ง แต่ชายร่างผอมบางปรับแว่นตาด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วก้าวไปที่ขอบทางเท้าและมองดูพวกคนร้ายอย่างพิจารณา จากนั้นเขาก็วิ่งข้ามถนนอย่างจงใจด้วยท่ากระโดดแปลกๆ ตรงไปยังที่ที่คนร้ายยืนอยู่

ฝูงชนตะโกนเรียกให้เขากลับมา และโจรก็ชักปืนพกหกนัดออกมาอีกครั้ง แต่ชายร่างเล็กกลับเดินตรงเข้าไปหาเขาและพูดอะไรบางอย่าง ฝูงชนตัวสั่นและคาดหวังว่าจะเห็นเขาถูกยิงด้วยกระสุนขนาด .45 แต่เขากลับไม่เป็นเช่นนั้น พวกเขาเห็นโจรลดปืนลงและล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วยื่นบางอย่างให้ชายร่างเล็ก

จากนั้นโจรก็เดินโซเซไปตามทางเท้า ส่วนชายร่างเล็กก็เดินกลับมาอีกฝั่งของถนน

“คนเลวเหรอ?” เขาพูด “ผมว่าไม่หรอก เขาคงไม่ทำร้ายใครด้วยซ้ำ นั่นคือซีค สกินเนอร์ เขาโตมาในฟาร์มข้างๆ ผมในคอนเนตทิคัต เขาขายยาปลอมเกี่ยวกับตับอะไรสักอย่าง และนั่นคือรถที่เขาขี่อยู่ตอนนี้ ผมให้เขายืมเงินแปดดอลลาร์ในฮาร์ตฟอร์ดเมื่อเก้าปีก่อน และไม่คิดว่าจะได้เจอเขาอีกเลย นึกว่าจำเสียงเขาได้ด้วยซ้ำ จ่ายคืนหรือยัง? ผมว่าเขาน่าจะจ่ายคืนผมแล้วล่ะ ผมคำนวณแล้วว่าผมเก็บเงินที่ค้างชำระได้เสมอ”

จากนั้นฝูงชนก็แตกกระเจิง และตำรวจทั้งสิบสองนายก็ดักรอซีคที่หัวมุมถนนถัดไป แล้วใช้กระบองตีเขาไปตลอดทางจนถึงสถานีตำรวจ

เรื่องคลาสสิกฉบับเต็ม แหล่งข้อความภาษาอังกฤษ: Standard Ebooks ฉบับต้นทางระบุว่าข้อความเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐอเมริกา กฎลิขสิทธิ์แตกต่างกันในแต่ละประเทศ

วงสนทนานักอ่าน

เริ่มต้นบทสนทนา

ความคิดเห็นจะแสดงหลังจากบรรณาธิการตรวจสอบแล้ว

เรื่องราวเพิ่มเติม

เรื่องราวที่ดีเดินทางข้ามพรมแดน

ติดต่อเรา

บอกเราเกี่ยวกับเรื่องราว หนังสือ หรือคำถามของคุณ