ดวงจันทร์

ในอดีตกาล มีดินแดนแห่งหนึ่งซึ่งยามค่ำคืนมืดมิดอยู่เสมอ และท้องฟ้าปกคลุมราวกับผ้าดำ เพราะที่นั่นดวงจันทร์ไม่เคยขึ้น และไม่มีดวงดาวส่องแสงในความมืดมิด ในตอนที่โลกถูกสร้างขึ้น แสงสว่างในยามค่ำคืนนั้น...

อ่านเรื่อง

ในอดีตกาล มีดินแดนแห่งหนึ่งที่ค่ำคืนมืดมิดอยู่เสมอ และท้องฟ้าปกคลุมราวกับผ้าดำ เพราะที่นั่นดวงจันทร์ไม่เคยขึ้น และไม่มีดวงดาวส่องแสงในความมืดมิด ในตอนที่โลกถูกสร้างขึ้น แสงสว่างในยามค่ำคืนนั้นเพียงพอแล้ว ครั้งหนึ่งหนุ่มสามคนได้ออกเดินทางจากประเทศนี้ และไปถึงอีกอาณาจักรหนึ่ง ที่ซึ่งในยามเย็นเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว มีลูกโลกส่องแสงตั้งอยู่บนต้นโอ๊ก ซึ่งส่องแสงอ่อนๆ ไปไกล ด้วยแสงนี้ พวกเขาสามารถมองเห็นและแยกแยะทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างดี แม้ว่าจะไม่สว่างเท่าแสงอาทิตย์ก็ตาม นักเดินทางจึงหยุดและถามชาวบ้านคนหนึ่งที่กำลังขับรถเกวียนผ่านมาว่า แสงนั้นคืออะไร เขาตอบว่า “นั่นคือดวงจันทร์ นายกเทศมนตรีของเราซื้อมาในราคา 3 ทาเลอร์ และติดมันไว้กับต้นโอ๊ก เขาต้องเติมน้ำมันลงไปทุกวัน และทำความสะอาดมันอยู่เสมอ เพื่อให้มันส่องแสงได้อย่างชัดเจน เขาได้รับเงิน 1 ทาเลอร์ต่อสัปดาห์จากเราสำหรับการทำเช่นนั้น”

เมื่อชาวบ้านขับรถออกไปแล้ว หนึ่งในพวกเขาก็พูดว่า “เราอาจจะเอาตะเกียงนี้ไปใช้ประโยชน์ได้ เรามีต้นโอ๊กอยู่ที่บ้าน ต้นใหญ่เท่านี้เลย เราเอาตะเกียงไปแขวนไว้บนต้นโอ๊กก็ได้ คงจะดีไม่น้อยถ้าไม่ต้องคลำทางในความมืดตอนกลางคืน!”

“ฉันจะบอกคุณว่าเราจะทำอะไร” คนที่สองกล่าว “เราจะไปหาเกวียนและม้า แล้วขนดวงจันทร์ไป คนที่นี่ก็ไปซื้อดวงจันทร์ดวงใหม่กันเองเถอะ”

“ฉันปีนต้นไม้เก่ง” คนที่สามกล่าว “ฉันจะเอามันลงมาเอง” คนที่สี่นำเกวียนและม้ามา และคนที่สามก็ปีนต้นไม้ เจาะรูบนดวงจันทร์ ร้อยเชือกผ่านรูนั้น แล้วหย่อนมันลงมา เมื่อลูกบอลส่องแสงอยู่ในเกวียนแล้ว พวกเขาก็คลุมมันด้วยผ้า เพื่อไม่ให้ใครเห็นการขโมย พวกเขานำมันไปยังประเทศของตนอย่างปลอดภัย และวางไว้บนต้นโอ๊กสูง คนแก่และคนหนุ่มสาวต่างยินดี เมื่อโคมไฟใหม่ส่องแสงไปทั่วทั้งแผ่นดิน และห้องนอนและห้องนั่งเล่นก็เต็มไปด้วยแสงนั้น คนแคระออกมาจากถ้ำในโขดหิน และเอลฟ์ตัวจิ๋วในเสื้อคลุมสีแดงตัวเล็กๆ ก็เต้นรำเป็นวงกลมบนทุ่งหญ้า

ทั้งสี่คนดูแลดวงจันทร์อย่างดี คอยเติมน้ำมัน ทำความสะอาดไส้ตะเกียง และรับเงินรายสัปดาห์ แต่พวกเขาก็แก่ชราลง และเมื่อคนหนึ่งล้มป่วยและเห็นว่าตนเองกำลังจะตาย เขาจึงกำหนดให้ดวงจันทร์หนึ่งในสี่ส่วนเป็นสมบัติของเขา และนำไปฝังไว้ในหลุมศพด้วย เมื่อเขาตาย นายกเทศมนตรีก็ปีนขึ้นต้นไม้และตัดดวงจันทร์หนึ่งในสี่ส่วนด้วยกรรไกรตัดแต่งพุ่มไม้ แล้วนำไปใส่ไว้ในโลงศพ แสงของดวงจันทร์ลดลง แต่ก็ยังไม่เห็นได้ชัด เมื่อคนที่สองตาย ดวงจันทร์หนึ่งในสี่ส่วนที่สองก็ถูกฝังไปพร้อมกับเขา และแสงก็ลดลง มันอ่อนลงไปอีกหลังจากที่คนที่สามตาย ซึ่งเขาก็นำส่วนของเขาไปด้วยเช่นกัน และเมื่อคนที่สี่ถูกนำไปฝัง ความมืดมิดแบบเดิมก็กลับคืนมา และเมื่อใดก็ตามที่ผู้คนออกไปข้างนอกในเวลากลางคืนโดยไม่มีตะเกียง พวกเขาก็จะชนหัวกัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเศษเสี้ยวของดวงจันทร์รวมตัวกันอีกครั้งในโลกเบื้องล่าง ที่ซึ่งความมืดมิดปกคลุมอยู่เสมอ เหล่าผู้ตายก็เริ่มกระสับกระส่ายและตื่นขึ้นจากหลับใหล พวกเขาประหลาดใจเมื่อสามารถมองเห็นได้อีกครั้ง แสงจันทร์นั้นเพียงพอสำหรับพวกเขาแล้ว เพราะดวงตาของพวกเขาอ่อนแอลงจนไม่สามารถทนต่อแสงจ้าของดวงอาทิตย์ได้ พวกเขาลุกขึ้นและรื่นเริง และกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิม บางคนไปดูละครและเต้นรำ บางคนรีบไปที่โรงเหล้า ที่ซึ่งพวกเขาขอไวน์ ดื่มจนเมา ทะเลาะวิวาท โต้เถียงกัน และในที่สุดก็หยิบไม้กระบองขึ้นมาทำร้ายกัน เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดก็ดังไปถึงสวรรค์

นักบุญปีเตอร์ผู้เฝ้าประตูสวรรค์คิดว่าโลกเบื้องล่างก่อการจลาจล จึงรวบรวมกองทัพสวรรค์เพื่อขับไล่ปีศาจร้ายเมื่อมันและพรรคพวกบุกโจมตีที่พำนักของผู้บริสุทธิ์ แต่เนื่องจากกองทัพเหล่านั้นไม่มา นักบุญปีเตอร์จึงขึ้นม้าและขี่ผ่านประตูสวรรค์ลงไปยังโลกเบื้องล่าง ที่นั่นท่านได้ปราบปรามคนตาย สั่งให้พวกเขานอนลงในหลุมฝังศพอีกครั้ง และนำดวงจันทร์ไปด้วย แล้วนำไปแขวนไว้ในสวรรค์

เรื่องคลาสสิกฉบับเต็ม แหล่งข้อความภาษาอังกฤษ: Standard Ebooks ฉบับต้นทางระบุว่าข้อความเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐอเมริกา กฎลิขสิทธิ์แตกต่างกันในแต่ละประเทศ

วงสนทนานักอ่าน

เริ่มต้นบทสนทนา

ความคิดเห็นจะแสดงหลังจากบรรณาธิการตรวจสอบแล้ว

เรื่องราวเพิ่มเติม

เรื่องราวที่ดีเดินทางข้ามพรมแดน

ติดต่อเรา

บอกเราเกี่ยวกับเรื่องราว หนังสือ หรือคำถามของคุณ