ลูกแกะกับปลาตัวน้อย

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีน้องชายและน้องสาวคู่หนึ่งที่รักกันมาก แต่แม่ของพวกเขาเสียชีวิตไปแล้ว และพวกเขามีแม่เลี้ยงที่ไม่ใจดีกับพวกเขา และแอบทำทุกวิถีทางเพื่อทำร้ายพวกเขา เรื่องราวเกิดขึ้นในวันหนึ่งที่ทั้งสองกำลังเล่นกับเด็กคนอื่นๆ ในทุ่งหญ้าหน้าบ้าน และมีสระน้ำอยู่ในทุ่งหญ้าซึ่งอยู่ติดกับบ้าน เด็กทั้งสองวิ่งเล่นรอบๆ สระน้ำ จับกัน และเล่นเกมนับเลข

“เอเนเก เบเนเก โปรดปล่อยให้ฉันมีชีวิตอยู่”

และเราจะมอบนกของเราให้แก่เจ้า

นกน้อยจะหาฟางกิน

ฉันจะให้ฟางนี้กับวัวกิน

วัวสาวสวยจะให้นมฉัน

ฉันจะนำนมไปให้คนทำขนมปัง

คนทำขนมปังจะอบเค้กสักชิ้น

ฉันจะให้เค้กชิ้นนี้กับแมว

แมวจะได้จับหนูมาเป็นรางวัล

หนูเหล่านั้นฉันจะเอาไปแขวนไว้ในควัน

แล้วคุณก็จะเห็นหิมะ”

พวกเขายืนเป็นวงกลมขณะเล่นเกมนี้ และคนที่ได้ยินคำว่า "หิมะ" ต้องวิ่งหนี และคนอื่นๆ ก็วิ่งไล่จับเขา ขณะที่พวกเขาวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน แม่เลี้ยงใจร้ายมองดูพวกเขาจากหน้าต่างและเกิดความโกรธ และเนื่องจากนางมีความรู้เรื่องเวทมนตร์ นางจึงร่ายมนตร์ใส่พวกเขาทั้งสอง เปลี่ยนน้องชายให้กลายเป็นปลา และน้องสาวให้กลายเป็นลูกแกะ จากนั้นปลาก็ว่ายไปมาในสระน้ำอย่างเศร้าโศก ส่วนลูกแกะก็เดินไปมาในทุ่งหญ้าอย่างทุกข์ทรมาน กินอะไรไม่ลง หรือแม้แต่แตะต้องใบหญ้าสักใบก็ไม่ได้ เหตุการณ์เช่นนี้ผ่านไปนาน แล้วก็มีคนแปลกหน้ามาเยี่ยมปราสาท แม่เลี้ยงใจร้ายคิดว่า “นี่เป็นโอกาสที่ดี” จึงเรียกคนทำอาหารมาและพูดว่า “ไปเอาลูกแกะมาจากทุ่งหญ้าแล้วฆ่ามันซะ เราไม่มีอะไรจะให้แขกกินแล้ว” จากนั้นคนทำอาหารก็ไปเอาลูกแกะมา แล้วนำมันเข้าไปในครัวและมัดขาของมันไว้ และมันก็อดทนอย่างใจเย็น ขณะที่เขากำลังชักมีดออกมาลับคมอยู่ที่หน้าประตูบ้านเพื่อจะฆ่าลูกแกะ เขาสังเกตเห็นปลาตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งว่ายไปมาในน้ำหน้าอ่างล้างจานและมองขึ้นมาที่เขา แต่ที่จริงแล้วนั่นคือน้องชายของลูกแกะ เพราะเมื่อปลาเห็นคนทำครัวพาลูกแกะไป มันก็ว่ายตามไปตามสระน้ำจนถึงบ้าน จากนั้นลูกแกะก็ร้องลงไปหาปลา

“โอ้ พี่ชาย ในสระน้ำที่ลึกเหลือเกิน”

หัวใจของฉันช่างเศร้าเหลือเกิน!

แม้กระทั่งตอนนี้ พ่อครัวก็ยังคงลับมีดของเขาอยู่เสมอ

เพื่อพรากชีวิตอันอ่อนโยงของฉันไป”

ปลาตัวเล็กตอบว่า

“อ่า น้องสาวตัวน้อย อยู่บนที่สูง”

หัวใจที่น่าสงสารของฉันช่างเศร้าเหลือเกิน

ขณะที่ฉันนอนอยู่ในสระน้ำแห่งนี้”

เมื่อพ่อครัวได้ยินว่าลูกแกะพูดได้และพูดถ้อยคำเศร้าๆ กับปลาข้างล่าง เขาก็ตกใจกลัวและคิดว่านี่คงไม่ใช่ลูกแกะธรรมดา แต่ต้องถูกหญิงชั่วร้ายในบ้านนั้นทำคุณไสยแน่ๆ จากนั้นเขาก็พูดว่า “ใจเย็นๆ ฉันจะไม่ฆ่าเจ้า” แล้วก็เอาแกะอีกตัวมาเตรียมไว้สำหรับแขก และนำลูกแกะไปให้หญิงชาวนาผู้ใจดีคนหนึ่ง เล่าเรื่องทั้งหมดที่เขาเห็นและได้ยินให้เธอฟัง

อย่างไรก็ตาม หญิงชาวนาคนนั้นคือผู้ที่รับเลี้ยงน้องสาวตัวน้อย และเธอก็สงสัยทันทีว่าลูกแกะตัวนั้นเป็นของใคร จึงพามันไปหาหญิงผู้มีปัญญา หญิงผู้มีปัญญาจึงอวยพรให้ลูกแกะและปลาตัวน้อย ทำให้พวกเขากลับคืนสู่ร่างมนุษย์ และหลังจากนั้นเธอก็พาพวกเขาทั้งสองไปอยู่ในกระท่อมเล็กๆ ในป่าใหญ่ ที่ซึ่งพวกเขาอาศัยอยู่ตามลำพัง แต่ก็มีความสุขและพึงพอใจ