โคลวิสพูดถึงเรื่องความสัมพันธ์เชิงชู้สาวที่ถูกกล่าวหาในวงการธุรกิจ

“สมัยนี้คนนิยมพูดถึงความโรแมนติกของธุรกิจกัน” โคลวิสกล่าว “แต่ความจริงแล้วมันไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก ความโรแมนติกมันกลับเป็นไปในทางตรงกันข้ามต่างหาก มีแต่เด็กฝึกงานที่เกียจคร้าน เด็กหนีงาน เด็กที่หนีออกจากบ้าน คนที่ไม่สนใจตัวเลขและการบัญชี ปล่อยให้ธุรกิจดำเนินไปเอง ผมยอมรับว่าร้านขายของชำเป็นหนึ่งในสิ่งที่โรแมนติกและน่าตื่นเต้นที่สุดที่ผมเคยเจอ แต่ความโรแมนติกและความตื่นเต้นนั้นอยู่ที่สินค้า ไม่ใช่ตัวเจ้าของร้าน ส้ม เครื่องเทศ ถั่ว และอินทผลัม ปลาแอนโชวี่ในถัง และชีสดัตช์ คาเวียร์ในขวดโหล และกล่องชา สิ่งเหล่านี้พาเราไปสู่เมืองชายฝั่งทะเลเลแวนต์และชายฝั่งเขตร้อน ไปสู่ท่าเรือและท่าเทียบเรือในโลกเก่าของประเทศต่ำ ไปสู่เมืองแอสตราแคนอันแห้งแล้งและแคเธย์อันไกลโพ้น ถ้าหากเด็กฝึกงานของร้านขายของชำมีความโรแมนติกอยู่ในตัว มันก็ไม่ใช่การศึกษาด้านธุรกิจที่เขาได้รับจากร้านขายของชำหรอก” ในทางกลับกัน มันคือคำเชิญชวนให้ฝัน ให้ท่องเที่ยว และให้คงความยากจนไว้ ในวัยเด็ก สถานที่ต่างๆ เช่น อเมริกาใต้และเอเชียไมเนอร์ ถูกนำเสนอให้ฉันอย่างพิถีพิถัน ชื่อแม่น้ำสายหลักและความสูงของยอดเขาสำคัญๆ ถูกจดจำไว้ในความทรงจำ และฉันถูกกำชับอย่างจริงจังให้คิดว่าสถานที่เหล่านั้นเป็นส่วนหนึ่งของโลกที่ฉันอาศัยอยู่ จนกระทั่งฉันได้ไปเยี่ยมชมร้านขายของชำขนาดใหญ่ที่มีสินค้าครบครัน ฉันจึงตระหนักว่าสถานที่เหล่านั้นมีอยู่จริง ภาพแห่งความโรแมนติกและความน่าหลงใหลเช่นนี้ไม่ได้ถูกส่งต่อให้เราโดยนักธุรกิจ เขาเป็นเพียงผู้ดูแลที่น่าเบื่อหน่าย ผู้ซึ่งพูดถึงมะกอกสเปนและข้าวรังงูนอย่างคล่องแคล่ว สเปนที่เขาไม่เคยรู้จักหรือปรารถนาจะรู้จัก รังงูนที่เขาไม่เคยจินตนาการหรือสามารถจินตนาการได้ มันคือคนเร่ร่อนที่ไม่มีชื่อเสียง นักเดินเรือผู้ไร้กังวล คนนอกรีตที่ไร้จุดหมาย ที่เปิดเส้นทางการค้าใหม่ เข้าสู่ตลาดใหม่ นำตัวอย่างหรือสินค้าอาหารใหม่ๆ และเครื่องปรุงรสที่ไม่รู้จักกลับบ้าน พวกเขาคือผู้ที่นำมาซึ่ง... เสน่ห์และความโรแมนติกของชีวิตทางธุรกิจถูกลดทอนลงอย่างรวดเร็วเหลือเพียงเงินปอนด์ ชิลลิง และเพนนี การออกใบแจ้งหนี้ การบันทึกบัญชีสองด้าน การเสนอราคา การตัดบัญชี และอื่นๆ อีกมากมาย คำศัพท์เหล่านั้นส่วนใหญ่อาจไม่ถูกต้อง แต่ความไม่ถูกต้องเล็กน้อยบางครั้งก็ช่วยประหยัดเวลาในการอธิบายได้มากมาย

“อีกด้านหนึ่งของเรื่องราว คือเด็กฝึกงานผู้ขยันขันแข็ง ที่เติบโตขึ้นมาเป็นนักธุรกิจ แต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อย ทำงานจนดึกดื่น และใช้ชีวิตอยู่เป็นพันๆ คนในบ้านหลังเล็กๆ นอกเมืองใหญ่ พวกเขาถูกฝังเป็นพันๆ คนในสุสานเคนซัลกรีนและสุสานขนาดใหญ่อื่นๆ ความโรแมนติกใดๆ ที่เคยมีในตัวเขาถูกฝังไว้ก่อนเวลาอันควรในร้านค้า โกดัง และสำนักงาน เมื่อใดก็ตามที่ฉันรู้สึกอยากจะเป็นคนที่มีระเบียบแบบแผนหรือมีความมั่นคง หรือแม้แต่ขยันขันแข็งอย่างเหมาะสม ฉันก็จะไปที่เคนซัลกรีนและดูหลุมศพของคนที่เสียชีวิตในวงการธุรกิจ”