Te laat

Jonge luitenant Baldwin stormde opgewonden de kamer van zijn generaal binnen en riep schor: "In godsnaam, generaal! Sta op! Sta op! Kom mee! Spotted Lightning heeft uw dochter, Inez, ontvoerd!"

Generaal Splasher sprong verbijsterd overeind. "Wat," riep hij, "niet Spotted Lightning, het stamhoofd van de Kioma's, de meest vreedzame stam in het reservaat?"

“Hetzelfde.”

"Hemel! Weet je wel wat er met deze stam gebeurt als ze boos worden?"

De luitenant wierp een snelle, intelligente blik op zijn commandant.

'Ze zijn de meest wraakzuchtige, moordlustige en rancuneuze indianen in het Westen wanneer ze op oorlogspad zijn, maar de afgelopen maanden zijn ze juist de meest vredelievende geweest,' antwoordde hij.

'Kom,' zei de generaal, 'we hebben geen moment te verliezen. Wat is er gebeurd?'

"Er staan ​​vijftig cavaleristen klaar om te vertrekken, met Bowie Knife Bill, de beroemde verkenner, om hen te volgen."

Tien minuten later vertrokken de generaal en de luitenant, met Bowie Knife Bill aan hun zijde, in een swingende galop aan het hoofd van de cavaleriekolonne.

Bowie Knife Bill, met het getrainde instinct van een grenshond, volgde het spoor van Spotted Lightning's paard met feilloze snelheid.

'Laten we hopen dat we niet te laat zijn,' zei de generaal terwijl hij zijn hijgende paard aanspoorde, 'en Spotted Lightning, uitgerekend hij! Hij is altijd al onze vriend geweest.'

'Kom op, kom op,' riep luitenant Baldwin, 'er is misschien nog tijd.'

De achtervolgers legden kilometer na kilometer af, zonder te pauzeren voor eten of drinken, tot bijna zonsondergang.

Bowie Knife Bill wees naar een dunne rookpluim in de verte en zei:

“Daar is het kamp van het ongedierte.”

De harten van alle mannen sprongen op van opwinding toen ze de plek naderden.

"Zijn we nog op tijd?" was de stille vraag die bij ieder van hen speelde.

Ze stormden een open stuk prairie op en hielden de teugels in de buurt van Spotted Lightning's tent. Het tentdoek was dicht. De soldaten sprongen van hun paarden.

'Als het is zoals ik vrees,' mompelde de generaal schor tegen de luitenant, 'dan betekent het oorlog met de Kioma-natie. O, waarom heeft hij niet iemand anders in plaats van mijn dochter meegenomen?'

Op dat moment ging de tentdeur open en kwam Inez Splasher, de dochter van de generaal, een meisje van ongeveer zevenendertig jaar, naar buiten met in haar hand de bebloede hoofdhuid van Spotted Lightning.

"Te laat!" riep de generaal, terwijl hij bewusteloos van zijn paard viel.

'Ik wist het wel,' zei Bowie Knife Bill, terwijl hij zijn armen over elkaar sloeg met een stille glimlach, 'maar wat me verbaast, is hoe hij het zover heeft kunnen schoppen.'