Geïdentificeerd

Een onbekende liep laatst een bank in Houston binnen en overhandigde de kassier een cheque ter betaling.

'U moet zich laten identificeren,' zei de kassier, 'door iemand die uw naam kent als Henry B. Saunders.'

'Maar ik ken niemand in Houston,' zei de vreemdeling. 'Hier liggen een heleboel brieven aan mij geadresseerd, een telegram van mijn bedrijf en een heleboel visitekaartjes. Is dat niet voldoende identificatie?'

'Het spijt me,' zei de kassier, 'maar hoewel ik er geen twijfel over heb dat u de betreffende persoon bent, is het onze regel dat we om een ​​betere identificatie moeten vragen.'

De man knoopte zijn vest los en liet de initialen HBS op zijn overhemd zien. "Hoort dat erbij?" vroeg hij. De kassier schudde zijn hoofd. "U kunt de brieven, de papieren en het overhemd van Henry B. Saunders in uw bezit hebben, zonder dat u de juiste persoon bent. We moeten heel voorzichtig zijn."

De vreemdeling scheurde de voorkant van zijn shirt open en liet een grote mosterdpleister zien die zijn hele borst bedekte. "Kijk eens," riep hij, "als ik Henry B. Saunders niet was, denk je dan dat ik met zo'n mosterdpleister op mijn hele lichaam zou rondlopen? Denk je dat ik mijn imitatie van iemand zo ver zou drijven dat ik mezelf zou blaren om op hem te lijken? Geef me nu tienen en vijfjes, ik heb geen tijd meer om te liegen."

De kassier aarzelde even en schoof toen het geld naar buiten. Nadat de vreemdeling was vertrokken, wreef de ambtenaar zachtjes over zijn kin en mompelde: 'Die pleister is misschien toch van iemand anders, maar hij is vast wel in orde.'