De bruiloft van mevrouw Fox

Er was eens een oude vos met negen staarten, die geloofde dat zijn vrouw hem ontrouw was en haar op de proef wilde stellen. Hij strekte zich uit onder de bank, verroerde geen poot en gedroeg zich alsof hij dood was. Mevrouw Vos ging naar haar kamer, sloot zich op en haar dienstmeisje, Juffrouw Kat, ging bij het vuur zitten en kookte. Toen bekend werd dat de oude vos dood was, meldden zich verschillende vrijers. Het dienstmeisje hoorde iemand aan de deur kloppen. Ze ging open doen en het was een jonge vos, die zei:

'Wat wilt u bereiken, juffrouw Kat?'

Slaap je of ben je wakker?

Ze antwoordde:

“Ik slaap niet, ik word wakker,

Weet je misschien wat ik aan het maken ben?

Ik kook heerlijk warm bier met boter.

Zal de heer ook binnenkomen en een glaasje drinken?

'Nee, dank u wel, juffrouw,' zei de vos, 'wat doet mevrouw Vos?'

De dienstmeid antwoordde:

“Ze zit helemaal alleen,

En het laat haar kreunen.

Ze huilde, haar oogjes werden helemaal rood.

Omdat de oude meneer Vos dood is."

"Zeg haar alstublieft, juffrouw, dat er hier een jonge vos is die haar het hof wil maken."

“Zeker, jongeheer.”

De kat gaat de trap op, struikelt, valt,

De deur waar ze op klopt, tikt, tikt, tikt.

"Mevrouw Vos, bent u binnen?"

'O ja, mijn kleine katje,' riep ze.

"Daar staat een minnaar voor de deur."

'Vertel me eens hoe hij is, mijn liefste?'

“Maar heeft hij negen even mooie staarten als wijlen meneer Vos?”

'O nee,' antwoordde de kat, 'hij heeft er maar één.'

'Dan hoef ik hem niet.' Juffrouw Kat ging naar beneden en stuurde de vrijer weg. Kort daarna werd er weer geklopt en stond er weer een vos aan de deur die mevrouw Vos het hof wilde maken. Hij had twee staarten, maar het ging hem niet beter dan de eerste. Daarna kwamen er nog meer, elk met een staart meer dan de ander, maar ze werden allemaal afgewezen, tot er uiteindelijk een kwam met negen staarten, net als de oude meneer Vos. Toen de weduwe dat hoorde, zei ze opgetogen tegen de kat:

“Open nu alle poorten en deuren wijd,

En breng de oude meneer Vos naar buiten.”

Maar net toen de bruiloft zou worden voltrokken, roerde de oude meneer Fox zich onder de bank, sloeg al het gepeupel met zijn knuppel en joeg hen en mevrouw Fox het huis uit.

Toen de oude meneer Vos dood was, kwam de wolf als vrijer en klopte aan de deur. De kat, die dienstmeisje was van mevrouw Vos, deed de deur voor hem open. De wolf begroette haar en zei:

“Goedendag, mevrouw Cat van Kehrewit,

Hoe komt het dat je hier helemaal alleen zit?

Wat doe je goed?

De kat antwoordde:

“In melk breek ik zo zoet brood,

Zou de heer alstublieft binnen willen komen om te eten?

'Nee, dank u wel, mevrouw Kat,' antwoordde de wolf. 'Is mevrouw Vos niet thuis?'

De kat zei:

“Ze zit boven in haar kamer,

Bewenend haar droevige lot,

Ze beklaagde haar grote verdriet,

Want de oude meneer Fox bestaat niet meer.”

De wolf antwoordde:

“Als ze nu een echtgenoot wil,

Zou ze het dan prettig vinden om naar beneden te stappen?

De kat rent snel de trap op.

En ze laat haar staart hier en daar heen en weer zwiepen.

Totdat ze bij de deur van de woonkamer komt.

Met haar vijf gouden ringen klopt ze aan de deur.

'Bent u hier, goede Vrouwe Vos?'

Als je nu een echtgenoot wilt,

Zou u het dan op prijs stellen om naar beneden te komen?

Mevrouw Fox vroeg: 'Heeft de heer rode kousen aan en een spitse mond?'

'Nee,' antwoordde de kat.

“Dan is hij niet geschikt voor mij.”

Toen de wolf weg was, kwamen er een hond, een hert, een haas, een beer, een leeuw en alle andere dieren van het bos, de een na de ander. Maar één van de goede eigenschappen die de oude meneer Vos bezat, ontbrak steeds, en de kat moest de vrijers steeds weer wegsturen. Eindelijk kwam er een jonge vos. Toen zei mevrouw Vos: "Heeft de heer rode kousen aan, en heeft hij een klein spits bekje?"

'Ja,' zei de kat, 'dat heeft hij.'

'Laat hem dan naar boven komen,' zei mevrouw Fox, en ze gaf de bediende opdracht het bruiloftsmaal klaar te maken.

Veeg de kamer zo schoon mogelijk voor me,

Raam open, gooi mijn oude man eruit!

Hij bracht menig dikke muis mee,

Maar aan zijn vrouw dacht hij nooit.

Maar hij at ze allemaal op die hij ving.”

Vervolgens werd het huwelijk voltrokken met de jonge heer Fox, en er was veel vreugde en gedans; en als ze nog niet gestopt zijn, dansen ze nog steeds.