De dief en zijn meester

Hans wilde zijn zoon een vak leren, dus ging hij naar de kerk en bad tot de Heer God om te weten welk vak het meest geschikt voor hem zou zijn. Toen ging de klerk achter het altaar staan ​​en zei: "Diefstal, diefstal." Daarop ging Hans terug naar zijn zoon en vertelde hem dat hij moest leren stelen, en dat de Heer God dat had gezegd. Dus ging hij met zijn zoon op zoek naar iemand die verstand had van diefstal. Ze liepen een lange tijd en kwamen in een groot bos, waar een klein huisje stond met een oude vrouw erin.

Hans zegt: "Ken je iemand die verstand heeft van diefstal?"

'Dat kun je hier heel goed leren,' zegt de vrouw, 'mijn zoon is er een meester in.' Dus spreekt hij met de zoon en vraagt ​​of hij echt goed kan stelen.

De meesterdief zegt: "Ik zal hem goed onderwijzen. Kom over een jaar terug, en als u uw zoon dan herkent, hoef ik helemaal niets te betalen voor het onderwijs; maar als u hem niet herkent, moet u mij tweehonderd thalers geven."

De vader gaat weer naar huis, en de zoon leert hekserij en diefstal grondig. Aan het einde van het jaar is de vader vol zorgen over hoe hij zijn zoon moet herkennen. Terwijl hij zo in de problemen zit, ontmoet hij een kleine dwerg, die zegt: "Man, wat scheelt je toch, dat je altijd in zulke problemen zit?"

'O,' zegt Hans, 'een jaar geleden heb ik mijn zoon bij een meesterdief achtergelaten. Hij zei dat ik na een jaar terug moest komen, en dat als ik mijn zoon dan niet herkende, ik tweehonderd thalers moest betalen; maar als ik hem wel herkende, hoefde ik niets te betalen. Nu ben ik bang dat ik hem niet herken en weet ik niet waar ik het geld vandaan moet halen.'

Vervolgens zegt de dwerg tegen hem dat hij een mandje brood moet meenemen en onder de schoorsteen moet gaan staan. "Daar op de dwarsbalk staat een mandje, waaruit een vogeltje piept, en dat is je zoon."

Hans loopt ernaartoe en gooit een mandje vol zwart brood voor het mandje met het vogeltje erin. Het vogeltje komt eruit en kijkt omhoog. 'Hallo, mijn zoon, ben je hier?' zegt de vader. De zoon is blij zijn vader te zien, maar de meesterdief zegt: 'De duivel moet je hiertoe aangezet hebben, anders had je je zoon toch niet kunnen herkennen?'

'Vader, laat ons gaan,' zei de jongen.

Toen gingen vader en zoon op weg naar huis. Onderweg kwam er een koets voorbijrijden. Daarop zei de zoon tegen zijn vader: "Ik verander mezelf in een grote windhond, dan kun je een hoop geld aan me verdienen."

Toen riep de heer vanuit de koets: "Mijnheer, wilt u uw hond verkopen?"

'Ja,' zegt de vader.

"Hoeveel wilt u ervoor hebben?"

"Dertig thalers."

'Hé man, dat is een flink bedrag, maar aangezien het zo'n prachtige hond is, neem ik hem wel.' De heer neemt de hond mee in zijn koets, maar wanneer ze een klein stukje verder zijn gereden, springt de hond door het raam naar buiten en gaat terug naar zijn baasje. Hij is niet langer een windhond.

Ze gaan samen naar huis. De volgende dag is er een jaarmarkt in het naburige dorp, dus zegt de jongen tegen zijn vader: "Ik zal mezelf nu in een mooi paard veranderen, dan kun je me verkopen; maar als je me verkocht hebt, moet je mijn hoofdstel afdoen, anders kan ik geen mens meer worden." Dan gaat de vader met het paard naar de jaarmarkt, en de meesterdief komt en koopt het paard voor honderd thalers, maar de vader vergeet het en doet het hoofdstel niet af. Dus gaat de man met het paard naar huis en zet het in de stal.

Als het dienstmeisje de drempel overstapt, zegt het paard: "Doe mijn hoofdstel af, doe mijn hoofdstel af."

Toen bleef het dienstmeisje staan ​​en zei: "Wat, kun je spreken?" Ze ging naar het paard, nam het teugel af, en het paard veranderde in een mus en vloog de deur uit. De tovenaar veranderde ook in een mus en vloog hem achterna. Toen kwamen ze bij elkaar en wierpen loten, maar de heer verloor en vluchtte naar het water en werd een vis. Toen veranderde de jongeman ook in een vis, en ze wierpen opnieuw loten, en de heer verloor. Toen veranderde de heer in een haan, en de jongeman werd een vos, en beet de heer zijn hoofd eraf, en hij stierf en is tot op de dag van vandaag dood gebleven.