Kennismaken

Zijn jas was roestig en zijn hoed ouderwets, maar zijn bril, vastgemaakt met een zwart koordje, gaf hem een ​​voorname uitstraling, en zijn manier van doen was vrolijk en zelfverzekerd. Hij stapte gisteren een nieuwe kruidenierswinkel in Houston binnen en begroette de eigenaar hartelijk.

'Ik moet me even voorstellen,' zei hij. 'Mijn naam is ⸻, en ik woon naast het huis waar u net bent komen wonen. Ik zag u zondag in de kerk. Onze dominee heeft u ook opgemerkt, en na de dienst zei hij: "Broeder ⸻, u moet echt uitzoeken wie die intelligent ogende vreemdeling is die vandaag zo aandachtig heeft geluisterd." Hoe vond u de preek?'

'Heel goed,' zei de kruidenier terwijl hij een paar vreemd uitziende rozijnen met vleugels uit een pot pakte.

'Ja, hij is een zeer welsprekende en vrome man. U bent nog niet zo lang actief in het bedrijfsleven in Houston, hè?'

'Drie weken,' zei de kruidenier, terwijl hij het kaasmes uit de doos pakte en op de plank achter zich legde.

'Onze mensen,' zei de man met zijn roestige uiterlijk, 'zijn oprecht en gastvrij. Geen enkel welkom is te warm voor hen om een ​​nieuwkomer te verwelkomen, en de leden van onze kerk in het bijzonder zijn erg vriendelijk tegen iedereen die langskomt om met ons mee te bidden. Jullie hebben een mooie voorraad goederen.'

'Nou, nou,' zei de kruidenier, terwijl hij zich omdraaide en naar een voorraad ingeblikt fruit uit Californië keek.

“Vorige week nog had ik een flinke aanvaring met de leverancier waar ik zaken mee doe, omdat hij me goederen van mindere kwaliteit had gestuurd. Jullie hebben vast wel lekkere hammen, en basisproducten zoals koffie en suiker?”

'Jazeker,' zei de kruidenier.

“Mijn vrouw is vanmorgen bij uw vrouw op bezoek geweest en heeft erg genoten van haar bezoek. Hoe laat komt uw bezorgwagen door onze straat?”

'Zeg eens,' zei de kruidenier. 'Ik heb hier een oude voorraad kruidenierswaren opgekocht en een heleboel nieuwe ingeslagen. Ik zie uw naam op de oude kassabon staan ​​met een openstaand bedrag van $87,10. Wilde u vandaag nog iets anders?'

'Nee, meneer,' zei de roestige man, terwijl hij zich oprichtte en door zijn bril heen staarde. 'Ik kwam alleen even langs uit christelijke plichtsbesef om u welkom te heten, maar ik zie dat u niet de man bent die ik dacht dat u was. Ik wil geen van uw boodschappen. Ik zie de mijten in die kaas al van de overkant van de straat, en mijn vrouw zegt dat uw vrouw een onderrok draagt ​​van een oud tafelkleed. Verschillende mensen uit onze gemeente vertelden dat u in de kerk naar toddy rook en dat u tijdens het gebed snurkte. Mijn vrouw brengt die beker reuzel die ze vanmorgen bij u geleend heeft zo snel mogelijk terug, zodra mijn laatste bestelling van de winkel waar we zaken doen binnenkomt. Goedemorgen, meneer.'

De kruidenier fluisterde zachtjes: "Niemand wil met me spelen," en sneed afwezig een stukje lood uit een van zijn gewichten.