Een mislukt experiment

Er is een oude gekleurde prediker in Texas die een groot bewonderaar is van dominee Sam Jones.[2] Afgelopen zondag besloot hij zijn oude manier van toespreken van de broeders te laten varen en er vol overgave middenin te duiken, zoals de beroemde evangelist uit Georgia dat zo succesvol had gedaan. Nadat het openingslied was gezongen en de gemeente door een waardige diaken in gebed was geleid, legde de oude prediker zijn bril op zijn Bijbel en sprak hij recht uit zijn schouder.

'Mijn beste vrienden,' zei hij, 'ik preek al meer dan vijf jaar voor jullie, en de genade van God is niet doorgedrongen tot jullie weerbarstige harten. Ik heb nog nooit zo'n lastige groep mensen gezien als deze belabberde gemeente. Kijk, daar zit Sam Wadkins op de vierde bank links. Kan iemand me een onbeschofte, smerigere, gemenere neger in deze gemeenschap laten zien? Waar komen die kippenveren vandaan die ik vanochtend in zijn achtertuin zag? Kan broeder Wadkins opstaan ​​en het uitleggen?'

Broeder Wadkins zat in zijn kerkbank met rollende ogen en zwaar ademend, maar werd overrompeld en reageerde niet.

“En daar is ouderling Hoskins, rechts. Iedereen weet dat hij een leugenachtige, luie, bierdrinkende nietsnut is. Zijn vrouw onderhoudt hem terwijl hij wast. Wat voor nut heeft het bloed van het Lam voor hem? Zou hij denken dat hij een brood kan verdienen in de keuken van het Nieuwe Jeruzalem?”

Ouderling Hoskins, geprikkeld door deze beschuldigingen, stond op en zei:

"Dat doet me aan iets denken. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit dertig dagen op de provinciale weg in Bastrop County heb gewerkt om een ​​baal katoen te stelen."

'Wie heeft dat gedaan? Wie heeft dat gedaan?' zei de dominee, terwijl hij zijn bril opzette en de ouderling boos aankeek. 'Wie heeft die katoen gestolen? Hou je bek dicht, neger, anders kom ik hier naar beneden en sla ik je helemaal open. Dan is daar juffrouw Jinny Simpson. Kijk eens naar die mooie kleren die ze aanheeft. Kijk eens naar die gele schoenen, en die struisvogelveren, en die zijden tailleband en die witte broek. Waar haalt ze het geld vandaan om die kleren te kopen? Ze werkt er niet voor. De Heer houdt die verwende trut in de gaten, en Hij gaat haar in de brandende zwavel en de onblusbare put gooien.'

Juffrouw Simpson stond op, haar struisveren trilden van verontwaardiging.

'Jij ellendige, leugenachtige oude neger,' zei ze. 'Jij betaalt voor geen cent van mijn kleren. Kun je deze verzamelde menigte vertellen wie gisterenochtend dat grote boeket en die kan cider over het hek aan Liza Jackson heeft gegeven toen haar vader naar zijn werk was?'

"Dat is een leugen, jij achterbakse, gemene spionerende dochter van de duivel. Ik zat thuis te bidden voor de goddeloze zusters en broeders van deze kerk. Ik kom naar beneden en geef je een klap in je gezicht als je je mond niet houdt. Jullie zijn allemaal gedoemd tot het vuur van de vernietiging. Jullie zijn niets anders dan smerig uitschot van het jaar. Ik zie Bill Rodgers daarboven, die erom bekend staat dat hij met vervalste dobbelstenen speelt en nooit een cent betaalt voor wat zijn familie eet. De Heer zal hem zeker in zijn nek slaan. Het oordeel van de Geest zal opstaan ​​en hem neerhalen."

Bill Rodgers stond op en stak zijn duimen in de armsgaten van zijn vest. "Ik zou, meneer," zei hij, "een bepaalde groep kunnen noemen die van het landgoed van kolonel Yancy is verdreven omdat ze met gemarkeerde cyaantjes aan het spelen waren, als ik dat zou willen."

'Dat is wéér een leugen,' zei de predikant, terwijl hij zijn Bijbel dichtklapte en zijn manchetten opstroopte. 'Pas op, Bill Rodgers, ik kom eraan.'

De predikant verliet zijn preekstoel en liep naar Bill toe, maar juffrouw Simpson greep hem als eerste vast, waarop Sam Wadkins en ouderling Hoskins haar snel te hulp schoten. Daarna mengden de overige broeders en zusters zich in de discussie, en de rondvliegende liedbundels en het geluid van scheurende kleren getuigden ervan dat de preekstijl van Sam Jones niet in die specifieke kerk paste.