Duyarlı Albay Jay

Güneş pırıl pırıl parlıyor ve kuşlar ağaçlarda neşeyle ötüyor! Doğanın her yerinde huzur ve uyum var. Komşu bir ilçedeki küçük bir otelin verandasında, bir yabancı bankta oturmuş, treni beklerken sessizce piposunu içiyor.

Çizmeli ve şapkalı uzun boylu bir adam, elinde altıpatlar tabancayla otelin kapısına içeriden yaklaştı ve ateş etti. Kurşun kulağını sıyırınca bankta oturan adam yüksek sesle bağırarak yere yuvarlandı. Şaşkınlık ve öfkeyle ayağa fırladı ve bağırdı:

"Bana neden ateş ediyorsunuz?"

Uzun boylu adam elinde şapkasıyla öne doğru ilerledi, eğildi ve şöyle dedi: "Affedersiniz efendim. Ben Albay Jay'im efendim ve bana hakaret edeceğinizi sandım efendim, ama yanılmışım. Sizi öldürmediğime çok sevindim efendim."

"Size nasıl hakaret ettim?" diye sordu yabancı. "Tek kelime bile etmedim."

"Siz banka vurdunuz efendim, sanki bir ağaçkakan olduğunuzu ve benim de diğer gruba ait olduğumu söylemek ister gibiydiniz. Şimdi anlıyorum ki sadece piponuzdan külleri silkeliyordunuz efendim. Sizden rica ediyorum, içeri gelin ve benimle bir içki için efendim, böylece bir beyefendi sizden özür diledikten sonra size karşı herhangi bir kötü niyet beslemediğinizi göstermiş olursunuz."