Yaşlı Teyze Peggy

Savaş bittiğinde, yaşlı Peggy Teyze Monsieur'un yanına gitti ve şöyle dedi:

“Efendim, sizi asla terk etmeyeceğim. Yaşlanıyorum ve güçsüzleşiyorum, bu keder ve günah dolu diyarda günlerimin sayısı azalıyor. Tek istediğim, oturup sonsuza dek huzur içinde bekleyebileceğim küçük bir köşe.”

Bay ve Bayan, Peggy Teyze'nin bu sevgi ve sadakat gösterisinden çok etkilendiler. Bu nedenle, teslimiyetin hemen ardından gelen çiftliğin genel yeniden yapılanmasında, yaşlı kadın için hoş bir şekilde döşenmiş güzel bir kulübe ayrıldı. Bayan, Peggy Teyze'nin kendi duygusal ifadesiyle "oturabileceği ve bekleyebileceği" çok rahat sallanan sandalyeyi bile unutmadı.

O zamandan beri harikalar yaratıyor.

Teyze Peggy yaklaşık iki yıllık aralıklarla topallayarak eve gelir ve artık çok tanıdık hale gelmiş olan o klişe konuşmayı yapar:

"Hanımefendi, hepinize son bir kez bakmaya geldim. Sizi iyice incelememe izin verin. Çocuklara, büyük çocuklara ve küçük çocuklara bakmama izin verin. Resimlere, fotoğraflara ve piyanoya, her şeye bakmama izin verin, çok geç olmadan önce. Bir gözüm gitti, memem de hızla büyüyor. Her an zavallı yaşlı Peggy teyzeniz uyanacak ve kendini taşlaşmış halde bulacak."

Bu tür bir ziyaretin ardından Peggy teyze her zaman bolca doldurulmuş bir önlükle kulübesine dönerdi.

Monsieur'un bir zamanlar bir kadını bunca yıl tembellik içinde geçindirme konusunda duyduğu tereddüt tamamen ortadan kalktı. Son zamanlarda Teyze Peggy'ye karşı tutumu, sadece derin bir şaşkınlık; yaşlı bir siyahi kadının, aklını buna verdiğinde ulaşabileceği şaşırtıcı yaşa duyduğu hayretten ibaret. Çünkü Teyze Peggy, kendi söylediğine göre yüz yirmi beş yaşında.

Ancak bu doğru olmayabilir. Belki de daha yaşlıdır.