İşe Yaradı

Anahtar deliğinden yoğun bir soğan kokusu ve "mekanik amaçlar için" diye tanıtılan türden bir viski kokusu geliyordu; hemen ardından kolunun altında duvar kağıdı rulosu büyüklüğünde kalın bir el yazması taşıyan bir kişi belirdi.

Söz konusu kişi, İngiliz kuzenlerimizin "alt sınıflardan biri", Popülist gazetelerin ise "ülkenin can damarı" olarak tanımladığı türden biriydi ve saldırısını gerçekleştirdiği yer, büyük bir Teksas haftalık gazetesinin kutsal mekanıydı.

Editör, seyrek saçlarını elleriyle kavradığı masasında oturmuş, kağıt tedarikini yaptığı evden gelen daktilo edilmiş bir mektuba umutsuzca bakıyordu.

Şahıs, editörün yanına bir sandalye çekti ve ağır el yazmasını masanın üzerine koydu; masa, ağırlığı altında gıcırdadı.

"On dokuz saat boyunca üzerinde çalıştım," dedi, "ama sonunda bitti."

Editör, "Bu nedir?" diye sordu, "çim biçme makinesi mi?"

"Bu, efendim, Cumhurbaşkanının mesajına bir cevaptır: onun lanetli doktrinlerinin her birinin reddi, ileri sürdüğü her iddianın ve her yanlış sinsi teorinin eksiksiz ve acımasız bir eleştirisidir."

Editör düşünceli bir şekilde, "Sizce yaklaşık kaç kilo içeriyor?" diye sordu.

“Beş yüz yirmi yedi sayfa, efendim, ve—”

Editör, gözlerinde garip bir ışık parlayarak, "Kağıdın bir tarafına kurşun kalemle mi yazılmış?" diye sordu.

“Evet, ve bu konu—”

Editör, oturduğu yerden kalkarak, "Bırakabilirsiniz," dedi. "Bundan faydalanabileceğime hiç şüphem yok."

Şahıs, büyük bir çaba sarf ederek nefesini topladı ve oradan ayrıldı; yüksek mevkilerdekilere ölümcül bir darbe indirildiğini hissediyordu.

On dakika sonra altı adet kauçuk silgi satın alınmış ve tüm ofis çalışanları el yazması üzerinde çalışmaya başlamıştı.

Büyük haftalık dergi zamanında çıktı, ancak editör geçen ayın fişsiz faturasına dalgın dalgın baktı ve şöyle dedi:

“Şimdilik her şey yolunda; ama gelecek hafta ne basacağız acaba!”