มีประโยชน์สำหรับมัน

กลิ่นฉุนของหัวหอมและวิสกี้ชนิดที่โฆษณาว่า "ใช้สำหรับงานเครื่องจักรกล" ลอยลอดออกมาจากรูลูกกุญแจ ตามมาด้วยชายคนหนึ่งที่แบกต้นฉบับขนาดใหญ่เท่าม้วนวอลเปเปอร์ไว้ใต้แขน

บุคคลผู้นั้นมีลักษณะตามที่ญาติพี่น้องชาวอังกฤษของเราเรียกกันว่า "ชนชั้นล่าง" และตามที่หนังสือพิมพ์ของกลุ่มประชานิยมเรียกกันว่า "กระดูกและกล้ามเนื้อของประเทศ" และสถานที่ที่เขาบุกรุกเข้าไปก็คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ชื่อดังของเท็กซัส

บรรณาธิการนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน มือทั้งสองข้างกำแน่นอยู่ในผมบางๆ ของเขา จ้องมองจดหมายที่พิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์ดีดจากบ้านที่เขาซื้อกระดาษมาด้วยความสิ้นหวัง

ชายผู้นั้นดึงเก้าอี้เข้ามาใกล้บรรณาธิการ แล้ววางต้นฉบับเล่มหนาลงบนโต๊ะ ซึ่งส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเพราะน้ำหนักของมัน

“ผมใช้เวลาทำงานกับมันสิบเก้าชั่วโมง” เขากล่าว “แต่ในที่สุดมันก็เสร็จแล้ว”

บรรณาธิการถามว่า “มันคืออะไร เครื่องตัดหญ้าหรือ?”

“นี่คือคำตอบต่อสารของประธานาธิบดีครับ เป็นการหักล้างหลักคำสอนที่เลวร้ายทุกข้อของเขาอย่างสิ้นเชิง เป็นการวิพากษ์วิจารณ์อย่างครบถ้วนและรุนแรงต่อทุกข้อกล่าวอ้างและทฤษฎีเท็จที่แฝงไปด้วยความร้ายกาจที่เขานำเสนอมา”

“คุณคิดว่ามันหนักประมาณเท่าไหร่—เอ่อ—กี่ปอนด์ครับ?” บรรณาธิการถามอย่างครุ่นคิด

“ห้าร้อยยี่สิบเจ็ดหน้าครับท่าน และ—”

“เขียนด้วยดินสอลงบนกระดาษด้านเดียวใช่ไหม?” บรรณาธิการถาม พร้อมกับแววตาที่ดูแปลกประหลาด

“ใช่ และมันเกี่ยวข้องกับ—”

“คุณไม่ต้องห่วง” บรรณาธิการกล่าวพลางลุกขึ้นจากเก้าอี้ “ผมไม่สงสัยเลยว่าผมจะนำมันไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้”

ชายผู้นั้นรวบรวมลมหายใจอย่างหนักแล้วจากไป โดยรู้สึกว่าตนได้สร้างความเสียหายร้ายแรงต่อผู้มีอำนาจระดับสูง

สิบนาทีต่อมา ยางลบหกก้อนถูกซื้อมา และพนักงานทั้งออฟฟิศก็เริ่มลงมือลบต้นฉบับกัน

นิตยสารรายสัปดาห์ชื่อดังออกวางจำหน่ายตรงเวลา แต่บรรณาธิการจ้องมองบิลค่ากระดาษของเดือนที่แล้วที่ยังไม่ได้ใบเสร็จอย่างครุ่นคิด แล้วกล่าวว่า:

“ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี แต่ฉันสงสัยว่าสัปดาห์หน้าเราจะพิมพ์อะไรดี!”