Miałem dla tego zastosowanie

Przez dziurkę od klucza wdarł się intensywny zapach cebuli i whisky reklamowanej jako „do celów mechanicznych”, a tuż za nim pojawił się mężczyzna niosący pod pachą gruby manuskrypt wielkości rolki tapety.

Nasi angielscy kuzyni określali tę osobę mianem „przedstawiciela niższych klas”, a populistyczne gazety określały ją mianem „kości i ścięgna kraju”, a miejscem jej inwazji była siedziba wielkiego teksańskiego tygodnika.

Redaktor siedział przy biurku, zaciskając dłonie na rzadkich włosach i wpatrując się z rozpaczą w maszynopis listu z domu, w którym kupił zapas papieru.

Osoba ta przysunęła krzesło do redaktora i położyła ciężki rękopis na biurku, które zaskrzypiało pod jego ciężarem.

„Pracowałem nad tym dziewiętnaście godzin” – powiedział – „ale w końcu jest gotowe”.

„Co to jest?” zapytał redaktor, „kosiarka do trawy?”

„To odpowiedź, panie, na przesłanie prezydenta: obalenie każdej z jego przeklętych doktryn, kompleksowa i miażdżąca analiza każdego twierdzenia i każdej fałszywej, podstępnej teorii, którą wysunął”.

„Ile, hm, ile funtów, według ciebie, tam jest?” zapytał zamyślony redaktor.

„Pięćset dwadzieścia siedem stron, proszę pana, i…”

„Napisane ołówkiem po jednej stronie papieru?” zapytał redaktor, a w jego oku pojawiło się dziwne światło.

„Tak, i dotyczy…”

„Możesz to zostawić” – powiedział redaktor, wstając z krzesła. „Nie mam wątpliwości, że wykorzystam to z korzyścią”.

Człowiek ten z wielkim wysiłkiem nabrał powietrza i odszedł, czując, że ci, którzy stali na wysokich stanowiskach, otrzymali śmiertelny cios.

Dziesięć minut później zakupiono sześć gumek i wszyscy pracownicy biura zabrali się do pracy nad manuskryptem.

Wspaniały tygodnik ukazał się punktualnie, ale redaktor zamyślony spojrzał na nieotrzymany rachunek za ostatni miesiąc i powiedział:

„Na razie wszystko w porządku, ale ciekawe, co wydrukujemy w przyszłym tygodniu!”