Dev ve Terzi

Övünmekte usta ama iş yapmada beceriksiz olan bir terzi, bir süreliğine yurt dışına gidip dünyayı gezmeye karar verdi. Mümkün olur olmaz atölyesini terk etti ve tepelerden, vadilerden geçerek, bazen bir o yana bir bu yana, ama hep ileri geri dolaştı. Bir gün dışarıdayken, masmavi ufukta dik bir tepe ve onun ardında, vahşi ve karanlık bir ormandan yükselen, bulutlara kadar uzanan bir kule gördü. "Gök gürültüsü ve şimşek!" diye bağırdı terzi, "bu nedir?" Ve merakının da etkisiyle, cesurca ona doğru ilerledi. Ama kuleye yaklaştığında terzinin gözlerini ve ağzını açan şey, kulenin bacakları olduğunu ve tek bir sıçrayışla dik tepenin üzerinden atlayıp, karşısında her şeye gücü yeten bir dev gibi durduğunu görmesiydi.

"Burada ne istiyorsun, sen minik sinek bacağı?" diye bağırdı dev, sesi her yönden gök gürlemesi gibiydi.

Terzi sızlanarak, "Sadece etrafa bakıp bu ormanda kendime biraz ekmek kazanıp kazanamayacağıma bakmak istiyorum," dedi.

"Eğer amacın buysa," dedi dev, "benim yanımda yerin olabilir."

“Öyle olması gerekiyorsa, neden olmasın? Ne kadar ücret alacağım ki?”

“Alacağın ücreti duyacaksın. Her yıl üç yüz altmış beş gün, artık yılda ise bir gün daha fazla. Bu sana uygun mu?”

“Pekala,” diye yanıtladı terzi ve içinden şöyle düşündü: “İnsan kendi bedenine göre ceketini diktirmeli; olabildiğince hızlı bir şekilde buradan uzaklaşmaya çalışacağım.”

Bunun üzerine dev ona, "Git, küçük paçavralı çocuk, bana bir sürahi su getir," dedi.

"Kuyuyu ve pınarı da hemen getirsem daha iyi olmaz mıydı?" diye sordu böbürlenen adam ve testiyi alıp suya gitti.

“Ne! Hem kuyu hem de pınar mı?” diye homurdandı sakallı dev, çünkü oldukça soytarı ve aptaldı ve korkmaya başlamıştı. “Bu alçak aptal değil, vücudunda bir büyücü var. Dikkatli ol yaşlı Hans, bu senin için bir hizmetçi değil.” Terzi suyu getirdiğinde, dev ona ormana gidip birkaç tahta parçası kesip geri getirmesini emretti.

“Neden bütün ormanı, tek bir hamlede, bir kerede kesmeyelim? Bütün ormanı, genç yaşlı, her şeyiyle, pürüzlü ve düz yüzeyli?” diye sordu küçük terzi ve odun kesmeye gitti.

“Ne! Bütün orman, genç yaşlı, her şey, engebeli ve düzlük, hatta kuyu ve pınarı bile!” diye homurdandı saf dev sakalının arasından ve daha da korkmuştu. “Bu alçak sadece elma pişirmekten çok daha fazlasını yapabiliyor, vücudunda bir büyücü var. Dikkatli ol yaşlı Hans, bu senin için bir hizmetçi değil!” Terzi odunları getirdiğinde, dev ona akşam yemeği için iki veya üç yaban domuzu vurmasını emretti.

"Neden bin tanesini birden dikip hepsini buraya getirmiyorsunuz?" diye sordu gösterişli terzi.

"Ne!" diye bağırdı ürkek dev büyük bir korkuyla; "Bu gece onu rahat bırakalım ve uzanıp dinlenelim."

Dev o kadar çok korkmuştu ki, bu lanetli büyücü hizmetkarından kurtulmanın en iyi yolunu düşünmekten bütün gece gözünü kapatamadı. Zaman akıl getirir. Ertesi sabah dev ve terzi, etrafında bir sürü söğüt ağacı bulunan bir bataklığa gittiler. Sonra dev, "Dinle terzi, söğüt dallarından birine otur, her şeyden çok, onu eğebilecek kadar büyük olup olmadığını görmek istiyorum." dedi. Terzi bir anda dalın üzerine oturdu, nefesini tuttu ve kendini o kadar ağırlaştırdı ki dal eğildi. Ancak nefes almak zorunda kaldığında (ne yazık ki kazını cebine koymamıştı) o kadar yükseğe fırladı ki bir daha asla görülmedi ve bu da devin büyük sevinci oldu. Eğer terzi tekrar düşmediyse, havada süzülüyor olmalı.